Aangemaakte reacties

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 153)
  • Auteur
    Berichten
  • yv87
    Bijdrager
    Post count: 153

    @Jacobaan en @Bianca
    De Grens van hem is écht een aanrader. Het is een flink boek, maar het heeft echt geen letter teveel.
    Officieel is het een deel van een trilogie, maar niet alles is vertaald en ook zonder voorkennis kun je het boek gewoon lezen en zul je niet veel informatie missen.

    yv87
    Bijdrager
    Post count: 153

    De karakters
    Heb je het gevoel dat de karakters in ieder verhaal evolueren. Zo ja, hoe?
    Nee. Hoewel de karakters elk bijzonder goed gevormd zijn voor een kortverhaal, zijn de verhalen allemaal te kort om de karakters te kunnen buigen. Daarvoor moet je echter ook geen kortverhalen lezen, want de uitdieping in de karakters zou voor paginavulling zorgen en daarmee dus het effect van een kortverhaal teniet doen.

    Heb je een favoriete personage, per verhaal en/of over de zes verhalen? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Cal uit De Laatste Rit is by far mijn favoriet. Zijn kwelling tussen goed en slecht is bijzonder neergezet en dat hij dan maar het beste uit het slechtste kiest om hulp aan een ander te bieden, vind ik een fantastische eigenschap. Ik had het eind van dat verhaal niet zo verwacht en het maakte veel indruk. Erg mooi verhaal.

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    Nee. Winslow heeft zijn personages met een bepaalde gedachte gemaakt en iets aan hen veranderen zouden alle verhalen veranderen. Ze spraken me zeer zeker niet allemaal aan, maar spijkeren in het werk van een auteur vind ik gewoon not done.

    De auteur
    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhalen past, zo ja of nee, waarom?
    Hard en rauw en emoties worden niet geschuwd. Ja, ik vind dit bij de verhalen passen. Juist de emoties die loskomen doordat hij beide kanten van de wet belicht, zorgen voor een realistisch verhaal waarbij veel inlevingsvermogen gecreëerd kan worden.

    Kun je de schrijfstijl van Don Winslow specifiek beschrijven; bijvoorbeeld filmisch, meeslepend, staccato o.i.d.
    HGebroken bestaat uit zes afzonderlijke en op zichzelf staande verhalen. Heb je een favoiet verhaal? Mogen we van je weten welke verhaal dat is en waarom je dat vindt?
    Mijn favoriete verhaal was het laatste verhaal; Laatste Rit. De schrijfstijl van dit verhaal ligt dicht bij de manier van schrijven die ik van de auteur gewend ben: hard, rauw en met tal van emoties. Hoewel hij in de eerdere verhalen ook beide kanten van de wet omschreef, iets waar hij ook bekend om staat, kwam dat bij dit verhaal (en bij het eerste verhaal Gebroken) het best tot haar recht.

    Is deze verzameling verhalen voor jou aanleiding om meer verhalenbundels te gaan lezen of laat je het bij deze ene?
    Ga je nog wel meer boeken van Don Winslow lezen?

    Hier moet ik iets valsspelen in mijn antwoord, omdat Gebroken niet het eerste boek is dat in van Winslow lees en de auteur in mijn top 5 van favoriete auteurs staat. Welk boek er ook nog komt, natúúrlijk zal ik die gaan lezen! Als ik zuiver afga op mijn leeservaring van dit boek, denk ik dat ik zeker wel nieuwsgierig zou zijn naar een volledig verhaal van hem. Hoewel de korte verhalen toch niet helemaal mijn ding zijn, heeft hij bewezen goed met een pen overweg te kunnen.

    yv87
    Bijdrager
    Post count: 153

    Ik heb toch een klein dingetje opgemerkt. Ik weet niet of ik een misdruk heb of dat meer mensen er last van hebben, maar in het laatste geval is het misschien fijn om het door te geven aan de uitgeverij ivm een herdruk.

    Bij het derde boek in de tweede volledige alinea op pagina 152 wordt een tekst in een ander lettertype genoemd.
    Bij mij zijn de letters wat door elkaar heen gedrukt. Er moet staan “bij het maken van dit filmpje zijn geen chimpansees gewond geraakt”, maar bij mij staat de b, i en j van bij door elkaar heen, dus op 1 plek drie letters afgedrukt. En filmpje is ook niet helemaal goed gegaan, er staat nu iets met puntjes erboven. Waarschijnlijk ook een paar letters op dezelfde plaats afgedrukt.

    yv87
    Bijdrager
    Post count: 153

    Ik heb net het tweede verhaal gelezen, dus mooie tijd om hier even voor te gaan zitten.

    Qua verwachting over de voortgang… Sja, dat vind ik lastig. Het eerste verhaal was echt zoals ik Winslow ken: hard, ruig, straight to the point en met de nodige elementen om een onuitwisbaar beeld op je netvlies te branden. Het tweede verhaal vond ik behoorlijk soft en ook niet zo kenmerkend. Dus of het verder gaat hoe ik verwacht? Ik durf het echt niet te zeggen. Ik ben wel heel erg nieuwsgierig naar het derde verhaal, dus dat is in elk geval positief!

    Ik dacht een spelfout te hebben gezien, maar uiteindelijk bleek dat ik gewoon een woordje had gemist en hierdoor een hele gekke zin maakte, haha. Het leest verder vlot weg, dus ik verwacht ook niet echt bijzonderheden tegen te komen. Als een boek echt slecht vertaald is, merk je dat vaak al vrij vlot in het begin van het boek.

    Ik vind het leuk om eens iets anders te lezen: een zestal korte verhalen. Ergens ben ik nieuwsgierig of er uiteindelijk een link tussen de verhalen blijkt te zijn. Dus ik ga nog even lekker verder lezen :).

    yv87
    Bijdrager
    Post count: 153

    Cover:
    Het is fijn dat HarperCollins dezelfde stijl heeft aangehouden met de auteursnaam en de titel. Ze zijn hetzelfde als zijn voorgaande boeken. Ergens vind ik het jammer dat dit boek toch niet dezelfde sfeer heeft door middel van de contrasterende zwarte en witte tonen. Anderzijds vind ik dit toch wel mooier. De zonsondergang in de skyline is heel sprekend. Ik kan geen link leggen tussen de afbeelding en de titel, maar wie weet komt dat in het verhaal naar voren. Omdat ik niet teveel van het verhaal wil weten, heb ik de achterkant grotendeels overgeslagen. Het stukje met informatie over de auteur heb ik wel gelezen en daarvan werd ik blij: er zijn (of komen?) blijkbaar 2 verfilmingen van zijn boeken aan. Dat zorgt ervoor dat ik daar van de week op mijn gemak eens google op ga loslaten.

    De auteur:
    Don WInslow is een van mijn favoriete auteurs. Met zijn boek ‘Lek’ had hij me al in zijn greep, maar ‘De Grens’heeft de sluizen hier echt open weten te gooien. Dat gebeurt niet snel, dus dat is erg knap! ‘De Grens’telde behoorlijk wat pagina’s, maar toch had het boek geen letter teveel. Hij wist me continu geboeid te houden en liet met dat boek de kunst van het schrijven aan me zien.

    Verwachtingen:
    Helaas, die liggen heel erg hoog. Ik weet dat dat niet goed is en dat ik hoogstwaarschijnlijk teleurgesteld ga worden, maar ik kan gewoon niet anders. Die man weet zo goed met letters om te gaan dat mijn verwachting gewoon niet lager komt dan bovengemiddeld. Ik weet dat dit iets heel anders is, omdat het boek een zestal korte verhalen bevat. Maar juist dat maakt me zo nieuwsgierig. Zou hij met de korte verhalen net zo hard en diep binnen kunnen komen als met een lang verhaal?

    yv87
    Bijdrager
    Post count: 153

    Dat is vlot, ik vond het boek net al op de mat! Ik ga meteen de ‘voorhetlezen’ opgaven doen, voordat ik straks alweer de helft heb verslonden :).

    Iedereen veel leesplezier gewenst!

    yv87
    Bijdrager
    Post count: 153

    Goh, ik heb heel dit onderdeel over het hoofd gezien. Gelukkig kreeg ik een reminder via de mail en ben ik nog op tijd :).

    De plot
    Wat vind je van het plot?
    Leuk en origineel!

    Hoe beschrijf en beoordeel je de structuur van het plot?
    Helaas kan ik hier niet zo enthousiast over zijn. De structuur wordt teniet gedaan doordat de karakters achterblijven en dit gemis in het verhaal is voor mij echt een gigantische stoorzender.

    Had je dit einde verwacht of had je het niet zien aankomen?
    Ik werd er door verrast, erg leuk! De plottwist was echt leuk, maar helaas werd dit ook niet voldoende uitgewerkt, waardoor er toch weer een leegte in het verhaal zat. Zo jammer!

    Algemeen
    Vond je De honger een boeiend verhaal en had het steeds je volle aandacht?
    Dat zeker. Omdat ik constant vragen had (en helaas ook hield) wilde ik graag doorlezen. Ik hoopte antwoord te krijgen op bepaalde vragen. Toen dit aan het eind van het boek niet bleek, was de teleurstelling toch wel aanwezig. Zo’n mooie spanningsopbouw naar eigenlijk niets… Zonde!

    Vind je de schrijfstijl van Kasper van Beek prettig, moeilijk, is het begrijpelijk geschreven of moest je juist goed nadenken en uiterst geconcentreerd lezen?
    Soepeltjes. Het leest erg vlot weg en er zijn geen lastige hindernissen die overwonnen moeten worden. Tegelijkertijd was het iets karig met informatie verschaffen. Hiermee doel ik op de personages. Teveel “ietsen” bleven onbeantwoord. Het is geen belemmering voor het verhaal, maar wel voor mijn persoonlijke leeservaring.

    Stel….Kasper van Beek vraagt aan jou om zijn boeken te typeren, dus onder een noemer te plaatsen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan ‘realistisch’, ‘geloofwaardig’, ‘aangrijpend’ etc. etc. Wat zou je antwoord aan hem zijn?
    Dit boek

    Dit boek vond ik zeker geloofwaardig. Huiveringwekkend ook. Met de technologie van tegenwoordig zijn zulke dingen eng dichtbij en juist dat besef maakt het geloofwaardig en huiveringwekkend.

    Vind je dit een boek zoals er zoveel zijn of heeft het iets specifieks, zo ja, wat maakt dit boek zo uniek?
    Het onderwerp was echt wel origineel en maakt van De Honger echt wel een uniek boek. Goed gedaan!

    Zou je tenslotte, als gedreven lezer, nog een goede raad aan Kasper van Beek mee willen geven? Hoe zou je advies luiden? Niet perse, maar lekker door blijven schrijven! Mocht er ooit een verfilming van De Honger komen, ga ik deze zeker kijken!

    yv87
    Bijdrager
    Post count: 153

    Ha Kasper!
    Ik ben erg nieuwsgierig.. Stel je voor: De Honger wordt verfilmd. Zou je de regie in handen van een collega leggen of zou je het toch liever zelf onder controle houden? En zou je De Honger als titel aanhouden of toch voor iets anders gaan?

    yv87
    Bijdrager
    Post count: 153

    Spanning: 6 punten, omdat het geen reuzespannend verhaal is. De opvoering van de tensie is echter wel weer goed en strak gedaan.

    Plot: 5 punten, omdat er meer uitwerking in had mogen zitten en niet alle raadsels complete antwoorden krijgen.

    Leesplezier: 6 punten, omdat het gewoon een lekker boek was dat vlot en zonder problemen weg las. Het gemis van uitdieping van de personages is echter een gemis is het verhaal en daardoor keldert het leesplezier toch behoorlijk.

    Schrijfstijl: 6 punten, omdat het allemaal wat simpeltjes is.

    Originaliteit: 7,5 punten, omdat het een goed verzonnen onderwerp is dat niet al te vaak voorbij komt.

    Psychologie: 9 punten, omdat de manier van spanning via raadsels en psyche van personages omhoog komt.

    Gemiddelde beoordeling: 6.6 punten
    Recensie staat al online.

    yv87
    Bijdrager
    Post count: 153

    De karakters
    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    Nee, niet heel erg. Liam maakt natuurlijk wel een verandering door, maar dat is een deel van hem dat ondergesneeuwd was, maar wel altijd al aanwezig. Isabella maakt op persoonlijk vlak wel een kleine positieve verandering. Ze probeert de ellende met haar ex los te laten en op goede voet verder te gaan. Op zakelijk vlak vind ik haar weinig veranderen. De vraag of ze niet te vroeg weer aan het werk is gezet van haar leidinggevende vond ik dan ook terecht. Dat is iets dat tijdens het lezen ook bij mij naar boven kwam.

    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Nee, eigenlijk niet. Het verhaal draait op de acties van de personages en niet op de personages zelf. Hierdoor was er een afstand en kon ik me niet zo goed inleven in de karakters. Ik vond dat Yana een paar heerlijke, typische tienereigenschappen had aan bijdehante opmerkingen, maar verder deed het persoontje me niet zoveel. En dat had ik eigenlijk met allemaal. Er sprong bij allemaal wel iets uit, maar het geheel gaf me te weinig voor binding.

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    Niet aan de personages zelf, maar ik had wel meer uitdieping willen zien. Zo had ik het interessant gevonden om meer informatie over het verleden van Evi te krijgen. Hoe kreeg ze die waanbeelden? Maar ook hoe haar relatie met de andere man is begonnen. Toch vond ik met name de verledens van de legermannen niet goed genoeg uitgediept. Slechts één beknopt hoofdstuk moest de reden geven voor de hersenkronkel van Liam. Dat was in mijn ogen bij lange na niet genoeg en stiekem zelfs een behoorlijke anticlimax.

    De auteur
    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    Op zich wel: het leest lekker weg en heeft geen overdaad aan poespas.

    Kun je de schrijfstijl van Kasper van Beek specifiek beschrijven; bijvoorbeeld filmisch, meeslepend, staccato o.i.d.
    Kort en krachtig is denk ik wel wat erbij past. Geen onnodige details, straight-to-the-point en een mooie spanningsboog dat naar een explosief eind toewerkt. Tevens is dit meteen ook een nadeel. Iets dat het op televisie waarschijnlijk perfect zou doen. Maar op papier mis ik helaas toch het een en ander.

    De honger is de tweede thriller van Kasper van Beek die is verschenen, ga je na het lezen van De honger zijn debuutthriller Vogelvrij en volgende boeken ook lezen?
    Vogelvrij staat nog ongelezen in de kast en hoewel De Honger voor mij geen topper was, ben ik nog steeds van plan om Vogelvrij te gaan lezen.

    yv87
    Bijdrager
    Post count: 153

    Al vrij voorin het boek kwam er een prachtige zin tevoorschijn, namelijk ‘Problemen zijn alleen maar oplossingen die nog niet gevonden zijn’. Hierdoor werden mijn verwachtingen omhoog geschopt, want ik hou wel van mooie quotes. Helaas is het wel bij die ene gebleven.

    De zinnen liepen vlot, het taalgebruik werd nergens moeilijk en eventuele foutjes zijn me niet opgevallen. Al met al positief dus 😀 !

    yv87
    Bijdrager
    Post count: 153

    Van het weekend ga ik op mijn gemakje in het boek beginnen, dus nu mooi de tijd om het vooraf-stukje even te doen.

    Cover:
    De voorkant vind ik gaaf. Het bos met de tekst ‘er kijkt altijd iemand mee’ zorgt meteen al voor een lekker creepy sfeertje. Ergens weg van huis in de buurt van een donker bos… En als ik dan de flaptekst bekijk, lees ik dat de personages juist terug in Amsterdam komen. Dat is best gek. Ik vraag me dus meteen af wat dat bos met het verhaal te maken zal gaan hebben. Lleuk detail dat de bomen ook overgaan in de rug van het boek, dat zorgt voor een mooie aanwinst in de kast!

    Auteur:
    Vogelvrij werd mij een tijd geleden door een vriendin aangeraden, dus deze staat al een tijdje in mijn kast. Met rode wangetjes moet ik wel bekennen dat-ie nog ongelezen is. Hierdoor ben ik dus nog onbekend met het werk van Kasper van Beek. Gezien zijn vorige boek mij werd aangeraden en zijn beroep, heb ik wel vrij hoge verwachtingen gekregen.

    Verwachting:
    Mede door het beroep van de auteur, is de verwachting vrij hoog. Filmproducenten houden vaak van visuele teksten en laat ik daar nou zelf ook van houden. Wel heb ik een kleine angst dat hierdoor het tempo te hoog zal liggen en er wat dingen onder de oppervlakte blijven. Maar, en wederom kom ik terug op de tip, doordat het eerdere boek mij getipt is door iemand die mijn voorkeuren wel aardig kent, zakt die angst toch een beetje. Het is dus een beetje een mixje, maar bovenal wel positief. Ik weet in elk geval zeker dat ik zéér nieuwsgierig ben naar het boek!

    yv87
    Bijdrager
    Post count: 153

    Yes, hier lag-ie net ook op de mat. Leuke cover, ik ben echt óntzettend nieuwsgierig naar de inhoud!

    yv87
    Bijdrager
    Post count: 153
    In reactie op: RIP, Beoordeling #26992

    Spanning: 5 punten, omdat er in dit deel meer op andere dingen werd gefocust dan spanning.

    Plot: 5 punten, omdat het nergens wist te vernieuwen.

    Leesplezier: 7.5 punten, omdat het geheel toch erg fijn weg las.

    Schrijfstijl: 8 punten, omdat de mix van de bouwstenen vlot wegleest en nieuwsgierigheid traag voedt.

    Originaliteit: 4 punten, omdat er veelvoorkomende elementen zijn gebruikt en dus nergens verrassingen wist te geven.

    Psychologie: 8 punten, omdat de effecten van pesten goed uitgediept werden.

    Gemiddelde beoordeling: (37.5 / 6)= 6.25 punten
    Recensie moet ik nog even voor gaan zitten, komt er van het weekend aan.

    yv87
    Bijdrager
    Post count: 153
    In reactie op: RIP, Na het lezen #2 #26991

    De plot
    Wat vind je van het plot?
    Helaas niet heel erg origineel. Zeker in vergelijking met haar voorgaande delen was dit deel uiteindelijk matig. En wat báál ik daarvan, want vind het echt een fijne auteur!

    Hoe beschrijf en beoordeel je de structuur van het plot?
    Ik vind het goed dat het thema pesten op deze manier wordt uitgelicht in het verhaal en dat verdient wat mij betreft een pluspunt. Helaas was het verder vrij sloom en nergens echt vernieuwend.

    Had je dit einde verwacht of had je het niet zien aankomen?
    In grote lijnen had ik het wel verwacht inderdaad, maar de details over het waarom waren gelukkig wel verrassend.

    Algemeen
    Vond je RIP een boeiend verhaal en had het steeds je volle aandacht?
    Over het algemeen vond ik het interessant. Iets na halverwege verslapte mijn aandacht wel eventjes, maar die kwam gelukkig wel weer terug.

    Vind je de schrijfstijl van Yrsa Sigurðardóttir prettig, moeilijk, is het begrijpelijk geschreven of moest je juist goed nadenken en uiterst geconcentreerd lezen?
    Heel fijn. Hoewel gruwelijke details in dit deel wat karig zijn, vind ik haar mix tussen de details en de rode lijn van de hoofdpersonen erg goed in balans en dat leest fijn weg.

    Stel….Yrsa Sigurðardóttir vraagt aan jou om haar boek(en) te typeren, dus onder een noemer te plaatsen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan ‘realistisch’, ‘geloofwaardig’, ‘aangrijpend’ etc. etc. Wat zou je antwoord aan haar zijn?
    Zeer geloofwaardig.

    Dit boek
    Vind je dit een boek zoals er zoveel zijn of heeft het iets specifieks, zo ja, wat maakt dit boek zo uniek?
    Helaas is dit echt een middenmootje en nergens vernieuwend of verrassend. De trage lijn van onthullen kabbelt wat voort en dat hebben we natuurlijk al in veel meer boeken voorbij zien komen. Gelukkig is dit niet mijn eerste kennismaking met de auteur en hierdoor ga ik haar volgende boeken lezen. Maar als ik heel eerlijk ben: als RIP mijn kennismaking met de auteur was geweest, dan had ik waarschijnlijk geen interesse in de andere boeken van Sigurdardottir gehad.

    Zou je tenslotte, als gedreven lezer, nog een goede raad aan Yrsa Sigurðardóttir mee willen geven? Hoe zou je advies luiden?
    Het niveau van de voorgaande boeken weer oppakken :-).

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 153)