Home Forums VOLLEDIG AFGERONDE LEESCLUBS Z Leesclub 107: Weerzin Weerzin, Tijdens het lezen

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 27)
  • Auteur
    Berichten
  • Cees van Rhienen
    Sleutelbeheerder
    Post count: 1335
    #19669 |

    Tijdens het lezen komen andere punten onder de aandacht, hieronder staan een paar aandachtspunten, die je kunnen helpen.

    1. Kom je opmerkelijke citaten tegen, plaats ze op deze plek en vermeld erbij waarom jij ze opmerkelijk vindt.
    2. Ontwikkelt de verhaallijn zich zoals je ook verwacht?
    3. Natuurlijk kunnen spellingfouten en een minder goede zinsopbouw ergeren tijdens het lezen en de aandacht afleiden van het verhaal. Kom je ze tegen, plaats er dan enkele als voorbeeld in dit onderdeel. Een eindeloze opsomming wordt niet op prijs gesteld.
    4. Voorkom het plaatsen van spoilers. Spoilers zijn stukken tekst over een boek waarin teveel van de verhaallijn wordt weggegeven. Niet doen! Dit wordt door je collega lezers niet op prijs gesteld!

     

    LoisC
    Bijdrager
    Post count: 36

    Quotes:
    Minier verstaat de kunst om zowel personen als zaken op een fraaie manier te karakteriseren. Twee voorbeelden:

    Een prachtige beschrijving van Cathy d’Humières:
    Cathy d’Humières leek op een roofvogel met haar enorme neus – die als een accessoire in haar ingevallen, hoekige gezicht leek te zijn gemonteerd – met haar ogen die glommen als vuursteentjes en haar asblond geverfde haar.

    Een prachtige beschrijving van de praktijk waar Zoé Fromenger werkt:
    Gelegen aan de Rue du Faubourg Bonnefoy, voorbij de tunnel onder de spoorweg, was tandartspraktijk Tran & Fromenger gevestigd in de vertrekken van een voor die wijk verrassend elegant en nieuw gebouw. Geometrische ruimtes, rechte lijnen, gevelbekleding en ramen die werden onderbroken door horizontale lijnen – de zeer grafische architectuur contrasteerde met de vervallen gebouwen, graffiti, discountwinkels, nachtwinkels en toko’s eromheen.

    Al lezend is het een logisch verhaal: de hoofdpersoon gaat na en laat nagaan wie allemaal contact heeft gehad met de betrokkenen. Je komt steeds meer te weten, maar de ontknoping is nog ongewis.

    Fouten in de tekst ben ik (nog) niet tegengekomen.

    moedrie
    Bijdrager
    Post count: 46

    ben nu bij 2018 aangekomen,vindt het best wel een spannend verhaal alleen vindt ik het lastig dat ze de eene keer de voornaam gebruiken en de andere keer de achternaam .
    bij hoofdstuk 3 blz.181″ Hij nog geen tijd gehad ” deze zin loopt niet echt lekker en bleef ik op hangen.
    de personen worden goed beschreven het verhaal op zicht is vlot leesbaar met toch wel onverwachtse ontwikkelingen.
    ik ga gauw verder lezen ben benieuwd hoe of wat

    MarianneIL
    Bijdrager
    Post count: 233

    Ik ben nu zo’n beetje op 25% van het boek en het ontwikkelt zich wel zoals ik verwachtte.
    Nog geen opmerkelijke citaten tegengekomen.

    Ik ben misschien erg gevoelig op goed taalgebruik en kan me daarom wel eens ergeren aan fouten in grammatica waar een ander wellicht overheen leest. Maar “bedenken” en “zich bedenken” zijn toch heel verschillende dingen. “Bedenken” is “beseffen, zich realiseren, tot het inzicht komen” en “zich bedenken” is “van mening veranderen, van zijn mening terugkeren” (al merk ik helaas dat in Nederland de betekenissen steeds meer door elkaar gebruikt worden. Ik ben dit al een aantal keer tegengekomen (bijvoorbeeld op bladzijde 32 en 62 en op bladzijde 78 zelfs twee keer.
    Op bladzijde 51 staat: “Misschien omdat de moeder er een soort orde in had geschept.” en dat moet toch echt “Misschien omdat de moeder er een soort orde in had geschapen.” zijn.
    En dan een bijna altijd terugkerend probleem van de vergeten (of te veel gezette) komma’s (bijvoorbeeld niet geplaatst tussen twee naast elkaar staande persoonsvormen.
    Ik vind het echt heel jammer dat dit soort zaken bij een laatste correctie van een boek niet verbeterd worden.

    jajansen
    Bijdrager
    Post count: 162

    Ik weet uit de vorige boeken dat Minier heel beeldend kan schrijven en af en toe er beschrijvingen bij die de kern raken. Bijvoorbeeld op blz 181 waar hij ingaat op de hedendaagse communicatie:
    Als een wereld zonder muren, zonder deuren, zonder hoeken om je achter of in te verschuilen enz.
    Een wereld , die overgeleverd is aan het moment, aan het oordeel van anderen, aan collectief denken enz.
    Zo zijn er uiteraard meer.

    Ik had niet verwacht dat de misdaad uit het verleden zo uitgebreid zou worden beschreven. Wel maakt het dat je de hoofdpersoon Martin Servaz weer wat beter leert kennen en meer over zijn achtergrond leert. Zo kom je steeds meer over hem te weten.

    Verder geen opmerkelijke fouten of…

    Alice1812
    Bijdrager
    Post count: 113

    Pagina 131: Alleen de nagels tikten zacht terwijl ze over de grond schraapten.
    Een schofthoogte van zeventig centimeter, een zwarte mantel en een gespierd lichaam. Een dobermann.
    Een zwarte mantel? Bedoelen ze daar zijn vacht mee? Ik ken deze beschrijving niet.
    Verder nog geen fouten kunnen ontdekken, wel een prachtige stijl van beschrijven!

    Those who don't believe in magic will never find it.

    Patty Jansen
    Bijdrager
    Post count: 7

    Ik ben nu halverwege en vind het verhaal goed opgebouwd zoals ik van Bernard Minier gewend ben. Wat me altijd bezig houdt is dat je als het ware samen met de hoofdpersoon het onderzoek doet en je als het ware een lid bent van zijn team. Daardoor ga je meedenken en ga je volledig op in het verhaal, waardoor je het boek ook nauwelijks weg kunt leggen. Heerlijk is dat. Ook kom je in dit boek overduidelijk meer te weten over Martin Servaz de hoofdpersoon en worden vragen rondom zijn persoon uit de vorige boeken een beetje duidelijker. Ik geniet wederom van Bernard Minier en ben benieuwd hoe vanaf nu het verhaal zich ontwikkelt en of ik op het juiste spoor ben gezet door de schrijver…

    Wat het verhaal voor mij extra boeiend maakt is dat ik de omgeving van Toulouse ( en de Pyreneeën ) erg goed ken waardoor ik me nog beter kan inleven en een voorstelling kan maken waar het verhaal zich afspeelt.

    Waar ik me enorm aan erger in het boek is het gebruik van “hun” i.p.v. “hen”. Volgens de Nederlandse spellings-normen zou dat tegenwoordig mogen, maar het leest gewoon niet lekker. Wat nog erger is is dat “hun” foutief gebruikt wordt in een zin en in de zin die daarop volgt wel “hen” wordt gebruikt.

    MarianneIL
    Bijdrager
    Post count: 233

    Ik ben nu halverwege en vind het verhaal goed opgebouwd zoals ik van Bernard Minier gewend ben. Wat me altijd bezig houdt is dat je als het ware samen met de hoofdpersoon het onderzoek doet en je als het ware een lid bent van zijn team. Daardoor ga je meedenken en ga je volledig op in het verhaal, waardoor je het boek ook nauwelijks weg kunt leggen. Heerlijk is dat. Ook kom je in dit boek overduidelijk meer te weten over Martin Servaz de hoofdpersoon en worden vragen rondom zijn persoon uit de vorige boeken een beetje duidelijker. Ik geniet wederom van Bernard Minier en ben benieuwd hoe vanaf nu het verhaal zich ontwikkelt en of ik op het juiste spoor ben gezet door de schrijver…

    Wat het verhaal voor mij extra boeiend maakt is dat ik de omgeving van Toulouse ( en de Pyreneeën ) erg goed ken waardoor ik me nog beter kan inleven en een voorstelling kan maken waar het verhaal zich afspeelt.

    Waar ik me enorm aan erger in het boek is het gebruik van “hun” i.p.v. “hen”. Volgens de Nederlandse spellings-normen zou dat tegenwoordig mogen, maar het leest gewoon niet lekker. Wat nog erger is is dat “hun” foutief gebruikt wordt in een zin en in de zin die daarop volgt wel “hen” wordt gebruikt.

    Dat laatste ben ik helemaal met je eens. Er staan erg veel grammaticale fouten in het boek.

    ranata
    Bijdrager
    Post count: 11

    Tot nu toe vind ik het gewoon heel fijn lezen. Ben nog niet echt enorme quotes tegen gekomen. Waarvan ik denk die moet ik delen.
    De verhaallijn verloopt wel zoals ik verwacht al heeft het verhaal mij wel al een paar keer verrast. Ben benieuwd wat 2018 gaat brengen, ga ik nu mee beginnen

    SaBo
    Bijdrager
    Post count: 13

    Ik ben ongeveer halverwege en geniet erg van dit boek Fijne soms verrassende verhaallijn.
    Mij nog niet gestoord aan foutjes,al let ik daar ook niet zo op als ik ontspannend aan het lezen ben
    ERg benieuwd nu hoe de rest van het boek gaat en naar het plot

    MarianneIL
    Bijdrager
    Post count: 233

    Op bladzijde 186 staat:
    Met kloppend hard trok hij het dekbed weg en verstarde. en dat moet toch echt Met kloppend hart trok hij het dekbed weg en verstarde.

    ranata
    Bijdrager
    Post count: 11

    Lees nu echt allerlei fouten hierboven, die mij dus helemaal niet zijn opgevallen, toch eens beter opletten

    MarianneIL
    Bijdrager
    Post count: 233

    Lees nu echt allerlei fouten hierboven, die mij dus helemaal niet zijn opgevallen, toch eens beter opletten

    Het scheelt misschien dat ik heel vaak teksten controleer op taal- en grammaticafouten en ze me daarom meteen opvallen. Soort tweede natuur. Kan soms vertragend werken op het lezen. Aan de andere kant lees ik ook regelmatig ongecorrigeerde manuscripten voor een recensie voor het boek uitkomt en dan kan ik het ook goed “uitschakelen” en lees ik over de fouten heen.

    Alice1812
    Bijdrager
    Post count: 113

    Tot nu toe vind ik het boek erg boeiend, ik wil steeds wel weer even lezen! Ook erg fijn dat je meer over Servaz te weten komt. Ik vind wel dat je in dit boek dingen te weten komt die je eigenlijk nog niet wilt weten als je de vorige delen (nog) niet hebt gelezen (zijn zoon Gustav e.d) Ik heb de vorige delen in ieder geval al gekocht omdat ik toch benieuwd ben naar de rest!

    Wat ik een mooi stuk vind in het boek:
    Ineens vroeg hij zich af hoeveel mensen in deze stad op dit precieze moment, dus tegelijk met hem, aan het lezen waren. Honderden? Duizenden? En hoeveel mensen keken er televisie of naar het scherm van hun telefoon? Vast eindeloos veel meer. Waren zij, de lezers, net als de indianen het Amerika van de negentiende eeuw: met uitsterving bedreigd door een nieuw ras? Behoorde ze tot de oude wereld, die op het punt stond te verdwijnen?

    Gauw weer lekker doorlezen als uitstervelingen!

    Those who don't believe in magic will never find it.

    bonkikong
    Bijdrager
    Post count: 17

    Doorheen het boek ben ik een aantal leuke beschrijvingen tegengekomen die me echt bijgebleven zijn:

    Cathy d’Humières leek op een roofvogel met haar enorme neus – die als een accessoire in haar ingevallen, hoekige gezicht leek te zijn gemonteerd – met haar ogen die glommen als vuursteentjes en haar asblond geverfde haar.

    Wat ik ook heel mooi beschreven vond is volgende regel : Hij besefte dat de gedachte aan zijn vader die dag meerdere keren als een vleugel van een vogel langs hem was gestreken.

    Schrijffouten zijn me tot op heden nog niet opgevallen. Het verhaal is goed opgebouwd. Ik heb niet het gevoel dat er teveel uitweidingen zijn of dergelijke. Het tempo waarin het verhaal zich verder ontwikkeld is prima. Ik hoop het boek morgen of ten laatste maandag uitgelezen te hebben. Ik heb ondertussen de eerste 4 boeken op mijn verlanglijstje gezet. Deze schrijver kan me zeker bekoren.

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 27)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.