Home Forums Leesclub 115: Een kans op zes Vragen aan Petra Spark

6 berichten aan het bekijken - 1 tot 6 (van in totaal 6)
  • Auteur
    Berichten
  • Cees van Rhienen
    Sleutelbeheerder
    Post count: 1333
    #20882 |

    Heb je een vraag voor  Petra Spark  naar aanleiding van  Een kans op zes.

    Stel hem hier,  Petra Spark  gaat hem zeker voor je beantwoorden.

    Vraag en antwoord worden in het verslag van deze leesclub opgenomen

    maria
    Bijdrager
    Post count: 278

    Eigenlijk heb ik heel veel vragen, maar misschien ben ik te kritisch
    1.Het boek is opgedragen aan ND , een afkorting, betekenis? Voor wie?
    2.Hoe kan het dat de ouders van Daan niet alert waren terwijl er daar moorden van jongetjes van zijn leeftijd hadden plaatsgevonden. Überhaupt waarom ga je daar op vakantie.
    3. waren alle slachtoffertjes van vakantiegangers?
    4.blz 52 net als het vorige idee en dat was?? (mis ik wat)
    5.Blz 55 als hij gaat uitleggen ,verontschuldigen en dan nog praten en om half elf weggaat dan is het donker en staat Damien de hele tijd te wachten???? Als jongetje loop je dan terug.
    6.Blz 57 zijn (Damien) stem klonk ijzig kalm. Een kind van 7 raakt toch in paniek?
    7.Blz 81 de man is gevaarlijk, maar zij ging bij de vrouw langs en hoe wist hij dat er een man (zoon) zou zijn en dat hij gevaarlijk was (dan had hij wellicht vast gezeten)
    8.Blz 100 en 101 vind ik ondanks dat ze een primeur wilt een beetje onbegrijpelijk zeker ook vanuit Dallemagne gezien.
    9.Blz 103 nadien veranderde alles toen opa en zijn dochter waren ontmaskerd , maar daar(van die opa) weet zij niets van, heeft psychiater niet vertelt.
    10.Blz 107 het valt toch op als je een glas pakt of er wel of niet wat inzit (of je pakt een schoon glas, of je spoelt het eerst om)
    11.Blz 115 als je slap wordt val je voorover de trap af
    12.Blz 115 in een tapijt gerold uit huis brengen, in een auto leggen, lood zwaar zonder dat iemand het in de buurt ziet???
    13.Blz 140 wil hem spreken niet over de telefoon maar dan gaan ze gewoon door! Is niet logisch.
    14.Blz 147 er was geen raam, hoe is de rook verdwenen?
    15.Blz 195 nergens gelezen over eten (alleen bonbon)of drinken, dus erg slap en dan op stap en nog rennen?
    16.Blz 211 en 215 hoe wist hij dat hij een bastaard was. Hoe kun je als jongen afgelegen opgevoed de bloedgroep weten van je vader en je moeder, zoiets maak je niet wereldwijd bekend als ouders, waarom ging hij dat checken.
    17.Blz 211 hoe wist hij überhaupt wie zijn ouders waren want hij werd afgelegen opgevoed en kon nog niet lezen als 7 jarige en daarna waren er gen kranten meer daarover.
    18.Blz 213 waarom vaart Daan niet achter haar aan?
    19.Blz 220 als hij het pistool tegen haar voorhoofd heeft staat hij vlak bij haar en hoef je niet nog te stappen maar kun je gelijk trappen.
    20.Blz 222ze rende en viel en als je dan naar beneden valt dan zie je niet meer een gezicht over de rand van een klif in de paar seconden van je val.
    21.Blz 230 misschien toevoegen en gespte de gordel vast want ik las het in eerste instantie alsof de voeten aan de pedalen werden gegespt en dat leek mij niet zo makkelijk.
    22.Blz 250 waarom blaft de hond niet want die bleef toch in de voortuin en merkt altijd onraad.
    23.Blz 226 toen hij Fabrice op het strand had gelegd…, maar Martin maakte ze dood ging naar Porque rolles ?,gooide ze in zee? Of bracht hij ze vandaar ‘ s avonds naar het strand en waarom geen strandwacht na de eerste twee moorden? Niet duidelijk en zeker niet als Jacob hem op het strand legt. Dat is heel riskant. De procedure is niet heel duidelijk.
    24.Blz 257 opende de toegangspoort maar 262 ook nog een hefboom? Is niet logisch toch als je al een poort hebt die op slot zit.
    25.Waarom is Martin min of meer “tevreden” met de afdankertjes waarbij hij zich misschien eenmaal verkleed???en alleen het moorden mag doen.? Daar loop je toch niet zo’n risico voor?
    26.Waarom horen we niets meer over Benoit, die och ook ongerust moet zijn, niets over Dallemagne die met zijn auto bij de fermette staat en een ander ziet weggaan en niets meer over Alexandra (als zij in het water valt hoeft ze nog niet dood te zijn).

    XKellllllyyyyyy
    Bijdrager
    Post count: 147

    Hoe kwam je op het idee om auteur teworden? Was het eerst een hobby dat uitgelopen is of echt een droom?

    Fany Van Hemelen
    Bijdrager
    Post count: 30

    Hoi Petra, ik las dat je je had laten inspireren door een echt gebeurd bootverhaal. Heb je dan ook beslist op dat moment om het verhaal te koppelen aan sexueel misbruik of was het misschien ook de actualiteit die je heeft doen beslissen om dat als uitgangspunt te nemen?

    Petra Spark
    Bijdrager
    Post count: 2

    Wel als ik schrijf zie ik het verhaal zich afspelen alsof ik naar een film kijk in mijn hoofd. In dit geval zag ik de jongen in het water vallen en opgepikt worden door een oudere man die hem meenam en voor zichzelf wilde houden. En daarna was het niet langer ikzelf die aan het roer stond van het schip, maar heeft de fantasie het volledig overgenomen. Er is dus geen link geweest met de actualiteit betreffende het misbruik.
    Het bootverhaal daarentegen is waargebeurd. In 2016 is een Belgisch koppel met hun plezierboot gaan varen op één van onze kanalen, samen met hun twee kinderen. Op een bepaald moment beseffen ze dat één kind niet langer op de boot zit. Het is nooit teruggevonden. Dat bericht heeft me zo geraakt dat ik het niet uit mijn hoofd kon zetten. Weken later stelde ik me plots de vraag: ‘Wat als de moeder binnen een aantal jaren een brief krijgt van iemand die meer beweert te weten?’ En ik was vertrokken. Hopelijk ben ik er wat in geslaagd om je mee te sleuren in het verhaal. Bedankt voor je reactie. Take care, Petra

    Petra Spark
    Bijdrager
    Post count: 2

    Reactie op quote 21169:
    Ik heb op school altijd enorm graag opstellen en essays geschreven. Een paar jaar geleden kreeg ik plots het gekke idee om een boek te schrijven. Ik weet hoe moeilijk het is om – zeker voor een allereerste verhaal – een uitgever te vinden. Dus het was in eerste instantie een onbereikbare droom. Maar ik ben ervoor gegaan – toen we de Antwerpse boekenbeurs bezochten zei ik lacherig tegen mijn echtgenoot: ‘Hier zit ik volgend jaar ook te signeren’ – en drie jaar later was mijn eerste verhaal klaar. Ik stuurde het naar alle uitgeverijen in de wetenschap dat ik maanden op een antwoord zou moeten wachten. De eerste positieve reactie kwam echter nog geen 24 uur later. Uiteindelijk reageerde 4 uitgeverijen positief. Nog geen maand later was de auteursovereenkomst getekend. Het is dus inderdaad begonnen als een hobby, maar intussen ben ik zo gebeten door het schrijven dat het mij volledig in zijn macht heeft en ik het gevoel heb dat het een verslaving is geworden. Maar gelukkig wel een prettige!
    Bedankt voor je vraag en nog een fijne avond, Petra

6 berichten aan het bekijken - 1 tot 6 (van in totaal 6)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.