15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 17)
  • Auteur
    Berichten
  • Cees van Rhienen
    Sleutelbeheerder
    Post count: 1961
    #12967 |

    Heb je een vraag voor Judith Visser naar aanleiding van Zondagskind

    Stel hem hier, Judith gaat hem zeker voor je beantwoorden

    Als de vraag voor een van de auteurs is bedoeld, zit er dan de naam bij voor wie.

    Vraag en antwoord worden in het verslag van deze leesclub opgenomen

    Kaatje
    Bijdrager
    Post count: 155

    Hoi Judith,
    Allereerst respect voor je verhaal. Ik denk dat het voor veel mensen duidelijk maakt hoe het is om op te groeien in onze drukke wereld. (met of zonder Asperger) Hoe was het voor jou om dit verhaal te schrijven? Beleef je alles weer opnieuw of is het een soort van bevrijding om je verhaal te doen?

    Wendy van Deurzen
    Bijdrager
    Post count: 20

    Dag Judith,

    Eerst en vooral proficiat met je boek, het is indrukwekkend, en geeft een betere kijk op autisme!
    Ik vind het indrukwekkend hoe je vele gebeurtenissen uit je kindertijd en jeugd opschrijft, en vroeg me af hoe je je dit allemaal kunt herinneren: is dit eigen aan je persoonlijkheid, of heeft dit ook specifiek met asperger te maken? Zijn dit volledige herinneringen, of eerder flarden, waar je het verhaal rond hebt opgebouwd? (ik vraag me dit vooral af omdat ik zelf een behoorlijk slecht geheugen heb ?)

    Groetjes,
    Wendy

    Wendy van Deurzen
    Bijdrager
    Post count: 20

    Dag Judith,

    Ik heb nóg een vraagje: waarom heb je besloten om je personage Jasmijn Vink te laten zijn, en niet jezelf? (aangezien het immers een autobiografisch boek is)

    Mvg,
    Wendy

    JV
    Bijdrager
    Post count: 7

    Hoi Judith,
    Allereerst respect voor je verhaal. Ik denk dat het voor veel mensen duidelijk maakt hoe het is om op te groeien in onze drukke wereld. (met of zonder Asperger) Hoe was het voor jou om dit verhaal te schrijven? Beleef je alles weer opnieuw of is het een soort van bevrijding om je verhaal te doen?

    Hoi Kaatje,
    Het was alsof ik een trip terug in de tijd maakte. Ik beschik over een zeer gedetailleerd geheugen dus ik kon mij alles nog zeer helder voor de geest halen. Alleen normaal gesproken ga je natuurlijk niet drie jaar lang elke dag urenlang herinneringen ophalen en in je hoofd alles opnieuw beleven, wat ik tijdens het schrijven van dit boek wel deed. Ik heb geprobeerd alles zo authentiek mogelijk te houden, ik heb dingen niet mooier gemaakt dan ze waren. Een ‘bevrijding’ zou ik het niet zozeer noemen, meer een soort ‘ervaring delen’.

    JV
    Bijdrager
    Post count: 7

    Dag Judith,

    Eerst en vooral proficiat met je boek, het is indrukwekkend, en geeft een betere kijk op autisme!
    Ik vind het indrukwekkend hoe je vele gebeurtenissen uit je kindertijd en jeugd opschrijft, en vroeg me af hoe je je dit allemaal kunt herinneren: is dit eigen aan je persoonlijkheid, of heeft dit ook specifiek met asperger te maken? Zijn dit volledige herinneringen, of eerder flarden, waar je het verhaal rond hebt opgebouwd? (ik vraag me dit vooral af omdat ik zelf een behoorlijk slecht geheugen heb

    Groetjes,
    Wendy

    Hoi Wendy,
    Grappig, ik lees deze vraag nu pas, en ik heb hem zojuist al voor een deel beantwoord hierboven. Ik beschik inderdaad over een zeer goed geheugen. Bij mij zijn herinneringen geen flarden, maar alsof ik een film afspeel in mijn hoofd. Ik kan doorspoelen en terugspoelen en elke scene selecteren die ik op dat moment wil zien, en dan zie ik hem. Soms kan het lastig zijn, als ik ergens niet meer aan wil denken maar de film toch blijft spelen in mijn hoofd. Maar bij het schrijven van Zondagskind kwam deze kwaliteit goed van pas!

    JV
    Bijdrager
    Post count: 7

    Dag Judith,

    Ik heb nóg een vraagje: waarom heb je besloten om je personage Jasmijn Vink te laten zijn, en niet jezelf? (aangezien het immers een autobiografisch boek is)

    Mvg,
    Wendy

    Daar zijn meerdere redenen voor. Ten eerste vind ik \’Judith\’ niet echt een leuke naam. Ten tweede dacht ik dat als ik mijn eigen naam zou gebruiken, en dat wilde ik mijn omgeving niet aandoen. Niet iedereen zit erop te wachten om in een boek te staan. De namen van de dieren in mijn leven, heb ik wel hetzelfde gelaten., ik de andere personages ook hun echte naam moest laten behouden, o.a. Senta en Romy

    JV
    Bijdrager
    Post count: 7

    sorry, er ging hier boven iets mis met mijn tekst, zinnen sprongen naar de verkeerde plek! Hieronder op de juiste volgorde.

    Daar zijn meerdere redenen voor. Ten eerste vind ik ’Judith’ niet echt een leuke naam. Ten tweede dacht ik dat als ik mijn eigen naam zou gebruiken, de andere personages ook hun echte naam moest laten behouden, en dat wilde ik mijn omgeving niet aandoen. Niet iedereen zit erop te wachten om in een boek te staan. De namen van de dieren in mijn leven, heb ik wel hetzelfde gelaten, o.a. Senta en Romy.

    Kaatje
    Bijdrager
    Post count: 155

    Hi Judith

    In het verleden heb je geschreven voor young adults. In een mavo klas op onze school is je boek Stuk klassikaal gelezen en behandeld. Het verhaal kwam nogal aan. De meeste leerlingen vonden het heftig. Het stemde ze tot nadenken over hun eigen gedrag. Dat is mooi toch? Ga jij in de toekomst nog boeken schrijven voor deze doelgroep of heb je andere voornemens? Misschien een vervolg op Zondagskind of over (jouw) honden ?

    Groetjes
    Karin

    Alice1812
    Bijdrager
    Post count: 141

    Gefeliciteerd met dit prachtige boek. Ik heb het in 2 middagen uitgelezen en er van genoten.
    Hoe gaat het nu met je en met Nick en Romy?
    heeft het je geholpen dat wat je jeugd zo bijzonder en anders maakte een naam/diagnose heeft gekregen?
    Hartelijke groet en ik zie uit naar een volgend boek.
    Alice

    Those who don't believe in magic will never find it.

    JV
    Bijdrager
    Post count: 7

    Hi Judith

    In het verleden heb je geschreven voor young adults. In een mavo klas op onze school is je boek Stuk klassikaal gelezen en behandeld. Het verhaal kwam nogal aan. De meeste leerlingen vonden het heftig. Het stemde ze tot nadenken over hun eigen gedrag. Dat is mooi toch? Ga jij in de toekomst nog boeken schrijven voor deze doelgroep of heb je andere voornemens? Misschien een vervolg op Zondagskind of over (jouw) honden ?

    Groetjes
    Karin

    Hoi Karin, wat mooi om te lezen dat Stuk zo’n indruk heeft gemaakt op die klas!
    Ik bezoek heel graag middelbare scholen om te praten over onderwerpen zoals in Stuk (en nu ook in Zondagskind), maar of ik ook echt weer specifiek voor die doelgroep ga schrijven weet ik niet. Een boek als Zondagskind is in principe ook heel geschikt voor jongeren, denk ik (hoop ik).
    Een vervolg op Zondagskind komt er niet in boekvorm, maar ik ben wel van plan om een blog bij te gaan houden op mijn website, genaamd ‘Zondagsvrouw’. Over dingen waar ik als volwassene tegenaan loop.

    JV
    Bijdrager
    Post count: 7

    Gefeliciteerd met dit prachtige boek. Ik heb het in 2 middagen uitgelezen en er van genoten.
    Hoe gaat het nu met je en met Nick en Romy?
    heeft het je geholpen dat wat je jeugd zo bijzonder en anders maakte een naam/diagnose heeft gekregen?
    Hartelijke groet en ik zie uit naar een volgend boek.
    Alice

    Dank je Alice, wat fijn om te horen dat je het een mooi boek vindt!

    Romy’tje leeft helaas niet meer. Ze is 17 (!) geworden en ligt begraven in de duinen van Rockanje. Samen met mijn andere 3 honden bezoek ik haar grafje regelmatig. Het personage Nick is gebaseerd op mijn huidige man, wij zijn erg gelukkig.
    De diagnose heeft vooral veel dingen verklaard, en dat is fijn. Ik hoop er nu anderen mee te kunnen helpen, door dmv mijn boek te laten zien hoe het is om op te groeien met autisme.

    mariskavv
    Bijdrager
    Post count: 62

    Hallo Judith,

    Allereerst mijn complimenten voor dit boek! Wat een verhaal, het maakt grote indruk op me. Ik vind het ook moedig om ons lezers een inkijkje te geven in “jouw” leven en hoe je het hebt ervaren, want dat is heel persoonlijk. Vond je dat ook moeilijk? En heb je van mensen in je omgeving die in het boek voorkomen reacties gehad?

    Ik heb het boek nog niet uit, maar denk dat dat vandaag of morgen uit gaat raken, maar ik vind het erg jammer dat het uit is. Leuk te lezen dat je een blog gaat bijhouden.

    Groeten, Mariska

    JV
    Bijdrager
    Post count: 7

    Hallo Judith,

    Allereerst mijn complimenten voor dit boek! Wat een verhaal, het maakt grote indruk op me. Ik vind het ook moedig om ons lezers een inkijkje te geven in “jouw” leven en hoe je het hebt ervaren, want dat is heel persoonlijk. Vond je dat ook moeilijk? En heb je van mensen in je omgeving die in het boek voorkomen reacties gehad?

    Ik heb het boek nog niet uit, maar denk dat dat vandaag of morgen uit gaat raken, maar ik vind het erg jammer dat het uit is. Leuk te lezen dat je een blog gaat bijhouden.

    Groeten, Mariska

    Hoi Mariska,

    Heel fijn om te lezen dat je het een mooi boek vindt!! Dat maakt mij blij.

    Ik vond het niet heel erg ‘moeilijk’ om zo open te zijn, het voelde vanaf het begin af aan goed om dit te doen. Ik krijg inderdaad veel reacties, o.a. van mensen met wie ik op school heb gezeten. Zij begrijpen sommige dingen nu ook beter. En gisteren mailde een tante mij, dat zij zich die bruiloft nog kan herinneren waar de telefoonboeken uit het raam gingen. Oei, oei, wat waren er toen een paar mensen boos die avond. Maar nu begrijpen ze het. 🙂

    Heel veel plezier met de laatste hoofdstukken!
    (iedereen vraagt of het ongeluk echt is gebeurd: jazeker, dat is 100% waar. De voorspelling destijds was dat ik nooit meer zou kunnen lopen. Des te groter is mijn triomf nu ik elke dag zulke mooie wandelingen maak met mijn honden)

    mariskavv
    Bijdrager
    Post count: 62

    Hallo Judith,

    Allereerst mijn complimenten voor dit boek! Wat een verhaal, het maakt grote indruk op me. Ik vind het ook moedig om ons lezers een inkijkje te geven in “jouw” leven en hoe je het hebt ervaren, want dat is heel persoonlijk. Vond je dat ook moeilijk? En heb je van mensen in je omgeving die in het boek voorkomen reacties gehad?

    Ik heb het boek nog niet uit, maar denk dat dat vandaag of morgen uit gaat raken, maar ik vind het erg jammer dat het uit is. Leuk te lezen dat je een blog gaat bijhouden.

    Groeten, Mariska

    Hoi Mariska,

    Heel fijn om te lezen dat je het een mooi boek vindt!! Dat maakt mij blij.

    Ik vond het niet heel erg ‘moeilijk’ om zo open te zijn, het voelde vanaf het begin af aan goed om dit te doen. Ik krijg inderdaad veel reacties, o.a. van mensen met wie ik op school heb gezeten. Zij begrijpen sommige dingen nu ook beter. En gisteren mailde een tante mij, dat zij zich die bruiloft nog kan herinneren waar de telefoonboeken uit het raam gingen. Oei, oei, wat waren er toen een paar mensen boos die avond. Maar nu begrijpen ze het. ?

    Heel veel plezier met de laatste hoofdstukken!
    (iedereen vraagt of het ongeluk echt is gebeurd: jazeker, dat is 100% waar. De voorspelling destijds was dat ik nooit meer zou kunnen lopen. Des te groter is mijn triomf nu ik elke dag zulke mooie wandelingen maak met mijn honden)

    Dank voor je antwoord Judith! Super dat je weer zo hersteld bent dat je lekker lange wandelingen kan maken met je honden! Je bent een sterke vrouw! Bedankt voor je openheid, ik heb het boek met open mond en tranen van ontroering gelezen. Prachtig! Ik heb hem helaas uit.. Nu maar je andere boeken ook allemaal lezen! 😉

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 17)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.