15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 36)
  • Auteur
    Berichten
  • Cees van Rhienen
    Sleutelbeheerder
    Post count: 1637
    #5598 |


    Heb je een vraag voor Ellen G. naar aanleiding van Zerk?

    Stel hem hier, Ellen gaat hem zeker voor je beantwoorden

    Vraag en antwoord worden in het verslag van deze leesclub opgenomen

    kareltje
    Bijdrager
    Post count: 227

    Al lezende kan ik me soms verbazen over zinnen en beelden en vraag ik me af hoe dat werkt, hoe komt je als schrijver op dat soort ideeen. Specifiek (zonder al veel prijs te geven) begon het al bij de eerste zin, waarin je in meer dan 6 regels uitlegt dat Wolfgang in Berlijn ontmoet wordt door regen (even-kort-door-de-bocht en niet zo mooi omschreven als jij dat doet). Is dat een zin dit eruit stroomt of denk je langer over het creeren van de beelden in die regels na?

    En een andere; hoe kom je op die bijzondere en morbide hobby’s van Siegfried, Bernward en Oskar? Past dat bij eigen interesse, ken je zoiets in je omgeving?

    Axelle
    Bijdrager
    Post count: 161

    Hoi Ellen,
    Je verblijft in meerdere landen. Is er een land dat je voorkeur heeft en waarom trekt het je meer aan? Voor de lezer is het wel leuk dat je internationaal gaat. We zijn telkens een beetje op reis in je boeken. 🙂

    Sandra Bakker
    Bijdrager
    Post count: 33

    Hoi Ellen,
    Ook deze keer is het weer genieten van jouw verhaal. Ik heb 3 vragen voor je.

    Je hebt ons 2 jaar laten wachten op dit boek. Is daar een boekgerelateerde reden voor? Privé-redenen gaan ons niets aan. Maar wellicht de research voor de bizarre hobby’s van Siegfried, Bernhard en Oskar?

    Ook ik ben zeer benieuwd hoe je dat doet: dat gevoel leggen in een beschrijving van een omgeving.
    Hoe laat je mij voelen dat ik Berlijn een beetje ken?

    Op blz. 237 staat: ‘Als u met mijn voeten aan het rammelen bent, zal het uw beste dag niet zijn’.
    Is dit een typisch Belgische uitdrukking?
    Kun je ons vertellen wat de betekenis is en waar die vandaan komt?

    maryam
    Bijdrager
    Post count: 235

    Hallo Ellen,

    Ik was een van de gelukkige die het boek al snel in huis had, en omdat ik al aan het begonnen was, was ik te nieuwsgierig om te stoppen en te wachten op de andere. Helaas kon ik mijn vraag aan jou niet eerder stellen.

    Halverwege het boek vroeg ik me af of Hugo misschien jouw alterego is. Schrijver en woont afwisselend in Berlijn, Amsterdam en Spanje.

    Inmiddels heb ik het boek uit en hoop ik het antwoord al te weten!

    Sandra Bakker
    Bijdrager
    Post count: 33

    Ook ik heb je boek inmiddels uit … jammer. Heb er weer van genoten!
    En ik heb nog een vraagje:
    in tegenstelling tot in je eerdere boeken, is Wolfgang in dit verhaal minder de hoofdpersoon. De andere karakters hebben een grotere rol toebedeeld gekregen.
    Komt dit vanwege dit verhaal waardoor je meer medespelers nodig had of is dit een bewuste keuze geweest?

    Ellen Gerretzen
    Bijdrager
    Post count: 23

    Oei, er zijn al vragen, leuk!!!
    Daar ga ik me vandaag eens op storten.
    Jullie horen van me!
    Enne, geneer je niet hè, vraag wat je wil.
    Groetjes.

    Charlotte
    Bijdrager
    Post count: 241

    Hallo Ellen,

    Ik dacht eigenlijk dat je nieuwste boek niet meer over Wolfgang zou gaan, in Manzanilla kreeg hij een onverwacht einde, dat wel. In Zerk speelt hij een kleinere rol.

    Heb je bewust veel informatie van de vorige vier boeken minder genoemd in Zerk (ik begon zelf in Verdorven en had toen spijt dat ik niet de eerste twee delen had gelezen mede omdat er zoveel info in stond)?

    En ben je ooit van plan een nieuwe serie of boek te schrijven met totaal nieuwe personen?

    Axelle
    Bijdrager
    Post count: 161

    Brainstorm je wel eens met iemand tijdens het schrijven? vb als je twijfelt welke richting je zou volgen in een bepaald deel? Ga je ook naar de plaatsen die je beschrijft?

    Ellen Gerretzen
    Bijdrager
    Post count: 23

    Help! Kan iemand me zeggen hoe ik een antwoord op een vraag in het venster van de vragensteller krijg????

    Ellen Gerretzen
    Bijdrager
    Post count: 23

    Al lezende kan ik me soms verbazen over zinnen en beelden en vraag ik me af hoe dat werkt, hoe komt je als schrijver op dat soort ideeen. Specifiek (zonder al veel prijs te geven) begon het al bij de eerste zin, waarin je in meer dan 6 regels uitlegt dat Wolfgang in Berlijn ontmoet wordt door regen (even-kort-door-de-bocht en niet zo mooi omschreven als jij dat doet). Is dat een zin dit eruit stroomt of denk je langer over het creeren van de beelden in die regels na?

    En een andere; hoe kom je op die bijzondere en morbide hobby’s van Siegfried, Bernward en Oskar? Past dat bij eigen interesse, ken je zoiets in je omgeving?

    Dag Kareltje,
    Ik ben zelf erg gevoelig voor sfeer en beelden, en wil wat ik zie en voel overbrengen aan lezers met de bedoeling dat die er ook een beeld en gevoel bij krijgen. Zo’n beschrijving waar je het over hebt stroomt er bij mij vaak vanzelf uit, wat overigens niet betekent dat hij er in één keer goed staat: ik schaaf er vervolgens nog aan, probeer haar te vervolmaken. Vaak komt het voort uit herinneringen die ik heb, beelden uit het heden en uit het verleden die ik nog steeds voor me zie. Ik herinner me de eerste mail van de uitgever die mijn debuut bloedbruiloft heeft uitgegeven: “U schildert met woorden.” Dat is wat ik probeer te doen, zodat mijn lezers zien wat ik zag en zie.

    Wat de hobby’s betreft: Zonder te veel te verraden aan degenen die Zerk nog niet gelezen hebben of nog bezig zijn, wil ik daar wel iets over zeggen. Wat Siegfried betreft: in mijn dorp in de Spaanse Extremadura, waar ik een deel van het jaar woon, ken ik iemand die taxidermie als beroep had, tot rheuma het hem onmogelijk maakte. Ik ben diverse keren in zijn atelier geweest en heb genoten van zijn werk en van de passie die hij daarover tentoonspreidde. Zodra iedereen Zerk heeft gelezen wil ik nog wel een paar details vermelden die me altijd zullen bijblijven.
    Wat de liefhebberijen van Bernward en Oskar betreft: daar heb ik persoonlijk geen ervaringen mee, ik heb het gewoon bedacht omdat ik vond dat het bij ze paste. Bernwards hobbie bleek, internet uitpluizend, niet eens zo ongebruikelijk te zijn, wat niet gezegd kan worden van die van Oskar. Voor mij is het het belangrijkst dat de hobby’s van mijn personages passen bij hun persoonlijkheid, de mens die ze zijn geworden door al die invloeden die hen hebben gemaakt tot wie ze nu zijn.

    Ellen Gerretzen
    Bijdrager
    Post count: 23

    Help! Kan iemand me zeggen hoe ik een antwoord op een vraag in het venster van de vragensteller krijg????

    Ellen Gerretzen
    Bijdrager
    Post count: 23

    e

    Ellen Gerretzen
    Bijdrager
    Post count: 23

    Hoi Ellen,
    Je verblijft in meerdere landen. Is er een land dat je voorkeur heeft en waarom trekt het je meer aan? Voor de lezer is het wel leuk dat je internationaal gaat. We zijn telkens een beetje op reis in je boeken.

    Hoi Axelle,
    Ik heb geen voorkeur voor één land of plaats, voor mij is de afwisseling van die diverse locaties en manieren van leven het belangrijkst en ik hoop dat ik nooit gedwongen zal worden te kiezen. Ik ervaar het als een verrijking van mijn leven en van mijn werk als auteur dat ik mij op diverse plaatsen en in diverse culturen thuis voel. Het is steeds alsof ik een beetje thuis kom, of het nu Amsterdam, Berlijn, de Spaanse Extremadura, Lissabon of Porto is. Het belangrijkste is overal mensen te leren kennen, leren hoe ze leven, wat hun dagelijkse beslommeringen zijn. Talenkennis is daarbij belangrijk. Niet dat de mijne perfect is, maar ik kan er ruimschoots mee uit de voeten. Voor mij, en voor het soort boeken dat ik schrijf, is dat alles essentieel. Ik hou van de combinatie van landen, grote steden en kleine dorpen, drukte en rust, vooral van die contrasten.
    Ik ben trouwens niet gaan reizen omdat ik thrillers wilde gaan schrijven, ik heb altijd veel gereisd. Toen ik nog een baan in loondienst had was ik elk vrij moment weg, het was een manier van leven, en sinds ik mijn baan heb opgezegd is het schrijven het absolute middelpunt geworden. Niet dat deze levensstijl altijd even makkelijk is, integendeel, het is bij tijd en wijle behoorlijk gecompliceerd en onrustig. Er zijn mensen die denken: Goh, die heeft een lekker leven, een beetje reizen, een beetje rondneuzen, wat een luizenleventje. Zo werkt het dus niet. Schrijven is hard werk, en de manier waarop ik het aanpak maakt het vermoeiend. Voortdurend “ on the move”.

    Ellen Gerretzen
    Bijdrager
    Post count: 23

    Hoi Ellen,
    Ook deze keer is het weer genieten van jouw verhaal. Ik heb 3 vragen voor je.

    Je hebt ons 2 jaar laten wachten op dit boek. Is daar een boekgerelateerde reden voor? Privé-redenen gaan ons niets aan. Maar wellicht de research voor de bizarre hobby’s van Siegfried, Bernhard en Oskar?

    Ook ik ben zeer benieuwd hoe je dat doet: dat gevoel leggen in een beschrijving van een omgeving.
    Hoe laat je mij voelen dat ik Berlijn een beetje ken?

    Op blz. 237 staat: ‘Als u met mijn voeten aan het rammelen bent, zal het uw beste dag niet zijn’.
    Is dit een typisch Belgische uitdrukking?
    Kun je ons vertellen wat de betekenis is en waar die vandaan komt?

    Hoi Sandra,
    De redenen daarvoor zijn tweeledig en deels persoonlijk. Om met dat laatste te beginnen, want ik wil best iets persoonlijks kwijt: mijn schoonmoeder, twee goede vrienden en een goede vriendin zijn overleden, wat een tijdlang een behoorlijke somberheid heeft veroorzaakt. Daarnaast waren de laatste twee jaar behoorlijk druk. Ik heb een ingewikkelde verhuizing achter de rug, deels binnen Amsterdam, deels naar Spanje. Nu is een verhuizing vaak een verbetering, maar je laat ook veel achter. Mijn debuut Bloedbruiloft is in het Spaans vertaald, en het meelezen met de vertaling heeft ook veel tijd in beslag genomen, net als de publicatie daarna. Bloedbruiloft speelt in het dorp (nou ja, stadje) in de Spaanse Extremadura, waar ik een deel van het jaar woon, en daar heb ik behoorlijk veel aandacht gehad. Boekpresentaties, interviews op TV Extremadura, op de radio en in kranten, een eigen “stand” met mijn boeken (en varkensverzameling…) vijf dagen lang tijdens het jaarlijkse hammenfeest, noem maar op. Dat heeft behoorlijk veel tijd en energie gekost (ik ben niet iemand die graag in de publieke belangstelling staat, en camera’s zullen nooit mijn vrienden worden) Verder hebben we veel rondgereisd. En dan was er nog een hardnekkige virusinfectie. Het was deze combinatie van factoren die me behoorlijk heeft uitgeput, fysiek en psychisch. Terwijl ik iemand ben die rust in haar hoofd nodig heeft om te kunnen schrijven.

    Hoe breng ik het Berlijngevoel over? Het belangrijkste is dat ik die stad heel goed ken –al zeg ik het zelf-, tot in alle uithoeken, al bijna 35 jaar, dus ook toen de Muur er nog stond, en er goede vrienden heb. En met de stad bedoel ik niet alleen de buitenkant, de monumenten en musea, de mooie gebouwen, ook al vertellen die ook veel over het verleden. Het gaat me primair om de mensen, en dan mensen van verschillend pluimage, hoe ze leven, hun dagelijkse beslommeringen, de manier waarop zij naar het leven kijken en de complexiteit van hun bestaan. De enige manier om daarachter te komen is er vaak naar terug te keren en in contact te blijven met de mensen die er wonen, steeds terug te gaan naar dezelfde plekken, vaak buurtkroegen, en met mensen in gesprek te raken.
    Ik kijk inmiddels anders naar Berlijn en ik denk dat ik daardoor in staat ben om de sfeer over te brengen. Na al die jaren is mijn hoofd een grote database van beelden, sfeerbeschrijvingen en observaties van allerlei sociale milieus die ik heb opgeslagen en nog steeds opsla, want sinds ik thrillers schrijf is dat alleen maar toegenomen.

    Je vraag over het rammelen met voeten is inmiddels door Axelle beantwoord, maar ik wil er wel iets persoonlijks aan toevoegen. Ik hou van de Vlaamse taal. Als ik in Amsterdam ben kijk ik altijd Vlaamse TV, het journaal, documentaires, actualiteitenprogramma’s, en, bij Nederlanders wellicht niet zo bekend, de soap Thuis, die ik al sinds aflevering 1 (ik meen in 1996) volg en waaraan ik verslaafd ben. Mijn zuster Barbara neemt ze op en stuurt de CD’s op zodat ik ze kan bekijken, waar ik ook ben. Voor mij zijn Vlaamse woorden en uitdrukkingen vrij gewoon geworden. Ik heb van een vroegere Vlaamse redacteur wel eens te horen gekregen: “die uitdrukking zou ik niet gebruiken, veel te Vlaams, dat snappen de Nederlandse lezers niet.” Terwijl ik zelf niet eens doorhad dat ik een Vlaamse uitdrukking gebruikte….
    Ik kijk sowieso geen Nederlandse of Belgische TV als ik elders ben, in Spanje kijk/lees ik Spaanse, in Portugal Portugese, en in Berlijn Berlijnse TV en kranten).

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 36)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.