Home Forums VOLTOOIDE LEESCLUBS NR’S 001 t/m 050 Leesclub 43: Thank You For Your Service Thank you for your service, Tijdens het lezen

15 berichten aan het bekijken - 16 tot 30 (van in totaal 31)
  • Auteur
    Berichten
  • helderinge
    Bijdrager
    Aantal berichten: 247

    Whahahahahah, dit is wel heel erg en ik had het kunnen verwachten. Vandaag terug gekomen van vakantie en ik pak het boek uit. Mijn man houd helemaal niet van lezen maar ik zeg hem: ‘dit lijkt me wel een boek voor jouw. Ik mag het lezen voor een leesclub maar jij kan het ook lezen”. Had ik dit maar niet gezegd. Ik druk met het opruimen en de was weg werken heeft meneer het boek ingepikt en is echt enthousiast aan het lezen. Wie weet kan ik zijn mening ook delen. Vanavond is de voetbal op tv en zal ik het boek eens oppakken

    whaha , ja hier ook het geval. Mijn man en ik zijn beiden veteraan maar hij is met een kleine eenheid een aantal jaar geleden in Libië geweest. Na de eerste bladzijde legde hij het weer neer. Het doet hem nog te veel. Ik denk ook niet dat ik hem meekrijg naar de film in het najaar.

    Fgoestoh
    Bijdrager
    Aantal berichten: 161

    Boek is uit. De verhalen zijn aangrijpend maar ook herkenbaar soms. Even laten bezinken.

    Fgoestoh
    Bijdrager
    Aantal berichten: 161

    Het boek heeft me iets heel anders gegeven dan ik verwachtte. Het is een mooi aan elkaar geregen verhaal. Het heeft me aangezet tot denken. Ondanks dat ik het boek al 3 dagen uit heb blijft het rondspoken in mijn hoofd. De verhaallijn is soms wat van de hak op de tak, misschien komt dat doordat ik een e-pub lees en er niet altijd een duidelijk hoofdstuk-verdeling is.

    Ik herken dit ook heel erg. Weet niet of het het verhaal goed gedaan zou hebben om er losse verhalen van te maken. Het lijkt als of de schrijver de verhalen naar elkaar wilde schrijven maar ik zie er geen reden voor eerlijk gezegd. Het einde is een vrij open einde. Logisch denk ik wat PTSS is nooit helemaal over. Dat blijkt wel uit het boek. Het draagbaar maken blijft het belangrijkste en er over praten om zaken open te gooien. Was mooi om te lezen in/op een aparte manier. Zou zeker niet een boek zijn geweest dat je zomaar even meepakt.

    Fgoestoh
    Bijdrager
    Aantal berichten: 161

    Mijn man en ik zijn beiden veteraan maar hij is met een kleine eenheid een aantal jaar geleden in Libië geweest. Na de eerste bladzijde legde hij het weer neer. Het doet hem nog te veel. Ik denk ook niet dat ik hem meekrijg naar de film in het najaar.

    Zo dragen we dus allemaal iets mee. Goed dat die geprobeerd heeft, de tijd komt (zodra het boek verder te verklappen natuurlijk) en dat jij het wel gaat lezen. Top.

    helderinge
    Bijdrager
    Aantal berichten: 247

    Mijn man en ik zijn beiden veteraan maar hij is met een kleine eenheid een aantal jaar geleden in Libië geweest. Na de eerste bladzijde legde hij het weer neer. Het doet hem nog te veel. Ik denk ook niet dat ik hem meekrijg naar de film in het najaar.

    Zo dragen we dus allemaal iets mee. Goed dat die geprobeerd heeft, de tijd komt (zodra het boek verder te verklappen natuurlijk) en dat jij het wel gaat lezen. Top.

    ja wie weet. Hij denkt er liever niet meer aan terug. Ik heb tijdens missies veelal op (de veilige) basis gewerkt en ook op een schip voor de kust terwijl hij dus in de dorpjes de ellende gezien heeft die de oorlog aangericht heeft,Hij was daar om communicatie middellen opnieuw aan te leggen in de dorpjes en moest daarvoor dus echt overal voor het land in en de dorpjes door. Resten van de oorlog die net een maand op zijn einde was zijn niet opgeruimd en ook hier en daar menselijke resten niet. Kinderen met verminkingen. En dat is dan nog maar een deel van wat hij verteld. Toen hij landde op het vliegveld in Tripoli lag zelfs dat burgertoestel die een aantal jaren geleden is neergestort er nog gedeeltelijk.Daar was toen dat nederlandse jongetje de enige overlevende. Tezamen met koffers en bezittingen. En ook al ben je nog zo’n stoere vent. Van te voren kun je niet bedenken wat dat met je doet. Wij, mijn collega’s en ik zijn allemaal jong begonnen bij defensie. Eerlijk is eerlijk het word heel mooi verkocht. Je krijgt opleiding ervaring avontuur en word nog betaald ook. ja dat is ook heel mooi maar de mindere dingen hoor je niet volledig en wil je als jong mens op zoek naar avontuur ook niet altijd horen. De opmerking, je wist toch waar je aan begon en je werd toch goed betaald is herkenbaar. Maar echt zo onrespectvol want het klopt gewoon echt niet. Als jong meisje van 17 weet je echt niet waar je aan begint als je tekent voor 6 jaar hoor. Je gaat voor het avontuur, opleiding en centjes verdienen en je voelt je ook wel stoer dat jij bij defensie gaat! En wat het dan echt is dat weet je pas na je eerste missie.

    Ps ik heb het boek het bijna uit. Ik vind het prachtig maar snap dat de opmerkingen dat het licht warrig is geschreven. zeker als sommige termen en gebruiken niet bekend zijn dan moet je je best concentreren op het verhaal. Maar het is een mooi verhaal wat inderdaad verteld moet worden.

    ingebrunn
    Bijdrager
    Aantal berichten: 210

    1.Kom je opmerkelijke citaten tegen, plaats ze op deze plek en vermeld erbij waarom jij ze opmerkelijk vindt.
    “Zijn lichaam is intact, dus hoe kan hij dan gewond zijn? Het antwoord moet luiden dat hij dat niet is. Net als de zin: ‘Sommige dingen kan hij zich niet herinneren. Sommige dingen kan hij niet vergeten”
    Kippenvel kreeg ik hiervan en het verteld precies waar het boek over gaat.

    2.Ontwikkelt de verhaallijn zich zoals je ook verwacht? Ik vind het geen verhaallijn zoals je in een normaal boek verwacht. Ik vind dit meer verhalen op zich. Vind het soms wat verwarrend.
    Het probleem PTSS wordt wel goed uitgelicht.

    ingebrunn
    Bijdrager
    Aantal berichten: 210

    Terug te komen op punt 2: ik vind het verhaal vooral heel erg puur geschreven. Finkel weet alles goed te omschrijven

    ingebrunn
    Bijdrager
    Aantal berichten: 210

    Whahahahahah, dit is wel heel erg en ik had het kunnen verwachten. Vandaag terug gekomen van vakantie en ik pak het boek uit. Mijn man houd helemaal niet van lezen maar ik zeg hem: ‘dit lijkt me wel een boek voor jouw. Ik mag het lezen voor een leesclub maar jij kan het ook lezen”. Had ik dit maar niet gezegd. Ik druk met het opruimen en de was weg werken heeft meneer het boek ingepikt en is echt enthousiast aan het lezen. Wie weet kan ik zijn mening ook delen. Vanavond is de voetbal op tv en zal ik het boek eens oppakken

    whaha , ja hier ook het geval. Mijn man en ik zijn beiden veteraan maar hij is met een kleine eenheid een aantal jaar geleden in Libië geweest. Na de eerste bladzijde legde hij het weer neer. Het doet hem nog te veel. Ik denk ook niet dat ik hem meekrijg naar de film in het najaar.

    roodkapje
    Bijdrager
    Aantal berichten: 257

    Ik vond het niet warrig. Ik heb verdeeld over de dag verschillende hoofdstukken gelezen en aantekeningen gemaakt.
    Het was emotioneel en indrukwekkend en confronterend.
    Je hoopt zoiets nooit mee te maken. Ook niet zo geconfronteerd te worden met de bureaucratie. Handtekeningen verzamelen, tja je zit in het leger, maar het is wel heel absurd!

    coenraad
    Bijdrager
    Aantal berichten: 412

    Ik ben al een eindje gevorderderd in het boek. Hoewel ik weet dat PTSS bestaat, had ik geen idee van de draagwijdte ervan. Het is emotioneel heel beladen en confronterend. Wat me wel opvalt is dat ik slechts enkele hoofdstukken per leesbeurt kan lezen, niet alleen omdat het onderwerp heel emotioneel is maar ook omdat het eigenlijk heel warrig geschreven is. Het doet niets af aan het verhaal want misschien is het wel de warrige stijl die een inzicht geeft in wat zich in het hoofd van deze soldaten afspeelt.

    Ik wist het ook niet dat PTSS zoveel meer inhield. En ik lees net als jij in gedeeltes want anders heb ik het gevoel dat al dat leed me op een gegeven moment niet meer emotioneel raakt.

    coenraad
    Bijdrager
    Aantal berichten: 412

    Inmiddels al een aardig eindje op weg.

    Tijdens het lezen heb ik al een paar keer gedacht wat een psychische oorlog moeten deze mensen allemaal voeren. Denk dat deze oorlog die ze in hun hoofd voeren vele malen erger is dan de oorlog waarin ze fysiek hebben moeten vechten.

    Elsa Bakker
    Bijdrager
    Aantal berichten: 121

    “Het is een eenzaam leven, dit leven erna.” p. 96
    Een sprekend citaat wat mij betreft. Eentje waaruit spreekt dat soldaten zich onbegrepen voelen en niet weten hoe ze zich “moeten” gedragen in de “normale” maatschappij. De kern van de problematiek als men terugkeert uit de gevochten oorlog.

    Ik had niet echt een verwachting bij de verhaallijn. Wel dat er verschillende kanten aanbod komen en dat blijkt ook zo te zijn. Daarnaast moest ik wennen aan de vele namen en persoonlijke verhaallijnen in het boek, maar dit leest voor mij zeker niet storend.

    Tot nog toe (ben nu halverwege het boek) ben ik nog geen spellingfouten en dergelijke tegengekomen. En leest het ondanks de zwaarte en de verwarring van de soldaten over wie het gaat niet moeilijk.

    Tamara
    Bijdrager
    Aantal berichten: 23

    Vind het zeer indrukwekkende verhalen, je bekijkt de soldaten van een totaal andere kant. Staat er nooit bij stil wat ze doorgaan na hun heldendaden.

    Niet meer dezelfde zijn, ook al zijn er fysiek geen wonden, mentaal is er veel schade waar we nooit bij stilstaan.

    Tamara

    LJ1976
    Bijdrager
    Aantal berichten: 61

    ‘Laat het ophouden’ leest hij voor. ‘Laat de bommen verdwijnen. Ik wil ze niet meer zien. Hoe wordt ik weer normaal? Hoe kan ik zorgen dat ik die bommen niet meer zie?’ Zomaar één van de citaten die de impact van PTSS op veteranen toont, de innerlijke strijd die ze moeten voeren.

    Wist niet precies wat ik kon verwachten van de verhaallijn. Het verhaal ‘pakte’ me wel gelijk. De schrijfstijl is soms wat chaotisch en vanuit verschillende perspectieven beschreven. Met de nodige namen en personen erbij maakt dit het verhaal soms wel wat warrig maar voor mij verder niet storend.

    Heb het boek uit, ik heb eigenlijk geen spellingsfouten gezien. De soms wat warrige/chaotische zinsopbouw vond ik niet hinderlijk. Past eigenlijk wel bij dit boek gezien de vaak chaotische toestand in het hoofd van de veteranen.

    I'm a bibliophile.... Relax...., it just means I love books!

    coenraad
    Bijdrager
    Aantal berichten: 412

    Vorder gestaag in het boek. Ik lees het boek in gedeeltes omdat ik merkte dat ik als ik langer achter elkaar las dat het verhaal qua impact minder werd.

    De schrijfstijl is pakkend en weet de juiste toon van emoties goed neer te zetten.

15 berichten aan het bekijken - 16 tot 30 (van in totaal 31)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.