Home Forums VOLTOOIDE LEESCLUBS NR’S 051 t/m 100 Leesclub 059: In het veld Verslag leesclub In het veld van Jesse Loncraine

1 bericht aan het bekijken (van in totaal 1)
  • Auteur
    Berichten
  • Cees van Rhienen
    Sleutelbeheerder
    Aantal berichten: 2086

    Leesclub 59, In het veld – Jesse Loncraine

    Inleiding

    Het verhaal: In het veld

    ‘De wereld van In het veld is gevaarlijk, ontzettend gevaarlijk. Het is een gave van Loncraine om je er als lezer mee naar toe te nemen, hoe angstwekkend dat ook is, maar tegelijkertijd gerust te stellen dat liefde en menselijkheid kunnen overleven.’ – Sir Ian McKellan.

    De getroebleerde journalist Orin Perth verdwijnt van de ene op de andere dag ergens in Oost-Afrika van de aardbodem. Hij heeft net een opzienbarend en hartverscheurend artikel naar zijn redactie gestuurd over Christine Lokeka, die alleen achtergebleven is in haar dorp nadat de militie van een warlord haar man vermoord heeft en haar 12-jarige zoon Paul heeft gekidnapt.

    Liz, de moeder van Orin, een door de wol geverfde oorlogsverslaggever, vertrekt naar Oost-Afrika om haar zoon te vinden en haar demonen te trotseren; ze probeert zo het hoofd te bieden aan haar ziekte, kanker.

    Christine en Liz ontmoeten elkaar in de zoektocht naar hun zonen, maar worstelen elk op hun eigen wijze met hun verdwijning. Orin en Paul vechten hun eigen strijd om te overleven en proberen in hun confrontaties met de warlord en diens militie hun menselijke waardigheid niet te verliezen.

    Jesse Loncraine toont in In het veld op knappe en aangrijpende wijze met welke ethische dilemma’s oorlogsverslaggeving gepaard gaat. Zijn stijl maakt In het veld bovendien tot een tot tranen toe roerende pageturner.

    Deze intrigerende roman houdt zich bezig met de ethische dilemma’s die oorlogsverslaggevers dagelijks meemaken, gezien door de complexe en boeiende relaties tussen twee moeders en hun zoons.

    ********************

    De schrijver: Jesse Loncraine

    Jesse Loncraine studeerde Engels in Bristol en Violence, Conflict en Development aan de School of Oriental and African Studies van de University of London. Hij werkte korte tijd als journalist in Londen en Kenia en houdt zich nu in New York bezig met het maken van documentaires over genocide en oorlogsmisdaden. Hiervoor reisde hij al naar Kenia, Oeganda, Congo en Libanon.

    De lezers:

    Lezer 1: leentje, 45 jaar
    Nadat mijn man voor de tweede keer dit jaar aan zijn hart is geopeerd ben ik toe aan tijd voor mezelf. Hoe kan dat beter dan met een goed boek. Dit lijkt mij een goed boek om tijd te maken voor mezelf. Een boek over de oorlog en vermist /ontvoerde kinderen die gezocht worden. Ik ben heel benieuwd of de kinderen gevonden worden.

    Lezer 2: Evy De Brabander, 32 jaar
    Ik las de recensie van Guy Doms en daar werd ik erg enthousiast van! Het boek staat ook getypeerd ondet roman en dat prikkelt op de een of andere manier ook mijn nieuwsgierigheid.

    Lezer 3: MissyP, 45 jaar
    Wow, aangrijpend verhaal! Twee moeders die in Oost-Afrika op zoek zijn naar hun zoons die in handen van een warmoes zijn gevallen. Ben zeer benieuwd hoe dit afloopt.

    Lezer 4: maria burger, 56 jaar
    Het boek klinkt behoorlijk natuurgetrouw (geeft de titel eigenlijk al aan!) en heb nog nooit een boek gelezen waarin een oorlogsverslaggever aan het werk is en met welke ethische dillema’s zij te maken hebben. Het werk lijkt mij behoorlijk confronterend en mooi hoe hij de zoektocht van de twee vrouwen daarbij gaat gebruiken. Een tot tranen toe ontroerende pagetuner maakt mij naast hetgeen ik al weergegeven heb erg nieuwsgierig. Daarnaast las ik net dat het ook indringend is geschreven waardoor je voelt of je zelf aanwezig bent in die wanhopige wereld.. Ik denk dat je er als mens rijker van wordt om ook dit soort verhalen te lezen….

    Lezer 5: kareltje, 48 jaar
    Het lijkt me een prachtig boek met intrigerende verhaallijnen, geschreven vanuit twee zoektochten naar elk een eigen zoon, maar met een eigen drama en achtergrond. Wat klinkt het mooi dat ik tot tranen geroerd ga zijn, dat het gaat over ethische dilemma’s als oorlogsverslaggever en dat in Oost-Afrika. Ook leerzaam dus!

    Lezer 6: Saskia, 51 jaar
    De omschrijving van het boek maakte me al nieuwsgierig. Het belooft ingewikkelde en emotionele relaties in een buitenlandse oorlogzetting. Met veel ethische dilemma’s.
    Dat vind ik altijd erg boeiend. Wat me helemaal overtuigde was de reactie van Zohra die het boek al gelezen heeft en het het mooiste van het afgelopen jaar vond. Ik hoop dat In het veld me weet ontroeren en me doet gruwen om de menselijkheid en zijn onmenselijkheid.

    Lezer 7: MarianneIL, 64 jaar
    Een thriller die in Afrika speelt… Oost-Afrika, kan meerdere landen zijn. Kenia, Tanzania, of noordelijker. Heb zelf 3 jaar in Afrika gewoond (Zambia) en zowel Tanzania als Kenia bezocht. Het blijft me trekken. Dus de kans een boek over Afrika te lezen ook. Daarom wil ik graag meedoen met deze leesclub.

    Lezer 8: Annemarie van Weelie, 47 jaar
    Heb al een poosje niet meer deelgenomen aan een leesclub maar dit boek intrigeerde zó dat ik moest inschrijven! Geen platte thriller maar diepe inhoud op oorlog en ethiek, relatie tussen moeder en zonen, en een combi van spanning en ontroering. Ik verwacht dat dit boek meer betekenis voor me zal hebben dan alleen een spannend verhaal. En daar ben ik aan toe!

    Lezer 9: Annemie S, 47 jaar
    Hoewel ik de voorkeur geef aan thrillers en dit boek bestempeld wordt als roman, waag ik toch een gokje.  De korte inhoud spreekt me aan en lijkt toch meer naar een spannend verhaal te neigen.

    Lezer 10: EliJos, 44 jaar
    Het klinkt een beetje als een boek wat ik niet eerder heb gelezen en misschien ook niet zo snel zou oppakken maar dat maakt dan ook weer nieuwsgierig en na het lezen van de mening van Sir Ian McKellen (met een e, neem ik aan, aka Gandalf), een acteur die ik erg bewonder, weet ik het zeker dat ik ‘m wil lezen.

    Lezer 11: roodkapje, 55 jaar
    Ik neem graag deel aan leesclub in het veld van Jesse Loncraine. Ik ben benieuwd naar de ethische dilemma’s van een journalist, wel of niet in relatie tot moeders.

    Lezer 12: vangrol, 71 jaar
    Ik doe graag mee met deze leesclub, omdat de beschrijving van dit boek me aanspreekt. Ik ben er heel benieuwd naar.

    Lezer 13: yv87, 30 jaar
    Ik heb even wat meer informatie over het boek opgezocht, omdat oorlog toch best een ruim begrip is. Ik snap niet dat ik nooit eerder van In het veld heb gehoord, het klinkt als een prachtboek! Alleen de cover zelf wekt al ontroering op, maar het verhaal zelf klinkt hartverscheurend, intrigerend, maar zeker ook spannend en krachtig! Ik zou dolgraag ingeloot worden voor deze leesclub, maar hoe dan ook komt dit boek in mijn kast. Ik ben verkocht, wat een knaller van een boek lijkt het me!

    Lezer 14: lianeem, 45 jaar
    Ik weet niet of inschrijven nog mogelijk is. Ik ben wel geïntrigeerd door dit verhaal. Ik ben zelf moeder van een zoon, en ik heb een journalistieke opleiding gedaan. Deze roman schijnt gruwelijk, hilarisch maar ook komisch te zijn. En ik ben eigenlijk vooral geïnteresseerd omdat de omschrijving al schuurt tegen wat ik zelf als mens en moeder eng vind en nooit hoop mee te maken. Ik kan het niet beter dan dat omschrijven. Dus als er nog een plekje is, dan hou ik me aanbevolen!

    Lezer 15: Marieke van de Graaf, 29 jaar
    Ik heb het verhaal gelezen. Wil graag weten hoe het afloopt.

    Lezers die met een eigen exemplaar actief hebben deelgenomen:

    …………..

    De Leesclub:

    Deze leesclub bondig en met een knipoog.

    Het negenenvijftigste boek dat door de leesclub is gelezen is In het veld, geschreven door Jesse Loncraine, uitgegeven en beschikbaar gesteld door Uitgeverij Karakter.

    Geen echte ‘standaard’-thriller als leesclub, het moet kunnen en is al meerdere keren langs geweest. Inmiddels weet de redactie dat dan de spreiding tussen de beoordelingen groter zal zijn dan bij een ‘normale’ thriller. Misschien is het niet onbelangrijk dat deelnemers eerst goed naar de informatie over het verhaal lezen en daarna gaan overwegen om deel te nemen. Dan kan misschien worden voorkomen dat de laagste beoordeling op 5,83 blijft steken tegen een hoogste beoordeling van 10,00. Even kijken wat ‘de laagste beoordeling’ verwacht van het boek?

    leentje: ‘Nadat mijn man voor de tweede keer dit jaar aan zijn hart is geopeerd ben ik toe aan tijd voor mezelf. Hoe kan dat beter dan met een goed boek? Dit lijkt mij een goed boek om tijd te maken voor mezelf. Een boek over de oorlog en vermist /ontvoerde kinderen die gezocht worden. Ik ben heel benieuwd of de kinderen gevonden worden.’ Nu natuurlijk ook nieuwsgierig geworden naar het motief van deelneming voor ‘de hoogste beoordeling’.

    Annemie S: ‘Hoewel ik de voorkeur geef aan thrillers en dit boek bestempeld wordt als roman, waag ik toch een gokje.  De korte inhoud spreekt me aan en lijkt toch meer naar een spannend verhaal te neigen’.

    Na dit gelezen te hebben, is mijn nieuwsgierigheid voor de eindbeoordeling ook gewekt, dus we gaan verder….

    Annemie S meent in haar eindbeoordeling: ‘Paul is mijn favoriet. Die jongen heeft verschillende trauma’s doorstaan, en toch blijft ie zijn eigen sterk karakter tonen. En dat voor een knaap die in de puberteit moet zitten. Hij blijft het hoofd bieden aan opeenvolgende tegenslagen. Knap! Voor een debuut is dit een ijzersterk verhaal. Mocht het enkel een roman betreffen zijn verschillende scenes prachtig verwoord. Mocht het enkel een thriller zijn, zijn er meerdere cliffhangers uitgewerkt aan het einde van verschillende hoofdstukken. Maar het betreft hier een combinatie van roman en thriller in één. Wow wat een knap boekverhaal, ja de schrijfstijl klopt helemaal’. Waarbij ze afsluit met een vol overtuigde 10,00.

    Voor leentje luidt haar slotakkoord: ‘De moeders zijn eerst vol zelfmedelijden je ziet ze over gaan naar moeder die hun zonen zullen vinden en redden. Ze zijn vastberaden. De zonen van kinderen zie je ze opgroeien naar volwassen mannen die al heel vlug er alleen voor staan.
    De moeder van Daniel is mijn favoriet. Hoe ze blind en slecht ter been is en er toch blijft zijn voor haar zoon die niet praat. Hoe moeilijk moet dit niet zijn. Veel respect voor haar. De schrijfstijl is fijn om te lezen. Het leest heel vlot en past wel bij het verhaal al duurde het even voor ik in het verhaal zat. Voor haar blijft de einbeoordeling steken op 5,83.

    Voor alle andere meningen moet even doorgelezen worden.

    Voor het lezen:

    In deze rubriek wordt aan de lezers gevraagd een verwachting te geven op basis van de cover, achterflap en hun verwachting. Hiermee wordt een beeld gevormd in hoeverre de buitenkant van een boek, lezers kan interesseren.

    Citaat MarianneIL:
    Omdat ik een ePub heb, weet ik niet wat er op de achterkant staat. De voorkant vind ik mooi, de in rood uitgevoerde persoon, vaag gehouden. Maar toch herkenbaar als een (kind)soldaat. De tekst bovenaan vind ik minder geslaagd. Ik wil graag zelf bepalen of het boek herinneringen oproept. Die tekst kan eventueel op de achterkant, maar op de voorkant vind ik het niet zinvol. Nooit iets van deze auteur gelezen, dus geen verwachtingen.

    Citaat roodkapje:
    Ik ken Jesse Loncraine niet als auteur en laat me verrassen. Ik verwacht een beschrijving van hoe de nog kindsoldaten ontstaan en hoe ze gehersenspoeld worden. Tevens nadere achtergrondinformatie hoe het kan ontstaan en wat eraan gedaan wordt.

    Citaat Saskia:
    Opvallend is dat de cover helemaal wit is met een rode beeltenis van een kind met dat wapens draagt. Aan het hoedje te zien is een kind van buiten Europa. De beeltenis is schimmig, een beetje gestreept. Het lijkt alsof iemand zijn duim erop heeft afgedrukt vanwege de streepjes die een beetje rond zijn. Bovendien is de afbeelding rood als bloed. Lezing van de flaptekst verduidelijkt de cover. De beeltenis is een kindsoldaat, ontvoerd door een warlord. Bovendien tekent deze warlord zijn kinderen. Hij tekent ze dus dubbel. Voor het leven, in bloed en letterlijk met pen en papier. Het is om er rillingen van te krijgen. Ik verwacht een dramatisch en een emotioneel boek die een kijkje in de de keuken geeft van oorlog, de rol van kinderen en wat dat me hun ouders doet. Ik verwacht er niet heelhuids uit te komen.

    Citaat Annemarie S:
    Steeds als ik een boek in handen krijg van een voor mij ongekende auteur ga ik altijd even googlen. Ik leer hieruit dat In het veld zijn debuut is, hij niet echt scoorde als journalist in Londen wat deadlines betreft, en hij uitgeweken is naar de US. Daar zet hij zich als verslaggever van oorlogsmisdaden in. Vandaar dan ook waarschijnlijk dit boek. Na de korte inhoud gelezen te hebben in het leesclubvoorstel, moest ik toch wel even nadenken, omdat ik vrees dat het verhaal buiten mijn comfortzone ligt. Anderzijds klonk het toch wel heel intrigerend en werd ik hoe dan ook benieuwd. Ik hoop dat het verhaal me toch kan boeien. Ik ben wel heel nieuwsgierig.

    Citaat Evy De Brabander:
    Ik heb het boek in de winkel in mijn handen gehad. Ik vind het een hele simpele cover eigenlijk. De kleurencombi vind ik erg mooi en het intrigeert wel. De cover geeft mij hetzelfde gevoel als die van ‘Lief van je’. Het woord ‘kindsoldaat’ komt wel direct in me op als ik naar het boek kijk. De auteur zegt me helemaal niks en ik moet ook eerlijkheidshalve bekennen dat ik er niks over heb opgezocht tot nu toe. Het leek me niet belangrijk om dat te doen voor ik begon te lezen.
    Ik verwacht geen triller eigenlijk, maar een mooi verhaal over oorlog en verlies, over liefde en lijden. Ik ben wel erg benieuwd!!! Er zijn weinig boeken de laatste tijd waar ik echt zo nieuwsgierig naar ben, net omdat ik moeilijk vooraf een inschatting kan maken van wat me te wachten staat!

    Citaat leentje:
    Net het boek ontvangen, prachtig cover de speelse titel de soldaat en de vinger afdruk in het rood. Het lijkt wel op bloed. Ook op de zijkant lijken er bloedspatten op de cover te staan. De auteur zegt mij niets maar de achterkant maakt mij heel benieuwd naar het verhaal. Moet nog een 100 tal bladzijden lezen van mijn boek en dan begin ik er in.

    Citaat lianeem:
    Ik ken Jesse Loncraine niet als auteur. Het is een debuut, dus dat is logisch. Zijn carrière, eerst werkzaam als journalist en daarna als documentairemaker over genocide en oorlogsmisdaden, geeft mij wel de verwachting dat hij een expert is in het onderwerp waarover hij schrijft in dit boek. En dat hij een duidelijke boodschap zal afgeven en stelling in zal nemen. Daarnaast verwacht ik dat hij omdat hij journalist is goed zal kunnen schrijven.
    Wat ik hierboven al een beetje neergezet heb. Het is een boek waarin het gaat over kindsoldaten, een onderwerp waar ik meestal met een ruime boog omheen loop. Niet omdat ik mijn ogen ervoor sluit, maar omdat ik de stellingname in deze boeken vaak niet aantrekkelijk vind. Dat ik nu wel een boek over dit onderwerp wilde lezen is omdat ik zeer goede recensies over In het veld gelezen heb. Mijn verwachtingen zijn dus hoog.

    Citaat kareltje:
    Deze auteur is nieuw voor me. Ik lees dat het zijn eerste boek is en dat hij engelse literatuur heeft gestudeerd en “Violence, Conflict and Development”. Hij heeft meegewerkt aan documentaires en geeft les over de International Crime Court. Ik ben benieuwd hoe dat terug te lezen is………
    Mijn verwachtingen zijn hooggespannen als ik kijk naar de beschrijving van dit boek. Ik zie alleen maar heftige thema’s: overleven, verslaggeving, moeder-zoon relatie, kanker, ethiek op verschillende vlakken. Kan een schrijver zoveel heftigheid op een goede manier in 1 boek verweven?

    Tijdens het lezen:

    In deze rubriek is aan de lezers gevraagd om hun aandacht te vestigen op opmerkelijke citaten en de zinsopbouw, woordkeuze of andere in het oog springende tekst. Dit zorgt altijd voor leuke discussies.
    We zetten de opmerkelijkste uitspraken voor u op een rijtje:

    Citaat annemarie van weelie:
    Wow, wat een emotioneel verhaallijnen zonder dat het pathetisch wordt. Goed geschreven, soms rauw, to the point. Vooral de dialogen zijn realitisch, knap weer gegeven, je zou zo toehoorder kunnen zijn. Ik heb het boek uit en de flaptekst belooft niets te veel.
    De verhaallijnen zijn mooi uitgewerkt. De onderliggende lagen (naast de inkijk in de oorlogsituatie met kindsoldaten) in her boek (moeders, zonen etc) vind ik mooi weergegeven.
    Ik denk niet of ik meer boeken in dit genre ga lezen maar dit is een topper.

    Citaat vangrol:
    Ik ben nog niet zo heel ver in het boek, ongeveer een kwart gelezen, maar het verhaal spreekt me erg aan. Het doet realistisch en rauw aan en ik ben heel benieuwd hoe het zich verder ontwikkelt. Er lopen verschillende verhaallijnen door elkaar, waardoor je van verschillende kanten zicht op het gebeuren krijgt en dat maakt het interessant om door te lezen. De taal is beeldend, het boek is prachtig geschreven, soms poëtisch haast. Een citaat om dit te illustreren is als Christine naar de rivier gaat om een gruwelijke daad uit te voeren:
    Het verbaasde haar hoe mooi het hier was, het water als een zonnestraal die wegsijpelde uit de horizon.

    Citaat EliJos:
    Het citaat wat mij de hele tijd bijblijft is die van Christine ‘Het is mijn kind niet meer’, ‘Zijn hele leven wordt uitgewist, en dan veranderen ze hem van een jongen in een moordenaar’ en ‘Moeders zijn niet langer moeders, kinderen zijn niet langer kinderen’
    Wat een heftig boek… wat deprimerend ook tot nog toe.. het is eigenlijk allemaal ellende… Ik verwacht dat dit wel zo zal blijven en dat wanneer ik ‘m uiteindelijk wegleg, dat ik er dan nog lang niet klaar mee zal zijn.

    Citaat yv87:
    Oh wow, ik krijg helemaal zin om te beginnen! Door omstandigheden loop ik ietsjes achter, maar ga er aankomend weekend helemaal voor. Zo nieuwsgierig, de aangegeven zinnen hierboven zijn alvast heel prikkelend.
    Ik zit nu ongeveer op de helft.
    Kwam er wat lastig in omdat het verhaal zoveel verschillende gezichtspunten heeft, maar volgens mij heb ik ‘m nu door. Mis zeker meer informatie over oorlog, het gaat nu vooral over journalistiek. Maar ik moet nog de helft, dus wie weet komt er daar meer over in voor. Ik vind het fijn en vlot geschreven.
    De reactie van Christine over haar zoon Paul vond ik ook heftig beschreven.

    Citaat maria burger:
    Dat je zo gedrogeerd kunt worden en ook dat je kinderen zo kunt drogeren.

    Citaat MissyP:
    Wauw, heftig verhaal, met zeer veel onderwerpen: oorlog natuurlijk, maar ook ziekte, drugs en misbruik. Heel goed beschreven allemaal. Aangezien het me allemaal erg raakte heb ik ook rustig aan gelezen, niet in 1 ruk door. Heb het afgewisseld met wat luchtiger verhaal tussendoor. Om zo dit verhaal wat beter te kunnen laten zinken.

    Na het lezen:

    In de laatste rubriek wordt openlijk over de inhoud van het verhaal gediscussieerd. Doelstelling is om hier gezamenlijk vast te stellen of de meningen overeenkomen, iedereen het verhaal op een zelfde wijze leest, beleeft en waardeert. In het veld is uiteindelijk door 14 lezers beoordeeld en gewaardeerd. Het krijgt als 59e leesclubboek een gemiddelde puntenwaardering van 8,16 en een welverdiende plek in de HALL of FAME.

    Noot redactie over de bepaling gemiddelde puntenwaardering:

    Door de deelnemers wordt een puntenwaardering over de zes belangrijkste facetten toegekend, over een schaal van 0 t/m 10. Dit geeft een realistischer, vollediger en nauwkeuriger beeld van de totstandkoming van de eindwaardering. Voor In het veld van Jesse Loncraine geldt de gemiddelde beoordeling per facet, zoals hieronder is weergegeven.

    1. Spanning: 7,57
    2. Plot: 7,79
    3. Leesplezier: 8,11
    4. Schrijfstijl: 8,32
    5. Originaliteit: 8,46
    6. Psychologie: 8,71

    Gemiddelde puntenwaardering: 8,16

    Citaat Annemie S:
    Paul is mijn favoriet. Die jongen heeft verschillende trauma’s doorstaan, en toch blijft ie zijn eigen sterk karakter tonen. En dat voor een knaap die in de puberteit moet zitten. Hij blijft het hoofd bieden aan opeenvolgende tegenslagen. Knap!
    Voor een debuut is dit een ijzersterk verhaal. Mocht het enkel een roman betreffen zijn verschillende scenes prachtig verwoord. Mocht het enkel een thriller zijn, zijn er meerdere cliffhangers uitgewerkt aan het einde van verschillende hoofdstukken. Maar het betreft hier een combinatie van roman en thriller in één. Wow wat een knap boekverhaal, ja de schrijfstijl klopt helemaal.
    Beoordeling: 10,00

    Citaat roodkapje:
    De schrijfstijl past bij het verhaal. Inzichten over hoe mensen worden door gebeurtenissen in hun leven komen sterk naar voren. Het verhaal klopte gewoon.
    Beoordeling: 8,00

    Citaat MarianneIL:
    Het is een heel mooie schrijfstijl, je wordt van het begin tot het eind gepakt door het verhaal. Er zijn veel details besproken, maar er is ook genoeg ruimte voor de fantasie van de lezer. De “wrede” stukken worden zo omschreven dat ze duidelijk zijn, maar ze zijn niet te gruwelijk. Paul spreekt mij het meeste aan. Wat een moedige jongen!
    Beoordeling: 9,00

    Citaat annemarie van weelie:
    Ik zie dat zowel de moeders als de zonen een ontwikkeling doormaken. Zoon Paul zie je in korte tijd ‘volwassen’ worden en beschadigd raken. Zoon Orin ontwikkelt zich ook naar volwassnheid. Beiden lijden onder de verschrikkingsn van de oorlog, op een andere manier. Beiden raken beschadigd door wat zij meemaken. Ook bij de moeders zie ik ontwikkeling en een paralel. Beiden laten hun kind op een bepaalde manier in de steek. De moeder van Paul laat haar zoon opgepakt worden zonder hem te helpen en de moeder van Orin laat hem in zijn jeugd alleen vanwege haar werk. Op een bepaald moment is het voor beide jongens traumatisch. Beide moeders lijden onder schuldgevoelens en onder de oorlog. De moeder van Orin spreekt me het meest aan. Ze worstelt met en in het leven.
    Beoordeling: 8,17

    Citaat vangrol:
    Mijn favoriete personage is Liz, de moeder van Orin. Zij laat heel duidelijk zien dat ze fouten heeft gemaakt in de opvoeding, maar probeert die te herstellen door naar haar zoon op zoek te gaan. Ik zou aan geen enkel personage iets willen veranderen, het zijn toch creaties van de auteur.
    De schrijfstijl is soms poëtisch te noemen. Dit vormt een prachtige tegenstelling met het hier en daar rauwe verhaal vol geweld
    Beoordeling: 7,00

    Citaat leentje:
    De moeders zijn eerst vol zelfmedelijden je ziet ze over gaan naar moeder die hun zonen zullen vinden en redden. Ze zijn vastberaden. De zonen van kinderen zie je ze opgroeien naar volwassen mannen die al heel vlug er alleen voor staan.
    De moeder van Danielis mijn favoriet. Hoe ze blind en slecht de been is en er toch blijft zijn voor haar zoon die niet praat. Hoe moeilijk moet dit niet zijn. Veel respect voor haar. De schrijfstijl is fijn om te lezen. Het leest heel vlot en past wel bij het verhaal al duurde het even voor ik in het verhaal zat.
    Beoordeling: 5,83

    Citaat kareltje:
    Ik vind de schrijfstijl van Jesse heel erg goed. Hij beschrijft goed wat er gebeurt, de omgeving schildert hij duidelijk met zijn woorden, waardoor je het voor je ziet gebeuren. De dialogen zijn niet uitgebreid, waardoor degenen die getraumatiseerd zijn wat verstild lijken. Hij omschrijft de personages heel goed, met elk hun eigen ontwikkeling en eigenschappen. Liz spreekt me het meeste aan, niet dat ik haar gedrag goedkeur, maar ik bewonder haar doorzettingsvermogen om na de operatie Orin te zoeken, omdat ze hun relatie op een goede manier wil afronden.
    Beoordeling: 8,58

    Citaat yv87:
    Ja, vooral beide moeders maken een verandering door. Liz beseft wat ze verkeerd heeft gedaan en wil hieraan werken en Christine verandert van sterke vrouw in een hoopje. Ik vond Tom een mooi karakter. Homo, maar toch nog vol gevoelens (op vriendschappelijke basis) voor zijn exvrouw en haar kind, zijn stiefzoon. Een persoon vol liefde, die klaar staat wanneer het nodig is. Niets veranderen aan de personages, maar zou wel wat meer tekst over Paul gehad willen hebben. Ja. Ondanks dat het begin wat verwarrend is, volgt de logica vanzelf en word je meegesleurd in dilemma’s van bepaalde personages.
    Beoordeling: 7,50

    Citaat EliJos:
    Zijn schrijfstijl vind ik heel goed bij dit verhaal passen, soms lijkt het wat van de hak op de tak/ chaotisch maar dat hoort. De personages evolueren zeker door hetgeen wat ze meemaken. Liz die wanneer ze weet dat ze zal sterven moeite gaat doen om het alsnog goed te maken met haar zoon, Orin die aan het eind zijn dealer laat gaan zonder iets te scoren omdat hij een telefoontje van Christine krijgt die in de problemen zit samen met Paul.
    Beoordeling: 9,00

    Citaat Evy De Brabander:
    De karakters zijn allemaal vrij ‘rijk’ aan het begin van het boek. Ik vind niet dat ze echt ontwikkelen, maar je leert ze als lezer wel beter kennen. De enige die echt evolueert is Paul. Hij maakt een traumatische ervaring mee die hij de rest van zijn leven zal meedragen. Aan het begin van het boek is hij een gewoon kind. Ik vind dat de schrijfstijl erg goed bij het verhaal past. Het is beeldend geschreven, ik kon me helemaal inleven, maar er zijn geen uitgebreide (overbodige) beschrijvingen, en daardoor blijft het boek erg vlot lezen. Voor mij is het meer drama dan thriller, en zo komt het ook over door de schrijfstijl. Het voelt erg niet-emotioneel, en dat had makkelijk anders gekund als de schrijfstijl anders was geweest.
    Beoordeling: 8,33

    Citaat MissyP:
    Tja, hoe Jesse het precies doet weet ik niet, maar hij schrijft heel indringend. Waar het precies in zit, weet ik niet, maar het verhaal pakt je echt en alle hoofdstukken zijn even spannend en aangrijpend, met alle personages leef je intens mee. Dus ja, de schrijfstijl past heel erg bij het verhaal. Eigenlijk alle karakters evolueren naar mijn gevoel. Vooral Paul die door de omstandigheden gedwongen wordt om snel kind af te zijn. Hoe dapper hij de rivier over wil zwemmen, de Generaal doorziet en Orin redt. Orin was eerst alleen met het verhaal bezig, maar gaat toch op pad om op zijn beurt Paul te gaan helpen, waardoor hij zijn drugsaankoop misloopt.
    Beoordeling: 8,83

    Citaat Saskia:
    Ik vind het plot interessant en er zijn enkele interessante plotwendingen zoals bijvoorbeeld op pagina 155 wanneer Paul zijn akkefietje met de generaal heeft. Het plot heeft ook wel iets van een lotsbestemming. De hoofdpersonen komen elkaar op bepaalde momenten tegen en het lijkt of zij door de voorzienigheid naar dezelfde plaats worden gedreven. Er zijn dan ook enige ‘bovennatuurlijke’ elementen in dit verhaal zoals de visioenen die Liz krijgt bij de blinde moeder van Daniël (Deze verkeert sowieso vrij veel in een andere wereld).
    Beoordeling: 8,00

    Citaat maria burger:
    Dit boek is een aangrijpend boek met een bepaalde realiteit. Niet geheel geloofwaardig vond ik dat beide moeders bij het dorp/stadje elkaar ontmoeten en de wijze waarop en ze hun kinderen ook min of meer gelijktijdig vinden. Zijn journalistieke ervaring kan hij goed gebruiken waardoor er een realistisch beeld wordt gegeven. Zo ook dat Liz geamputeerde borsten heeft, een helaas hedendaags vaak voorkomend gegeven al kon zij wel erg veel (vaak last van oedeem, de psychische knauw, het verbinden, de pijn etc. dat maakte het weer een beetje onrealistisch)
    Beoordeling: 8,00

    Citaat lianeem:
    Eerst dacht ik dat het een thriller zou zijn, tijdens het lezen vond ik het een roman met een spannende kant. Daarna zag ik dat op de cover met grote letters roman staat (volledig overheen gekeken), en daar kan ik me prima in vinden. Een schrijfstijl zoals Loncraine heeft leent zich uitstekend voor een roman. Prettig ook dat het verhaal niet voortkabbelde, maar juist tempo maakte, terwijl de personages diepgaande aandacht kregen. Mooi gedaan!
    Beoordeling: 8,00

    Lees de onverkorte discussie en de reacties in alle onderdelen van deze leesclub

    Voor het lezen
    Tijdens het lezen
    Na het lezen #1
    Na het lezen #2
    Beoordeling

    ++++++++++++

    Helaas zijn de onderstaande personen voorlopig uitgesloten voor het winnen van een gratis leesexemplaar omdat ze niet of niet volledig hebben voldaan aan de richtlijnen van de leesclub.

    Marieke

    Deze uitsluiting kan direct worden tenietgedaan door actieve deelname aan een volgende leesclub met een eigen leesexemplaar.

1 bericht aan het bekijken (van in totaal 1)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.