Home Forums Leesclub 86: Kroniek van een erfenis Kroniek van een erfenis, Na het lezen #1

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 16)
  • Auteur
    Berichten
  • Cees van Rhienen
    Sleutelbeheerder
    Post count: 1052
    #15983 |

    Vragen ThrillZone leesclub Kroniek van een erfenis

    Na het lezen #1

    Het onderdeel  Na het lezen is in 2 delen gesplitst die met een tussenpoos van ongeveer 1 week geopend zullen worden. Hier worden de deelnemers over geïnformeerd. Bij de opening van # 2 wordt ook het onderdeel  Beoordeling geopend.

    De karakters

    1. Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    2. Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    3. Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?

    De auteur

    1. Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    2. Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van  Ingeborg van ’t Pad Bosch vergelijkbaar?
    justine
    Bijdrager
    Post count: 74

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    Jazeker, alle karakters groeien, maar het meest groeit Christiaan. Maar ook weer niet, op het laatste gedeelte
    van zijn leven vind ik dat hij stil blijft staan.
    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Christiaan… hoe hij wel en niet leert omgaan met zijn ‘anders’ zijn.
    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    nee, alles zo laten.
    De auteur

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    Ja, dat bloemige, soms poëtische past helemaal in het plaatje
    Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van Ingeborg van ’t Pad Bosch vergelijkbaar?
    Ik moest een beetje denken aan Het achtste leven van Nino Haratischwili

    Een dag niet gelezen is een dag niet geleefd.

    Sander83
    Bijdrager
    Post count: 30

    1.Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    Ja. Voornamelijk bij Christiaan zie je hem van een zoekende jongeman naar een man met een doel veranderen. Dit veranderd daarna weer naar een afwachtend persoon. Verder komen verschillende personages voorbij die ouder worden maar eigenlijk niet bijzonder veranderen omdat je ze niet heel sterk leert kennen.
    2.Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Omdat je toch graag wilt weten waar het verhaal eindigt is dat Christiaan. Hij is toch het hoofdpersonage waar alles om lijkt te gaan.
    3.Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    Ik zou een aantal personages wat meer ruimte hebben gegeven. O.a. Julia had meer betrokken mogen zijn in het verhaal.
    De auteur
    1.Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    De schrijfstijl past wel bij het verhaal. De omgeving wordt mooi omschreven en matched ook wel met het beeld dat ik heb van de tijden waarin het boek zich afspeelt. De opbouw naar het einde houdt en interesse in het verhaal levend.
    2.Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van  Ingeborg van ’t Pad Bosch vergelijkbaar?
    Ik kan hier niet zomaar een vergelijkbare auteur bij bedenken. Dat komt waarschijnlijk ook omdat het grootste deel van wat ik lees thrillers zijn.

    kareltje
    Bijdrager
    Post count: 205

    De karakters
    1. In dit boek volgen we het meeste van Christiaan. In die zin zie ik een coming of age van een man die zichzelf niet mocht zijn, niet van zijn ouders, niet van zijn omgeving en niet tijdens de oorlog. Daarmee werd Christiaan een eenzame man, die worstelde met zijn gevoel en zijn passie. Het is mooi om te lezen dat hij een doel vindt, een doel waar hij op een andere manier passie in kwijt kan, zijn passie voor kunst. Daarin kon hij iets van zijn eigenheid kwijt. Daarnaast wilde hij ook graag goed doen, goed voor de Joden, voor de kunst en voor zijn vriend Pe. Zijn onbeantwoorde liefde en het feit dat hij nooit openlijk mocht zijn wie hij was roept een triestheid rondom zijn figuur. Dat werd versterkt doordat hij ook het gevoel had dat hij zijn erfenis en zijn kunst was kwijtgeraakt. Zijn vader leek weinig ontwikkeling te laten zien, maar het was mooi om te lezen dat hij voor zijn zoon wel een erfenis bedacht had. Zijn moeder moest gedwongen naar het buitenland en wist daar uiteindelijk wel haar draai te vinden. De terugkeer naar Nederland leek haar een knak te geven, die ze niet te boven kwam. Pe was een man die iedereen bespeelde voor zijn eigen gewin. Hij sust zijn geweten steeds door te zeggen dat hij alles doet om zijn gezin en werknemers te eten te geven, maar eigenlijk maakt hij zijn keuzes om zoveel mogelijk aanzien en welvaart te krijgen. Zijn verlies is groot en daar gaat hij uiteindelijk aan ten onder. Dat is ook een ontwikkeling, maar een trieste.
    2. Ik ben erg gecharmeerd van Hannah. Een vrouw die van aanpakken weet, die het leven neemt zoals het komt, die ook verstild kan luisteren naar de verhalen van Christiaan. In het verhaal lijkt ze eerst een voorbijganger, als surrogaat dochter van Christiaan maar later speelt ze een belangrijke rol, zeker omdat ze het verhaal doorgeeft aan haar kleinzoon. Ik vind het triest voor haar dat ze door haar kinderen niet meer geloofd werd. Fijn dat haar kleinzoon op een goede manier naar haar luisterde.
    3. Pe was niet mijn favoriete personage. Ik vind hem een egoist, iemand die mensen bespeelt voor eigen gewin. Dat zou ik niet willen veranderen, want dat zou afbreuk doen aan het verhaal en aan de triestheid van Christiaan, die toch ook bij hem hoorde.

    De auteur
    1. De schrijfstijl past goed bij het verhaal, maar laat ook de tijdsgeest zien. Dat is des te leuker om te lezen omdat dit boek een lange periode (als het gaat om jaren) beschrijft.
    2. Ik heb bij de opbouw even moeten denken aan het boek Het houten bestek. Die heb ik nog niet zo lang geleden gelezen. Maar daarmee heb ik geen bekende auteur gevonden om Ingeborg mee te vergelijken.

    Lizzie
    Bijdrager
    Post count: 76

    De karakters
    1.Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?

    Het boek gaat de meeste van de tijd over Christiaan, hij maakt ergens wel een evolutie mee. Hij is in New york onzeker over zichzelf en voelt hem een nietsnut, na de dood van zijn ouders en zus komt hij er alleen voor te staan en wordt hij ergens wakker geschud waardoor hij zich ontwikkeld als ware kunstkenner. Jammer genoeg blijft zijn ware liefde onbeantwoord. Ergens vond ik het jammer dat hij nooit echte liefde gevonden heeft.
    Hij blijft wel eenzaam maar heeft gelukkig Hannah die voor hem zorgt.

    Ook Pé maakt een evolutie mee van eerst alles voor zichzelf te willen en rijk te worden krijgt hij tijdens de oorlog toch een klik waardoor hij beseft dat hij misschien niet in het winnende kamp zit en dat zijn daden niet goed te praten zijn. Dat vond ik leuk om te lezen dat hij dit uiteindelijk besefte.

    2.Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?

    Ook al speel Hannah geen super grote rol in het boek, dit doet ze wel in Chrisiaans leven.
    Ze wint echt mijn sympathie door hem ergens al vervangende vader tegaan zien.
    Ze hangde ook aan zijn lippen om naar al zijn verhalen te luisteren, die zij later doorvertelde aan haar kinderen en kleinkinderen waar ze enkel gehoor vond bij haar kleinzoon. Het was leuk om te lezen dat hij haar wel geloofde.

    3.Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?

    Ik zou Pé willen veranderen omdat ik hem nogal egoïstisch en dat hij ergens profiteerde van de mensen rond hem, dat hij overal zijn graantje van wou mee pikken en zoals in het boek vermeld dat hij van twee walletjes had.
    Wat hij ook deed Christiaan bleef hem graag zien ook al kon hij kwaad worden, ik begon dan kwaad te worden omdat ik iets had van allé vertrouw die toch niet!

    De auteur
    1.Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?

    De schrijfstijl op zich is vlot, het engiste wat mij stoorde was de grote sprongen in tijd die niet duidelijk aangegeven stonden. Dit kon voor mij beter uitgewerkt worden.
    Het past zeker bij dit soort verhaal, zeker ook het feit dat je een heel levensverhaal van een personage te lezen krijgt.
    Maar zoals eerder vermeld het tijdsbestek had beter aangeduid mogen worden, vond het soms verwarrend.

    2.Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van Ingeborg van ’t Pad Bosch vergelijkbaar?

    Moeilijk om te zeggen met wie ik haar zou vergelijken er schiet niet direct iemand in mijn gedachten.

    nathalieb
    Bijdrager
    Post count: 32

    Ja, Christiaan evolueert. Christiaan mocht niet zichzelf zijn van zijn omgeving en alles daar buiten. Uiteindelijk vind Christiaan toch een doel als kunstkenner.
    Christiaan is mijn favoriete personage omdat hij ondanks dat hij niet geaccepteerd wordt voor wie hij is, hij er toch het beste van probeert te maken.
    Nee, ik zou niets willen veranderen aan een personage.
    Ik vind dat de schrijfstijl bij het verhaal past en dat je duidelijk merkt dat het boek zich door meerdere jaren afspeelt.
    Ik zou zo niet een andere auteur weten om deze auteur mee te vergelijken.

    vangrol
    Bijdrager
    Post count: 77

    De karakters

    Ik heb het gevoel dat het karakter van Christiaan evolueert. Hij groeit uit van een onzekere jongen die wegens zijn geaardheid niet geaccepteerd wordt tot een volwassen man die zijn liefde in de kunst heeft gevonden.

    Mijn favoriete persoon is Hannah. Een vrouw die weet wat ze wil en liefde heeft voor haar medemens.

    Ik zou aan niemand iets willen veranderen, dan zou het verhaal ook herschreven moeten worden, want dan zou het anders verlopen.

    De auteur

    Ik vind dat de schrijfstijl prima bij het verhaal past, zeker in de tijd waarin het verhaal zich afspeelt. Het taalgebruik is wat ouderwets, soms haast poëtisch.

    Ik zou niemand weten die ik met deze auteur zou kunnen vergelijken.

    karanina
    Bijdrager
    Post count: 17

    De karakters

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    Christiaan blijft een wat trieste man die pas op het moment dat zijn einde nadert vrede krijgt met wie hij is. In het begin had ik wat moeite met zijn passieve houding. Ondanks het feit dat hij later wel initiatieven toont, stopt de zoektocht naar zichzelf niet. Een zo gelijkmatig karakter neerzetten, vind ik wel heel knap.
    Pé is een personage die wel mijn aandacht trok. Een man van uitersten die qua karakter lijnrecht tegenover dat van Christiaan stond.
    Hannah is lief, misschien een beetje te lief. Een vrouw die vooral naar Christiaan luistert.

    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Het meeste sprak Pé mij aan, maar dat komt vooral door de wijze waarop zijn karakter is uitgewerkt. Een egoïst van de bovenste plank, een profiteur. Waar ik Christiaan vooral passief vond, haalde Pé alles uit de kast om zichzelf op de voorgrond te zetten. Daarmee wil ik niet zeggen dat hij de meest prettige personage is, maar wel degene die bij mij het meeste in mijn hoofd bleef zitten.

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    Kom ik toch weer terug op Christiaan. Zijn karakter had van mij wel iets meer body mogen krijgen.Ik had het fijn gevonden als hij zich, al was het maar in gedachten, iets meer tegen zijn situatie had verzet.

    De auteur

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    Het eerste gedeelte dat vooral over de jeugd van Christiaan ging, vond ik niet prettig lezen. Ik heb dat al tijdens het lezen aangegeven dat het in het geheel niet duidelijk was welke leeftijd hij had. Op het moment hij de volwassen leeftijd bereikte, las het verhaal veel fijner. De soms wat ouderwetse schrijfstijl past wel bij het verhaal.

    Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van Ingeborg van ’t Pad Bosch vergelijkbaar?
    Ik zou niemand weten.

    Omaatjuh
    Bijdrager
    Post count: 41

    Ik heb dit bericht niet in mijn mailbox gekregen. Omdat ik het erg lang vond duren dat de volgende stap online werd gezet, ben ik op deze site gaan kijken.=============
    Christiaan verandert wel in de loop der tijd. Hij was toen hij jonger was erg onzeker. Wat ik niet vreemd vond met zo’n vader. Nadat zijn vader is overleden, komt hij sterker in zijn schoenen te staan. Hij krijgt daardoor ook meer aanzien omdat hij zich als kunsthandelaar uitgeeft.
    Hanna die bij Christiaan in trekt vind ik een lief en trouw persoon. Ze blijft hem altijd als een familielid zien en laat hem niet in de steek.
    Ik denk dat je de personen zo moet laten als ze zijn. Veranderen betekent dat er een heel ander verhaal ontstaat.
    In het begin gedeelte springt de tijd te snel enkele jaren verder. Dat vond ik storend.
    Eigenlijk weet ik niet waar ik Ingeborg mee kan vergelijken.

    Zohra
    Bijdrager
    Post count: 154

    Karakters:
    1.Ja, vooral Christiaan.Hij ontdekt dat hij anders is en leert er door de jaren heen er beter mee om te gaan.Van een jongen totaal afhankelijk van zijn ouders wordt hij een onafhankelijke man die in Nederland zijn weg vindt in de kunstwereld.
    2.Christiaan is mijn favoriet personage omdat hij al jong ontdekt dat hij anders is en hij praktisch zijn gans leven hier tegen moet vechten omdat het in die tijd “ongehoord/niet veroorloofd” was.Hij wordt door zijn vader vernederd, door zijn beste vriend (die hij daarbij boven alles liefheeft) misbruikt .En toch weet Christiaan dankzij Hannah , de dochter van Pé ,een gulden middenweg en zo nog wat geluk in zijn leven in zijn leven te vinden.
    3.Nee, ik zou niets veranderen.
    Auteur:
    1.De schrijfstijl pas helemaal bij het verhaal.Het is zeer beeldend geschreven en je ziet alles zo voor je.
    2.Ik ben een echte thrillerfanate en kan Ingeborg dus niet echt met een andere auteur in dit genre vergelijken omdat ik té weinig romans lees.

    Sander83
    Bijdrager
    Post count: 30

    @karanina
    Pe is inderdaad wel het personage dat het meest bij blijft door zijn karakter. Hoe je hem omschrijft past helemaal binnen mijn beeld over hem.

    nini_ingrid
    Bijdrager
    Post count: 210

    De karakters

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe? Ja een Christiaan een beetje maar ik had meer verwacht. En Hannah vind ik ook wel op het laatste dat je die ziet evolueren, jammer dat zij niet meer uitgewerkt is
    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom? Hannah want zij is een opgewekte personage terwijl Christiaan echt zo een trieste persoon is en Pé ook zodat ik er zelf triest van werd
    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn? Hannah wat meer in het verhaal brengen
    De auteur

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom? Ik vond het een heel moeilijk te volgen verhaal dus voor mij was het niet passend bij het verhaal, ik heb me er echt moeten doorworstelen
    Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van Ingeborg van ’t Pad Bosch vergelijkbaar? Ik zou het niet weten

    Erpi
    Bijdrager
    Post count: 77

    Het karakter van Christiaan evolueert. Hij mag van zijn vader zijn ware IK niet tonen. Hij probeert zijn gevoelens te onderdrukken en weet uiteindelijk een compromis te sluiten met zichzelf. Hij vindt in Eindhoven een bestemming die hem een tijd min of meer gelukkig maakt. Maar uiteindelijk is en blijft hij het grootste deel van zijn leven niet gelukkig en hunkeren naar wat hij het liefst zou willen zijn en doen.
    Christiaan is mijn favoriet omdat ik wel heel erg met hem te doen heb… Dat je zo ongelukkig kunt zijn en dat je omgeving ( je ouders) Je niet kunnen/ willen accepteren zoals je bent. Hannah is super lief omdat ze Christiaan accepteert en hem zijn hele leven blijft helpen, steunen en vertrouwen. Een soort surrogaat dochter voor hem.
    De auteur
    De schrijfstijl past uitstekend bij het boek: passend om de tijd waarin het speelt te beschrijven maar ook passend bij de persoon die Christiaan is en wordt. Heel beschrijvend en zeker in New York ook uitbundig om de flamboyante levensstijl van die tijd, eind 1800 begin 1900 te beschrijven.

    Tommy
    Bijdrager
    Post count: 62

    De karakters evolueren in de tijd, het feit dat het boek over vele jaren loopt werkt dat mooi in de hand. De schrijfster krijgt letterlijk de tijd om de inwerking van de tijd op de karakters in detail te beschrijven. Sluimerende kenmerken worden eeerst veel prominenter en alles wordt dan weer afgevlakt naar het levenseinde toe. Ook de invloed van de locatie, New York en Eindhoven, op de karkaters wordt mooi in de verf gezet.

    Geen enkel van deze personages spreekt me echt aan, ze zijn allemaal veel te achterbaks en/of huldigen principes die recht tegen de mijne ingaan. De enige die ik wel kan waarderen, ondanks dat hij toch wel erg negatief is neergezet, is de advocaat Glatzmayer, voor zijn eerlijkheid en standvastigheid. Hannah is al bij al het sympathiekst.

    Ik zou de personages onveranderd laten. Ze zijn zoals de auteur ze bedoeld heeft en ze passen binnen het kader van dit boek. Ze veranderen resulteert waarschijnlijk meteen in een ander boek.

    De schrijfstijl past bij het verhaal. Direct, confronterend, verhullend, nooit alles tonend. Het gaat ook erg snel, 100 jaar in 300 bladzijden. De schrijfster slaagt er ook in om de tijdsgeest perfect weer te geven, als lezer leef je mee in de omstandigheden van toen.

    Bij het analyseren van de schrijfstijl – niet de inhoud – moest ik onwillekeurig aan Konsalik denken.

    wiets
    Bijdrager
    Post count: 105

    De karakters
    Christiaan groeit op en wordt een volwassen man met al z’n beperkingen (al dan niet uit vrije keuze),
    eenmaal volwassen verandert er weinig (hij vindt rust bij z’n muziek en stopt zijn energie in de kunst (bewonderen en verzamelen). Dan is ie een oude man en dan is ie plotseling dood.
    Ook andere karakters worden ouder maar of ze nu echt evolueren?
    Het gaat ook allemaal nogal met grote sprongen.
    Geen echte favoriet. Pé spreekt nog het meeste aan omdat het een echte schurk is. Alles voor zichzelf.
    De anderen zijn allemaal niet zo veelzeggend.
    Dit is het verhaal, ik wil er niks aan veranderen.

    De auteur
    Het verhaal kon mij niet echt boeien. Ik heb het uitgelezen omdat we het met de leesclub lezen. Anders had ik het aan de kant gelegd. In het begin speelt het verhaal in 1885 dan is het een andere tijd, maar als Christiaan overlijdt is het 1980. Dat is nog niet zo lang geleden, volgens mij lijkt het dan nog steeds alsof het verhaal zich in een vorige eeuw afspeelt. Al met al vindt ik het niet heel geloofwaardig allemaal.
    Ik kan de schrijfstijl niet plaatsen bij een andere auteur.

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 16)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.