15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 15)
  • Auteur
    Berichten
  • Cees van Rhienen
    Sleutelbeheerder
    Aantal berichten: 2079

    Na het lezen #2

    De plot

    1. Wat vind je van het plot?
    2. Hoe beschrijf en beoordeel je de structuur van het plot?
    3. Had je dit einde verwacht of had je het niet zien aankomen?

    Algemeen

    1. Vond je het een boeiend verhaal en had het steeds je volle aandacht?
    2. Vind je de schrijfstijl vanJesse Loncraine prettig, moeilijk, is het begrijpelijk geschreven of moest je juist goed nadenken en uiterst geconcentreerd lezen?
    3. Vind jeIn het veld een typisch Amerikaans verhaal? Kun je je antwoord ook toelichten?
    4. Stel….Jesse Loncraine vraagt aan jou om zijn boeken te typeren, dus onder een noemer te plaatsen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan ‘hard’, geloofwaardig, aangrijpend etc. etc. Wat zou je antwoord aan Jesse zijn?

    Dit boek

    1. Vind je dit een boek zoals er zoveel zijn of heeft het iets specifieks, zo ja, wat maakt dit boek zo uniek?
    2. Zou je tenslotte, als gedreven lezer, nog een goede raad aanJesse Loncraine mee willen geven? Hoe zou je advies luiden?

    Nu kun je ook je waardering aan het boek geven in het topic Beoordeling

    annemarie van weelie
    Bijdrager
    Aantal berichten: 42

    1. Ik vind het een sterk boek met nooue gelaagdheid. Het pure plot vind ik wat minder. Weet niet goed hoe ik de geloofwaardigheid van het terughalen van een kindsoldaat moet/kan inschatten.
    2. De structuur van het plot vind ik helder, kernachtig, doet recht aan de setting van het verhaal.
    3. Uiteindelijk vond ik het verloop van het boek niet verrassend maar dat was geen nadeel. Ik verwachtte zeker niet een einde van eind goed al goed. Ik had niet verwacht dat de jongen teruggehaald zou worden, dat verbaasde me, maar het had me niet geloofwaardig geleken als hij zijn oude leven had kunnen oppakken zoals voorheen.
    4. Het verhaal boeide me van begin tot het einde. Het ging ook wel heel snel qua ontwikkelingen. Het stuk over de jungle vond ik relatief kort, kreeg niet echt grip op het tijdsbestek daarvan.
    5. Loncraine’s stijl typeer ik als krachtig en to the point. Geen lange beschrijvingen. De kern zit ‘m in de dialogen. Zelden zulke waarachtige ontmoetingen gelezen.
    6. Ja, toch wel maar ik vind het moeilijk om aan te geven waarom.
    7. Aangrijpend, realistisch waar je af en toe extra op moet kauwen.
    8. Ik heb nog geen andere boeken uit dit genre gelezen maar ik heb de indrui dat juist door de lagen in het bodk, de paralellen in levens het wel een bijzonder verhaal is. Een gevoelig onderwerp, mooi uitgewerkt vanuit diverse invalshoeken. Echt een knap geschreven boek!
    9. Ik heb geen advies behalve: blijf schrijven!

    leentje
    Bijdrager
    Aantal berichten: 117

    1/3 het boek zat goed in elkaar. Al had ik het in het begin heel moeilijk om in het verhaal te komen. er waren zovel persoon dat ik echt moest nadenken wie, wie was.

    Algemeen

    Ik vond het verhaal eens ik er in zat heel goed en boeiend. Vond het geloof waardig tot het stuk dat de moeders haar zonen terug vonden. dat stuk was niet meer geloof waardig als het zo simpel was.
    het boek in woord beschrijven aangrijpend. Je weet dat het inderdaad in het echt gebeurt dat kinderen van hun ouders worden weg gehaald om kindsoldaat te worden. De rest was het boek heel vlot leesbaar. De schrijfstijl was goed geen te moeilijke worden.

    nog een goede raad aan Jesse Loncraine misschien bij je volgende boek wat minder snel in het begin van het boek. Al de persoon er in gooien. of van voor of van achter en lijstje zetten met wie ,wie is dat het duidelijker is voor de lezers.
    Voor de rest blijven schrijven.

    roodkapje
    Bijdrager
    Aantal berichten: 255

    De plot
    1. Wat vind je van het plot? Plot is realistisch en emotioneel en goed uitgewerkt.Ik heb geen idee of het geloofwaardig is, dat een kindsoldaat op deze manier door een enkel persoon teruggehaald kan worden, maar ik kan me goed voorstellen, dat een journalist het zich aantrekt en aktie probeert te ondernemen.
    2. Hoe beschrijf en beoordeel je de structuur van het plot? Goed opgebouwd, er gebeurd steeds iets, dat de spanning vast houdt. Het is duidelijk waar het naar toegaat en waar tegen aangelopen wordt in Afrika.
    3. Ergens had ik het einde wel aan zien komen. Liz wou graag in het harnas sterven. Paul die gevonden wordt en getraumatiseerd is en door zijn moeder opgevangen wordt.
    Algemeen
    Ik vond In het veld een boeiend verhaal en het had steeds mijn volle aandacht. Ik vond het jammer, dat het uit was. Ik vond het ook wel mooi, dat er een stukje over homoseksualiteit in voorkwam.

    4.Jesse Loncraine heeft een prettige, toegankelijke schrijfstijl.
    5.Vind je In het veld een typisch Americaanse thriller? Kun je je antwoord ook toelichten? Ik kan dat niet echt aangeven. Ik vond het niet overdreven of zo.
    6.Stel Jesse Loncraine vraagt aan jou om zijn boeken te typeren, dus onder een noemer te plaatsen. Een geloofwaardig boek, dat het verdient om gelezen te worden en de schrijnende situaties goed weergeeft.
    Wat in het veld zo uniek maakt, is dat je de ontwikkeling van de hoofdpersonen goed wordt weergegeven. Tevens is het zo geschreven, dat het realistisch is en je je kan voorstellen dat het daadwerkelijk zo is, wat in dit geval ook klopt.
    8. Zou je tenslotte, als gedreven lezer, nog een goede raad aan Jesse Loncraine mee willen geven? Hoe zou je advies luiden? Ga vooral zo door.

    Annemie S
    Bijdrager
    Aantal berichten: 55

    Na het lezen 2.
    De plot
    1. Wat vind je van de plot ?

    Knap beschreven. Het lijkt er zelfs op dat dit niet zomaar verzonnen is maar gebaseerd is op ervaringen opgedaan uit oorlogsgebied.

    2. Hoe beschrijf en beoordeel je de structuur van het plot ?

    Heel abrupt, weinig structuur, het gebeurde gewoon plots. Het zou zo maar echt kunnen gebeuren , heel waarheidsgetrouw en geloofwaardig neergezet!

    3. Had je dit einde verwacht of had je het niet zien aankomen?

    Oh neen, ik heb heel veel gehoopt en mee gezocht naar hoe dit verhaal toch nog enigszins positief zou kunnen eindigen. Ik vermoedde wel dat het geen vrolijk einde zou krijgen, maar de manier waarop was toch wel even slikken voor mij.

    Algemeen
    4. Vond je het een boeiend verhaal en had het steeds je volle aandacht ?

    Ik vind dit een van de mooiere boeken die ik de laatste jaren las. zeker wat schrijfstijl en verhaalontwikkeling betreft. Ja het had mijn volle aandacht.

    5. Vind je de schrijfstijl van …. prettig, moeilijk, is het begrijpelijk geschreven of moet je juist goed nadenken en uiterst geconcentreerd lezen ?

    Tijdens het lezen heb ik vaak gedacht en gevreesd dat dit verhaal heel erg dicht bij de realiteit zou kunnen liggen. Dit onderwerp, kindsoldaten en de bijgaande oorlogsverhalen heeft me wel meer dan nieuwsberichten dooreengeschud. Neen ik moest dus niet geconcentreerd lezen, wel heb ik veel hierover nagedacht bij het terzijde leggen van het boek.

    6. Vind je In het veld een typisch Amerikaans roman ? Kun je je antwoord ook toelichten?

    Ik vind nergens Amerikaanse toestanden terug in dit boek, ik denk ook niet dat men het zou kunnen relateren aan eender welke nationaliteit. Het boek schetst een hedendaags thema met alle gevolgen vandien…

    7. Stel … vraagt aan jou om zijn /haar boeken te typeren, dus onder een noemer te plaatsen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan ‘hard’, ‘geloofwaardig’ etc.etc.. Wat zou je antwoord aan … zijn ?

    Geloofwaardig, realistisch, prachtig verwoord verhaal. Categorie betere boeken, betere schrijver. De schrijversnaam zal ik onthouden ! Ik wil méér van hem lezen.

    Dit boek
    8. Vind je dit een boek zoals er zoveel zijn of heeft het iets specifieks, zo ja, wat maakt dit boek uniek?

    Ik kan echt niet zeggen dat dit een boek is zoals zovelen. Ik zal dit verhaal niet vlug vergeten, het heeft bijzonder veel indruk op me gemaakt. Zelfs soms danig confronterend in de zin van dat wij Europeanen het toch wel heel erg goed hebben. Ook voelde ik me zelfs soms schuldig omdat ik bij het onderwerp ‘kindsoldaten’ nooit echt erg bij stilgestaan heb.

    9. zou je tenslotte, als gedreven lezer, nog een goede raad aan … mee willen geven ? Hoe zou je advies luiden ?

    Ik denk Jesse, dat je nu wel kunt stoppen met zoeken naar de juiste job! Wanneer komt je volgende boek uit ?

    kareltje
    Bijdrager
    Aantal berichten: 277

    De plot
    Een deel van het einde had ik wel verwacht. Omdat we meerdere personages volgen zijn er meerdere uitkomsten. Het spannendste is of Paul wordt gevonden en of hij daarmee op tijd gered is. De verhaallijnen daarnaast gaan over Orin in relatie tot zijn moeder en over de ziekte van Liz. Vinden ze elkaar en wat betekent dat voor hun relatie, voor hun toekomstige afscheid en voor Orin persoonlijk? Komt Orin daarmee wat dichter bij zichzelf waardoor hij zich niet in drugs hoeft te verliezen? En is Christine in staat om haar leven weer op te pakken? Al deze verhaallijnen worden heel goed opgebouwd en komen op een goede manier bij elkaar. Het einde blijft ook nog een beetje open, maar dit is niet storend en geeft je als lezer te mogelijkheid om je eigen invulling te geven.

    Algemeen
    Ik vind In het veld een mooi en bijzonder verhaal. Het had steeds mijn volle aandacht. Ik vind het begrijpelijk geschreven met een passend woordgebruik, waarbij hij geen gruwelijke en confronterende beschrijving uit de weg gaat. Ik vind In het veld geen typisch Amerikaans verhaal. Het speelt zich niet in Amerika af, het is niet groots met grote beschrijvingen en/of veel drama. Het is een schrijnend en ingetogen verhaal in een land in oorlog, met een constante dreiging zonder overdaad aan details. (Maar ja of dat het onderscheid met “Amerikaans” is?)

    Dit boek
    Ik hoop dat Jesse Loncraine meer boeken gaat schrijven. Dat wil ik hem dringend adviseren! Ik denk dat hij vanuit zijn ervaring genoeg schrijnende thema’s goed kan neerzetten en dat hij door zijn studie en achtergrond hierbij ook de diepere laag van personages goed aan bod kan blijven laten komen. Net zoals hij in In het veld heeft gedaan……
    Aanrader!

    MarianneIL
    Bijdrager
    Aantal berichten: 351

    De plot

    Wat vind je van het plot?
    Mooi geschreven, het komt op mij heel realistisch over. Uit het leven gegrepen.

    Hoe beschrijf en beoordeel je de structuur van het plot?
    Goede opbouw, het wordt van meerdere kanten belicht. Dat maakt het extra goed.

    Had je dit einde verwacht of had je het niet zien aankomen?
    Deels wel. Een verhaal als dit kan op meerdere manieren eindigen. Wat ook uit documentaires, die ik eerder gezien heb, en artikelen, die ik gelezen heb, naar voren komt.

    Algemeen

    Vond je het een boeiend verhaal en had het steeds je volle aandacht?
    Heel boeiend en een verhaal dat je uit wil lezen zonder te stoppen.

    Vind je de schrijfstijl vanJesse Loncraine prettig, moeilijk, is het begrijpelijk geschreven of moest je juist goed nadenken en uiterst geconcentreerd lezen?
    Prima schrijfstijl en goed te begrijpen.

    Vind jeIn het veld een typisch Amerikaans verhaal? Kun je je antwoord ook toelichten?
    Nee, dit verhaal zou ook door iemand. die ergens anders vandaag kwam, geschreven kunnen zijn.

    Stel….Jesse Loncraine vraagt aan jou om zijn boeken te typeren, dus onder een noemer te plaatsen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan ‘hard’, geloofwaardig, aangrijpend etc. etc. Wat zou je antwoord aan Jesse zijn?
    Heel geloofwaardig en aangrijpend. Een boek dat een beeld geeft van de vreselijke werkelijkheid.

    Dit boek

    Vind je dit een boek zoals er zoveel zijn of heeft het iets specifieks, zo ja, wat maakt dit boek zo uniek?
    Ik weet niet of er meer boeken zijn over dit specifieke probleem (kindsoldaten), er zijn wel veel meer goede boeken over Afrika en wat daar allemaal speelt.

    Zou je tenslotte, als gedreven lezer, nog een goede raad aan Jesse Loncraine mee willen geven? Hoe zou je advies luiden?
    Doorgaan met schrijven, om zo meer openheid en duidelijkheid te creëren over wat er speelt.

    yv87
    Bijdrager
    Aantal berichten: 155

    De plot

    – Wat vind je van het plot?
    Het plot was oke. Iets te traag naar mijn zin, maar dat is persoonlijke voorkeur en dat houdt dus zeker niet in dat het slecht was. Voor het verhaal dat we kregen denk ik dat het prima was.

    – Hoe beschrijf en beoordeel je de structuur van het plot?
    Een beetje met gemengde gevoelens. Ik had een boek verwacht waar meer actie in zou zitten en juist door de afbeelding op de cover had ik verwacht dat het kindsoldaat een grotere rol in het boek zou spelen. Ondanks dat ik dit niet kreeg, was het alsnog een mooi verhaal. Dilemma’s voerden de boventoon, waarvan de personages de rollen erg goed op zich namen. Toch vond ik niet alles even goed uitgewerkt, ik heb namelijk het idee dat er wat tijd is overgeslagen, alsof ik wat mis in het verhaal (met name bij Paul).

    – Had je dit einde verwacht of had je het niet zien aankomen?
    Niet helemaal. Had wel verwacht dat de verschillende verhaallijnen bij elkaar zouden komen. Maar ik had het niet tot in de puntjes goed. Dat Liz door de handen van Paul dood ging, had ik bijvoorbeeld niet verwacht. Dat ze dood zou gaan wel. Dat ze nog haar laatste woord tegen haar zoon zou kunnen doen ook, evenals dat Paul en Christine weer herenigd zouden worden.

    Algemeen

    – Vond je het een boeiend verhaal en had het steeds je volle aandacht?
    In het begin zeker niet. Daar vond ik eigenlijk alleen de stukjes van Paul interessant. Van de andere personages was het gewoon te onduidelijk wat ze nou precies wilden. Ik denk dat het halverwege ongeveer omsloeg, vanaf daar had het zeker mijn volle aandacht.

    – Vind je de schrijfstijl van Jesse Loncraine prettig, moeilijk, is het begrijpelijk geschreven of moest je juist goed nadenken en uiterst geconcentreerd lezen?
    Ook hier wisselend gevoelens. Het begin koste wat doorzettingsvermogen en was met vlagen worstelen. Het was niet duidelijk wat de personages precies wilden en hierdoor kwam ik er moeilijk in. Ergens was er ineens iets wat de knop deed omdraaien, want toen ik eenmaal in het verhaal zat, was het boek nauwelijks weg te leggen.

    – Vind je In het veld een typisch Amerikaans verhaal? Kun je je antwoord ook toelichten?
    Ja en nee. Met nee doel ik met name op het drugsgebruik. USA en zijn preutsheid tegen alles wat anders dan normaal is, drugs bijvoorbeeld. In het boek wordt hier best uitgebreid op ingegaan. Maar ook toch op een manier weer wel en hierbij doel ik op het ‘eind goed, al goed’ en de vergiffenis. Dat lijkt in USA boeken vaker het geval te zijn.

    – Stel….Jesse Loncraine vraagt aan jou om zijn boeken te typeren, dus onder een noemer te plaatsen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan ‘hard’, geloofwaardig, aangrijpend etc. etc. Wat zou je antwoord aan Jesse zijn?
    Aangrijpend

    Dit boek

    – Vind je dit een boek zoals er zoveel zijn of heeft het iets specifieks, zo ja, wat maakt dit boek zo uniek?
    Voor mij was het zeker uniek in zijn soort. Juist omdat veel oorlogsverhalen veel meer actie bevatten. Het was duidelijk dat er oorlog speelde en dat Paul werd opgeleid als kindsoldaat was ook prima aanwezig, maar toch zorgde Jesse ervoor dat het niet de boventoon voerde. En dat vind ik heel knap gedaan.

    – Zou je tenslotte, als gedreven lezer, nog een goede raad aan Jesse Loncraine mee willen geven? Hoe zou je advies luiden?
    Paul iets meer tekst geven. Iets meer inzicht in hem. Zou het nog wat aangrijpender maken.

    vangrol
    Bijdrager
    Aantal berichten: 139

    De plot

    Een mooi plot, maar af en toe wat ongeloofwaardig. Er speelden verschillende verhaallijnen door elkaar die uiteindelijk wel weer bij elkaar kwamen. Het einde was voor mij gedeeltelijk zoals ik het verwacht had, maar er zaten ook verrassende elementen in.

    Algemeen

    Het verhaal was boeiend en daardoor was het niet moeilijk de aandacht erbij te houden. De schrijfstijl van Jesse Loncraine was heel beeldend met prachtige beschrijvingen. De gebeurtenissen volgden elkaar soms erg snel op, zeker in het tweede gedeelte van het boek, waardoor ik wel geconcentreerd moest lezen om het verloop te kunnen blijven volgen.
    Ik vond In het veld niet een typisch Amerikaans verhaal, het speelt zich voor het grootste deel af in Afrika en de rest zou zomaar ergens anders kunnen plaatsvinden.
    Ik typeer dit boek als realistisch, rauw en aangrijpend. Ik zou het niet gelijk geloofwaardig noemen, omdat er wel veel toevalligheden in voorkomen naar mijn idee.

    Dit boek

    Dit boek is voor mij redelijk uniek, omdat ik niet eerder gelezen heb over kindsoldaten en de gevolgen daarvan.
    De schrijver mag voor mij zeker zo doorgaan!

    EliJos
    Bijdrager
    Aantal berichten: 77

    De plot
    1. Wat vind je van het plot?

    Het is een goed uitgebouwd plot waarvan je eigenlijk van de ene ellende in de andere valt.
    2. Hoe beschrijf en beoordeel je de structuur van het plot?
    De verschillende verhaallijnen zijn zo mooi in elkaar verweven dat alle lijnen echt samen toegroeien naar het plot.
    3. Had je dit einde verwacht of had je het niet zien aankomen?
    Ja, ik zag hem voor een deel wel aankomen maar dat maakte het boek niet minder indrukwekkend.

    Algemeen
    4. Vond je het een boeiend verhaal en had het steeds je volle aandacht?
    Het verhaal had zeker continu mijn aandacht. Wanneer ik het boek weg moest leggen was ik er nog niet klaar mee en wilde graag verder lezen. Nu ik hem uit heb blijft het hele verhaal nog vaak in mijn gedachten rondzweven, want hoewel het een fictief verhaal is had het heel goed een waar verhaal kunnen zijn.
    5. Vind je de schrijfstijl vanJesse Loncraine prettig, moeilijk, is het begrijpelijk geschreven of moest je juist goed nadenken en uiterst geconcentreerd lezen?
    De schrijfstijl van Jesse is heel prettig, soms kwam er een woord langs waar ik de betekenis niet van wist of zag ik een foutje maar doordat het zo’n fijne schrijfstijl is las ik daar heel makkelijk overheen zonder dat het wat van het tempo afnam.
    6. Vind je In het veld een typisch Amerikaans verhaal? Kun je je antwoord ook toelichten?
    Ik weet het niet zo goed.
    7. Stel….Jesse Loncraine vraagt aan jou om zijn boeken te typeren, dus onder een noemer te plaatsen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan ‘hard’, geloofwaardig, aangrijpend etc. etc. Wat zou je antwoord aan Jesse zijn?
    Heftig!

    Dit boek
    8. Vind je dit een boek zoals er zoveel zijn of heeft het iets specifieks, zo ja, wat maakt dit boek zo uniek?

    Het verhaal maakt dit boek aardig uniek. Ik heb tenminste niet veel over dit onderwerp gelezen en er zijn niet veel boeken die me zo bij blijven als deze. Het boek zit eigenlijk vol ellende en toch wil je verder lezen, niet zo zeer omdat je hoopt op een goed einde want tijdens het lezen was ik mij zeer bewust dat dit boek haast geen goed einde zou kunnen hebben, maar omdat het een belangrijk verhaal is. Dit is niet zo maar een verzonnen verhaal, het is een verhaal dat zo maar op waarheid berust zou kunnen zijn met andere hoofdpersonen maar dezelfde ellende.
    9. Zou je tenslotte, als gedreven lezer, nog een goede raad aanJesse Loncraine mee willen geven? Hoe zou je advies luiden?
    Ga zo door, ik kijk uit naar volgende boeken van zijn hand!

    Evy De Brabander
    Bijdrager
    Aantal berichten: 189

    De plot
    Wat vind je van het plot?
    Erg mooi opgebouwd! Het is niet makkelijk om alles met elkaar te verbinden op een manier die voor de lezer duidelijk blijft en die natuurlijk aanvoelt. Dat lukt Loncraine wel goed in dit boek. De verschillende verhaallijnen komen bij elkaar op het juiste moment en hebben genoeg kracht elk apart zodat je als lezer interesse voelt voor alle onderdelen van het boek.
    Hoe beschrijf en beoordeel je de structuur van het plot?
    Dat is natuurlijk deels hetzelfde antwoord als de vraag hierboven. Er zit in ieder geval een goede, duidelijke structuur in het boek. Dat is erg belangrijk.
    Had je dit einde verwacht of had je het niet zien aankomen?
    Ik had dit einde niet verwacht. Het kon wat mij betreft alle kanten op. Het voelde niet als een standaard verhaal en dan heb ik eigenlijk weinig verwachtingen wat betreft het einde, tijdens het lezen. Het komt zoals het komt is dan meer mijn motto. Daar ben ik ook erg blij om, dat gevoel. Dat betekent dat het sterk genoeg geschreven is en ik zelf niet begin te fantaseren, maar me volledig laat leiden door de schrijver. Ik denk dat dit is wat een schrijver moet proberen bereiken. Kwestie van alle gaatjes dicht te stoppen, zonder dat er iets overblijft.

    Algemeen
    Vond je het een boeiend verhaal en had het steeds je volle aandacht?
    Het verhaal is erg vlot geschreven en nodigt uit tot doorlezen. Het thema maakt het soms wel heftig en daardoor moest ik soms wel een kleine pauze nemen. Het is geen page-turner, maar dat is in dit geval geen slechte eigenschap. Dit boek hoeft geen page-turner te zijn. Als lezer kan je alle tijd nemen om de gebeurtenissen en de gevoelens volledig te laten landen en om zo meer van het boek te genieten. Het boek zet je aan het denken en neemt je mee. En dat had gevoel had ik op elke pagina.
    Vind je de schrijfstijl vanJesse Loncraine prettig, moeilijk, is het begrijpelijk geschreven of moest je juist goed nadenken en uiterst geconcentreerd lezen?
    De schrijfstijl past erg goed bij het verhaal. Het is degelijk geschreven, niet te moeilijk en niet te makkelijk. Het leest vlot, maar ook niet té vlot. Je blijft wel nadenken tijdens het lezen, maar meer over de gebeurtenissen dan over de gebruikte woordenschat. Uitdagend is misschien het beste woord. Door de thema’s die aan bod komen.
    Vind je In het veld een typisch Amerikaans verhaal? Kun je je antwoord ook toelichten?
    Dat vind ik wel een grappige vraag. Ik had daar eigenlijk nog nooit bij stilgestaan tot een deelnemer in een andere leesclub die ik coördineerde dat aanhaalde. Dat een thriller on-Amerikaans was, terwijl het door een Amerikaan geschreven was. Jesse Loncraine is Brits toch? Als ik mij niet vergis? Het voelde niet als een Amerikaans boek, het kon door iemand geschreven zijn uit eender welk land. Het voelt vrij afstandelijk en niet sensatiebelust. Bij Amerikaans denk je daar toch aan : sensatie, overdreven, goed einde… Al deze zaken zou ik niet koppelen met In het veld. Dat is natuurlijk een beetje alles ‘over dezelfde kam’ scheren en misschien doe ik daarmee sommige Amerikaanse schrijvers geen goed.
    Stel….Jesse Loncraine vraagt aan jou om zijn boeken te typeren, dus onder een noemer te plaatsen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan ‘hard’, geloofwaardig, aangrijpend etc. etc. Wat zou je antwoord aan Jesse zijn?
    Afstandelijk, eerlijk.

    Dit boek
    Vind je dit een boek zoals er zoveel zijn of heeft het iets specifieks, zo ja, wat maakt dit boek zo uniek?
    Ik lees voornamelijk thrillers of Young Adult Fantasy. Dan heeft dit boek al snel iets specifieks. Persoonlijk heb ik nog geen boeken gelezen over kindsoldaten, ik weet ook niet of er erg veel zijn? Het is zeker geen boek zoals er zoveel zijn, ook door de benadering van de thema’s. Rechtdoorzee, maar niet emotioneel.
    Ik zie dit boek wel zo verfilmd.
    Zou je tenslotte, als gedreven lezer, nog een goede raad aan Jesse Loncraine mee willen geven? Hoe zou je advies luiden?
    Blijf boeken met inhoud schrijven, over verschillende thema’s. Ik kan me voorstellen dat hij door zijn achtergrond meerdere interessante verhalen heeft te vertellen en daar ben ik erg benieuwd naar.

    MissyP
    Bijdrager
    Aantal berichten: 170

    De plot
    1. Wat vind je van het plot? Heftig! Ben bang dit dit verhaal behoorlijk op waarheid berust/ gebaseerd op dingen die Jesse Loncraine als journalist of als documentairemaker in Kenia, Oeganda, Congo of Libanon werkelijk heeft meegemaakt of gehoord.
    2. Hoe beschrijf beoordeel je de structuur van het plot? Het boek is niet standaard in genummerde hoofdstukken verdeeld, maar in een aantal onderdelen: Terugval, Misbruik, Interventie, Ontwenning en Herstel. Duidelijke structuur van begin naar eind. Daarnaast lees je over sommige gebeurtenissen vanuit het gezichtspunt van verschillende hoofdpersonen. Mooi om in te voelen hoe verschillende mensen het beleefd hebben.
    3. Had je dit einde verwacht of aan zien komen? Nee, hoopte natuurlijk wel dat Paul uit de handen van de warlord gered zal worden, maar had het niet op deze manier verwacht. Met name jammer dat Liz en Orin niet meer misverstanden uit de wereld hebben kunnen praten, maar in de echte wereld komt ook niet altijd alles goed…

    Algemeen
    4. Vond je het een boeiend verhaal en had het steeds je aandacht? Zeker! Alleen om alles goed te laten bezinken omdat het zo heftig is, heb ik dit boek nu eens niet in 1 ruk uitgelezen. Maar dat was dus zeker niet omdat het niet boeide!!!
    5. Wat vind je van de schrijfstijl van Jesse Loncraine? Heel begrijpelijk en dus prettig geschreven. Gevoelens en gedachtes van alle hoofdpersonen komen uitgebreid aan bod, waardoor het een heel compleet beeld geeft.
    6. Vind je het een typisch Amerikaans verhaal? Denk het niet, zou ook door een journalist geschreven kunnen zijn uit een ander land, maar die wel veel in die contreien geweest is.
    7. Typeer het boek: zeer aangrijpende oorlogsroman

    Dit boek
    8. Vind je dit een boek zoals er zoveel zijn of heeft het iets speciaals? Voor mij heeft het boek wel iets speciaals. Komt erg dichtbij, doordat je het verhaal uit verschillende kanten beleefd: vanuit journalist en zijn moeder, maar ook vanuit gekidnapt kind en zijn moeder. Komt dichterbij dan een thriller (wat ik zeer graag lees) doordat het allemaal echt gebeurt helaas. Denk dan ook dat het door de auteur ook niet zozeer bedoeld is als vermaak (wat thrillers wel voor mij zijn), maar ook voor bewustwording wat er aan de andere kant van de wereld gebeurt …
    9. Heb je nog een raad voor Jess Loncraine? Blijf naast documentaires maken ook dit soort aangrijpende boeken schrijven!

    Saskia
    Bijdrager
    Aantal berichten: 197

    De plot

    1. Wat vind je van het plot?
    Ik vind het plot interessant en er zijn enkele interessante plotwendingen zoals bijvoorbeeld op p 155 wanneer Paul zijn akkefietje met de generaal heeft. Het plot heeft ook wel iets van een lotsbestemming.. De hoofdpersonen komen elkaar op bepaalde momenten tegen en het lijkt of zij door de voorzienigheid naar dezelfde plaats worden gedreven. Er zijn dan ook enige ‘bovennatuurlijke’ elementen in dit verhaal zoals de visioenen die Liz krijgt bij de blinde moeder van Daniël. ( Deze verkeert sowieso vrij veel in een andere wereld)

    2. Hoe beschrijf en beoordeel je de structuur van het plot?
    Ik vind de structuur tot aan de ontmoeting bij de rivier prima bij het verhaal passen en deze komt mij tot dan ook evenwichtig over. De gebeurtenissen hierna lijken bedoeld om de losse eindjes aan elkaar te brengen maar deze komen bij mij nogal gehaast en een beetje slordig over. Ze verlopen niet echt vloeiend. Ik snap wel dat het de bedoeling is om te laten zien hoe het verder gaat met de hoofdpersonen maar de kleine flitsjes die we krijgen geven mij geen tevreden of afgerond gevoel.

    3. Had je dit einde verwacht of had je het niet zien aankomen?
    Het ligt er maar aan wat je het einde noemt in dit verhaal. De samenkomst van de hoofdpersonen, de kogel voor Liz? Of de bedreigingen voor Paul?
    Ik had die kogel wel zien aankomen maar ik had niet gedacht dat ze het zou overleven. Het was misschien beter geweest als ze was gestorven in plaats van dat we moeten zien dat Orin het lef niet heeft om bij zijn moeder te zijn als zij haar laatste adem uitblaast. Aan de andere kant bevestigt dat zijn journalistieke houding waarmee hij wel verslaggeeft maar niet echt betrokken wil zijn.

    Algemeen

    4. Vond je het een boeiend verhaal en had het steeds je volle aandacht?
    Het verhaal heeft me van begin tot eind geboeid. Ik had alleen op het laatst wat vraagtekens over de afronding.

    5. Vind je de schrijfstijl van Jesse Loncraine prettig, moeilijk, is het begrijpelijk geschreven of moest je juist goed nadenken en uiterst geconcentreerd lezen?
    Het boek is makkelijk leesbaar, zonder moeilijke woorden en ook de verhaallijn was goed te volgen ondanks de perspectiefwisselingen.

    6. Vind je In het veld een typisch Amerikaans verhaal? Kun je je antwoord ook toelichten?
    Als het Amerikaans was, dan was Liz gestorven door vijandelijke vuur in plaats van door een gestoorde jongen. En dan was Orin niet ontslagen maar had hij de Pulitzer gewonnen. Het is wat mij betreft zeker geen Amerikaans verhaal. Jesse is dan ook geen Amerikaan maar een geboren en getogen Engelsman.

    7. Stel….Jesse Loncraine vraagt aan jou om zijn boeken te typeren, dus onder een noemer te plaatsen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan ‘hard’, geloofwaardig, aangrijpend etc. etc. Wat zou je antwoord aan Jesse zijn?
    Dat vind ik lastig, ik vind het verhaal vooral aangrijpend en indringend met rauwe kanten. Het raakt meer de realiteit dan dat het een spannende thriller is. De mensen hebben nogal wat gebreken en hun acties komen vaak voort uit egoïsme. We hebben niet te maken met cliché-helden maar het zijn meer gewone mensen met hun afwijkingen die ook geloofwaardig en niet-geromantiseerd over komen.
    Het spelen met de voorzienigheid is dan iets wat niet voor iedereen geloofwaardig over komt, in ieder geval niet voor een groot deel van de westerlingen. In de Afrikaanse cultuur is dit soort denken normaler.
    Dit boek

    8. Vind je dit een boek zoals er zoveel zijn of heeft het iets specifieks, zo ja, wat maakt dit boek zo uniek?
    Ik vind dat de combi van lotsbestemming, gewone mensen, de rauwheid van oorlog en verslaving een unieke roman oplevert. Het is geen thriller, het is geen non-fictie en geen literatuur maar het heeft van allen elementen in zich.

    9. Zou je tenslotte, als gedreven lezer, nog een goede raad aan Jesse Loncraine mee willen geven? Hoe zou je advies luiden?
    Ga door met schrijven maar neem wat meer tijd voor het einde. Maar misschien was dit einde wel de bedoeling. In de zin van: het leven gaat door en we weten nog niet waar naartoe.

    maria
    Bijdrager
    Aantal berichten: 406

    Wat vind je van het plot?
    wel een beetje verwacht dat ze werden gevonden maar niet wat Paul deed.

    Hoe beschrijf en beoordeel je de structuur van het plot?
    Gewoon prima gedaan, goed naar toegewerkt alleen iets minder realistisch werd het wel

    Had je dit einde verwacht of had je het niet zien aankomen?
    Niet wat Paul deed bij de auto maar ik had meer achteraf wel verwacht dat Liz dood zou gaan en Christine de publiciteit inging. je was meer met het lezen bezig dan hoe het verder zou gaan.

    Algemeen

    Vond je het een boeiend verhaal en had het steeds je volle aandacht?
    Het had mijn volle aandacht maar een ebook sávonds lezen gaat minder goed met inslapen bij mij, waardoor ik niet heel veel achterelkaar las. Miste een stukje verhaal bij de “overval”op de instelling.

    Vind je de schrijfstijl vanJesse Loncraine prettig, moeilijk, is het begrijpelijk geschreven of moest je juist goed nadenken en uiterst geconcentreerd lezen?
    Prettig geschreven.

    Vind je In het veld een typisch Amerikaans verhaal? Kun je je antwoord ook toelichten?
    Nee, totaal geen link gelegd.

    Stel….Jesse Loncraine vraagt aan jou om zijn boeken te typeren, dus onder een noemer te plaatsen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan ‘hard’, geloofwaardig, aangrijpend etc. etc. Wat zou je antwoord aan Jesse zijn?
    Dit boek is een aangrijpend boek met een bepaalde realiteit. Niet geheel geloofwaardig vond ik dat beide moeders bij het dorp/stadje elkaar ontmoeten en de wijze waarop en ze hun kinderen ook min of meer gelijktijdig vinden.
    Zijn journalistieke ervaring kan hij goed gebruiken waardoor er een realistisch beeld wordt gegeven. Zo ook dat Liz geamputeerde borsten heeft, een helaas hedendaags vaak voorkomend gegeven al kon zij wel erg veel (vaak last van oedeem,de psychische knauw, het verbinden, de pijn etc. dat maakte het weer een beetje onrealistisch)

    Vind je dit een boek zoals er zoveel zijn of heeft het iets specifieks, zo ja, wat maakt dit boek zo uniek?
    ik had nog nooit een verhaal over kindsoldaten gelezen en de drijfveer en gedachten van een journalist.

    Zou je tenslotte, als gedreven lezer, nog een goede raad aan Jesse Loncraine mee willen geven? Hoe zou je advies luiden?
    Doorgaan met schrijven en je kennis als journalist gebruiken om bepaalde items meer onder de aandacht te brengen.

    lianeem
    Bijdrager
    Aantal berichten: 50

    De plot

    Het verhaal zit goed in elkaar. Loncraine weet de lezer met meerdere verhaallijnen logischerwijs naar 1 punt te brengen waar alles bij elkaar komt. Wat ik ook goed vond was dat het duidelijk was dat Loncraine weet waarover hij schrijft, wat de geloofwaardigheid ten goede komt. Vooral in het stuk waarin Paul samen met Orin ontsnapt, liet Loncraine zien dat de bendes weliswaar bestaan, en gewelddadig zijn, maar dat er ook daar openingen en kansen op verandering zijn, als je die maar wilt zien en nemen. Waar mensen zijn worden fouten gemaakt, aan welke kant je ook zit. En het hopeloze van de veelal kinderen in de bendes vond ik aangrijpend. Het einde had ik voor een deel verwacht, een deel ook niet. Het was wel geloofwaardig vanuit het verhaal.

    Algemeen

    Het is een boeiend verhaal, waarbij ik wel de kanttekening wil maken dat het verhaal veel personages bevat wat maakte dat het wat moeite kostte om erin te komen. Ook verschenen er veel bijfiguren, die een hele kleine rol speelden, soms zo klein dat ik de nut/noodzaak van de introductie ook later in het verhaal niet begreep.
    De schrijfstijl van Loncraine is prettig. Een mooie balans tussen de personages, wat zij meemaken en voelen, en de setting waarin het speelt. Nergens langdradige beschrijvingen, maar wel beeldend genoeg om een beeld te vormen. Ook vond ik het heel duidelijk dat Loncraine weet waar hij het over heeft als hij schrijft over de problemen van kindsoldaten. Hij heeft een toon laten horen die ontroert en tegelijk wat deprimeert.
    Ik vind het niet een typisch Amerikaans verhaal of Engels verhaal. Wel voel je de noodzaak tot het schrijven in de woorden. Ik zou het ook onder de noemer ‘verhalen die verteld moeten worden’ plaatsen. Alleen al om mensen wakker te schudden wat daar gebeurt. Het had een heel hoog geloofwaardigheidsniveau.

    Dit boek

    Specifiek is dat het via een fictief verhaal een geloofwaardig verslag doet van wat er gebeurt in de wereld, waar het westen graag zijn ogen voor wil sluiten.
    Mijn advies zou zijn om voortaan iets minder personages te introduceren, en het roken en drugsgebruik iets minder te maken. Dat zou het volgende verhaal ten goede komen.

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 15)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.