Home Forums VOLTOOIDE LEESCLUBS NR’S 101 t/m 150 Leesclub 147: Hitlers geheime Ardennencommando Hitlers geheime Ardennencommando, Na het lezen #1

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 15)
  • Auteur
    Berichten
  • Cees van Rhienen
    Sleutelbeheerder
    Aantal berichten: 2077

    Vragen ThrillZone leesclub Een Noorse winternacht                                      

    +++++ SPOILERS WORDEN VERWIJDERD!! +++++ SPOILERS WORDEN VERWIJDERD!! +++++

    Na het lezen #1

    Het onderdeel Na het lezen is in 2 delen gesplitst die met een tussenpoos van ongeveer 1 week geopend zullen worden. Hier worden de deelnemers over geïnformeerd. Bij de opening van # 2 wordt ook het onderdeel Beoordeling geopend. 

    De karakters

    1. Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    2. Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    3. Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn? 

    De auteur

    1. Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    2. Kun je de schrijfstijl van Michiel Janzen specifiek beschrijven; bijvoorbeeld filmisch, meeslepend, staccato o.i.d.
    3. Ga je na het lezen van Hitlers geheime Ardennencommando de eerdere en volgende boeken van Michiel Janzen ook lezen?
    4. Michiel Janzen is een schrijver van faction-subgenre. Dat wil zeggen dat het verhaal deels op ware feiten is gebaseerd en deels fictie is. Vind je dat voor dit verhaal een goede combinatie? Kun je je antwoord ook toelichten?

     

    vero
    Bijdrager
    Aantal berichten: 60

    1.
    De karakters evolueren zeker!
    Kolonel Moore leer je beter kennen, niet alleen als kolonel (streng en rechtvaardig), maar ook tegen zijn ondergeschikten die hij met de nodige eerbied behandelt. Hij wordt ook meer en meer verantwoordelijkheid toevertrouwd en hij groeit in zijn rol.

    Gunther en Bastiaan zie je ook groeien. Ze leren de knepen van “het vak of hun missie” kennen. Tegenover elkaar groeit ook de vriendschap en zo leren we ook hun achtergrond kennen.

    Generaal Eisenhower komt meer en meer op de voorgrond naarmate het verhaal vordert. Daarmee leren we ook zijn kantjes kennen.

    2.
    Kolonel Moore en Gunther en Bastiaan, lagen mij het nauwst aan het hart
    Kolonel Moore door zijn sterke, zelfverzekerde manier van optreden, maar daartegenover wel altijd met een sympathieke uitstraling naar zijn ondergeschikten. Niet kleinerend , maar af en toe een schouderklopje. Een man van zijn woord.
    Gunther en Bastiaan, 2 mannen die in feite een opdracht krijgen, ze ploeteren samen, maar hebben veel respect voor elkaar. Harde soldaten, maar toch zie je ook de menselijke kant.

    3.
    Nee, zou niet direct iets veranderen, vond de karakters goed uitgewerkt en goed zoals ze waren.

    4.
    Schrijfstijl is goed.
    ieder hoofdstuk weet je precies waar het zich afspeelt, en met welke personages. Zo kun je gemakkelijker volgen, en zoals een film verspring je van de ene passage naar de andere. Heel leuk om lezen en overzicht te behouden.

    5.
    Schrijfstijl is filmisch. De landschappen worden goed beschreven en de karakters zijn mooi uitgewerkt.
    In het begin is het een beetje doorbijten om alle personages uit elkaar te houden, maar eens je zover bent, dan zit je zo mee in het verhaal. Naarmate je vordert in het boek, stijgt ook de spanning, en de adrenaline voel je mee met de personages. Mooi opbouwend dus!

    6.
    Normaal gezien lees ik alleen thrillers(seriemoordenaars,…) maar denk dat ik er toch meer van dit genre bij ga lezen. Het is spannend, leerrijk, en realistisch. Heb het boek heel graag gelezen, was op 2 dagen uit, dus ik zal zeker eens kijken welke boeken hij nog heeft geschreven.

    7.
    De combinatie vind ik heel geslaagd!
    Het blijft tenslotte een boek, maar doordat je meegesleept wordt, valt het niet echt op wat fictie en wat fact is.
    Wat ik wel super vond, was de verantwoording achteraan in het boek! Zo weet je direct waar je staat en zo overloop je in sneltempo nog eens het hele verhaal door.

    leentje
    Bijdrager
    Aantal berichten: 117

    De karakters

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe? Kolonel Moore zijn karakter wordt steeds sterk
    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?Gunther en Bastiaan we leren hun heel goed kennen en zien hen vriendschap ook steeds sterker worden. Gunther laat ook zijn hart op eind heel erg spreken.

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn? Nee , zou niet weten wat.

    De auteur
    De schrijfstijl is goed. vond het heel moeilijk om in het verhaal te komen. daarna ging het heel vlot. De hoofdstukken zijn goed aangeduid. Je wist ook meteen over wie het hoofdstuk ging.
    of ik nog boeken van Michiel Janzen ga lezen weet ik niet moet dit boek even laten bezinken. Ga wel nog faction-subgenre lezen

    marcel
    Bijdrager
    Aantal berichten: 85

    je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?

    De karakters evolueren zeker, schmidhuber is het beste voorbeeld maar ook Moore wordt steeds beter neergezet.
    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?

    Toch Scmidhuber, ruwe bolster blanke pot.
    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?

    Ik zou niets veranderen
    De auteur

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    Op zich past de schrijfstijl wel bij het verhaal, ik weet niet of de schrijfstijl bij mijn smaak past
    Kun je de schrijfstijl van Michiel Janzen specifiek beschrijven; bijvoorbeeld filmisch, meeslepend, staccato o.i.d.
    De schrijfstijl is filmisch vind ik vanwege de beschrijvingen.
    Ga je na het lezen van Hitlers geheime Ardennencommando de eerdere en volgende boeken van Michiel Janzen ook lezen?
    Dat weet ik niet, ik Denk niet niet
    Michiel Janzen is een schrijver van faction-subgenre. Dat wil zeggen dat het verhaal deels op ware feiten is gebaseerd en deels fictie is. Vind je dat voor dit verhaal een goede combinatie? Kun je je antwoord ook toelichten?

    Ik weet niet wat feit en wat fictie is dus ik kan niet zo goed beoordelen of dat dit een goede combi is. Wat wel zo is, is dat het voor dit boek werkt.

    Lies Oosterhoff
    Bijdrager
    Aantal berichten: 137

    De karakters

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe? Ja. Je leert bijvoorbeeld Gunther wat beter kennen. Een verhaal over zijn verleden en zijn beweegredenen. Eigenlijk is er wel aandacht aan alle belangrijke rollen besteed. Daardoor evolueren de karakters allemaal wel.

    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom? Ik vond Gunther het leukste. Dat kwam natuurlijk ook doordat hij degene was waar de meeste actie vandaan kwam.

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn? Misschien wel aan generaal Eisenhower als ik dan iemand moest kiezen. Wellicht kon deze een beetje stoerder.

    De auteur

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom? Dit vind ik een moeilijke vraag. Ik weet niet helemaal wat voor soort schrijfstijl bij zo’n verhaal zou moeten passen. Ik vind als ik gewoon de schrijfstijl bij dit boek moet beoordelen dat ik dit soort schrijfstijl niet mijn stijl vindt.

    Kun je de schrijfstijl van Michiel Janzen specifiek beschrijven; bijvoorbeeld filmisch, meeslepend, staccato o.i.d. Ik zou zeggen beeldend.

    Ga je na het lezen van Hitlers geheime Ardennencommando de eerdere en volgende boeken van Michiel Janzen ook lezen? Ik vind dit boek wel een prestatie, mede door de vele vooronderzoeken die Michiel zeker weten heeft gedaan. Ik houd wel van thrillers en oorlogsboeken. Maar dit boek had het voor mij niet helemaal.

    Michiel Janzen is een schrijver van faction-subgenre. Dat wil zeggen dat het verhaal deels op ware feiten is gebaseerd en deels fictie is. Vind je dat voor dit verhaal een goede combinatie? Kun je je antwoord ook toelichten? Op zich kan ik de combinatie wel waarderen. Michiel mag wat mij betreft wel wat minder feiten opsommen in dit boek. Het is mij iets te veel. Maar nogmaals ik bewonder wel zijn vooronderzoek. Hij komt goed beslagen ten ijs. Ik denk dat met iets minder het boek wat spannender was geworden. Nu word je overladen met heel veel info.

    BeJa
    Bijdrager
    Aantal berichten: 85

    heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    De karakters evolueren zeker wel. Schmidhuber het meest en daarna Moore
    Gunther zijn beweegredenen leer je beter kennen daardoor ook de persoon Gunther.

    Heb je een favoriete personage?
    Ik heb geen favoriet

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    Nee,ik vind dit altijd een vraag waar ik niets mee kan. waarom zou je iets veranderen aan een karakter in een boek die de auteur op deze manier bedacht heeft. Dan wordt het hele verhaal anders.

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    De schrijfstijl past prima bij dit verhaal.

    Kun je de schrijfstijl van Michiel Janzen specifiek beschrijven; bijvoorbeeld filmisch, meeslepend, staccato o.i.d.
    filmisch

    Ga je na het lezen van Hitlers geheime Ardennencommando de eerdere en volgende boeken van Michiel Janzen ook lezen?
    Ik weet het nog niet,dit boek had ik zelf niet snel gekozen maar toch viel het mij niet tegen.
    Als het een heel ander onderwerp heeft misschien wel.

    Michiel Janzen is een schrijver van faction-subgenre. Dat wil zeggen dat het verhaal deels op ware feiten is gebaseerd en deels fictie is Vind je dat voor dit verhaal een goede combinatie? Kun je je antwoord ook toelichten?
    Geen probleem denk ik Zelf maak ik het onderscheid niet wat nu echt en fictie is bij alles Soms wel wat veel informatie qua feitjes Ik had nog nooit van het faction-subgenre gehoord

    DennisScheerman
    Sleutelbeheerder
    Aantal berichten: 29

    De karakters

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    Zeker, Gunther is uiteraard het meest voor de hand liggende voorbeeld. Hoe hij zijn missie begint ten opzichte van hoe hij uiteindelijk besluit te handelen als hij eenmaal op de kamer van Eisenhower is. De andere karakters evolueren misschien een stuk minder maar maken voor de lezer wel een enorme groei door. Dit komt meer omdat ze in het begin van het boek worden neergezet als ‘gewone’ soldaten maar door alle achtergrond die je in de loop van het boek krijgt groeien de karakters enorm voor de lezer.

    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Uiteindelijk Gunther alhoewel ik Moore en Eisnhower als karakters ook enorm kon waarderen. Gunther komt over als een enorme held (vanuit Duits perspectief) en maakt uiteindelijk een keuze omtrent hoe hij besluit te handelen omdat hij meer van de gruwelen van de oorlog te weten komt.

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    Romy, Romy paste zich enorm snel aan aan Gunther en ik had graag meer van haar gezien. Ze leek een capabele vrouw.

    De auteur

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    Ja enorm, door de gedetailleerde stijl en de flashbacks en informatie wordt je enorm opgezogen in het verhaal.

    Kun je de schrijfstijl van Michiel Janzen specifiek beschrijven; bijvoorbeeld filmisch, meeslepend, staccato o.i.d.
    Filmisch is het eerste wat in me op komt. Ik vond het ook erg meeslepend en vol met details wat het erg fijn om te lezen maken.

    Ga je na het lezen van Hitlers geheime Ardennencommando de eerdere en volgende boeken van Michiel Janzen ook lezen?
    De aanslag die moest gebeuren staat op het ‘Te lezen’ lijstje. Michiel Janzen is in ieder geval een auteur die ik in de gaten houdt en een volgend boek zal ik met veel enthousiasme oppakken.

    Michiel Janzen is een schrijver van faction-subgenre. Dat wil zeggen dat het verhaal deels op ware feiten is gebaseerd en deels fictie is. Vind je dat voor dit verhaal een goede combinatie? Kun je je antwoord ook toelichten?
    Ja, zeker voor een verhaal over de tweede wereld oorlog is dit een uitstekende combinatie. Door de feiten kan je het verhaal goed plaatsen wanneer het speelt en welke belangen er op dat moment spelen.

    Sander83
    Bijdrager
    Aantal berichten: 109

    1
    Ondanks dat de gebeurtenissen zicht in slechts 11 dagen afspelen zie je een aantal personages zeker veranderen. Günther is hierbij degene waar dit het meest duidelijk bij is. Gebeurtenissen om personages heen veranderen in een aantal gevallen ook hun gedachtegang en beïnvloeden keuzes.

    2.
    Günther is toch wel het personage dat het meest in het oog is gesprongen. Hij is een belangrijk onderdeel van dit verhaal en is daarin goed tot verbeelding gekomen.

    3.
    Ik zou zeker niets veranderen. Het onderwerp en het feit dat het mogelijk dicht op de waarheid zit laten hier geen ruimte toe. Alleen van Romy heb ik niet echt een sterk beeld gekregen. Haar rol is duidelijk, maar het voelt niet geheel of ze daar ook thuis hoort. Enkel als ik de overtuiging zou hebben dat er een personage echt niet klopt zou me hiertoe een reden geven. Dit is echter niet het geval.

    4.
    Ja. Ook bij de aanslag die moest gebeuren was dit het geval. De gevoelige onderwerpen en de waarheden in het verhaal vragen om respect in de omschrijving en bewoording. Dit is hier zeker het geval. De omschrijving van gebeurtenissen, personages en omgeving is beeldend en geloofwaardig. Precies wat bij dit boek nodig is.

    5
    Het is beeldend geschreven. Het verhaal is zeker ook meeslepen. Het is goed opgebouwd met een sterke rode draag.

    6.
    Voor mij was dit na De aanslag die moest gebeuren het 2e boek van Michiel dat ik het gelezen. Beide zijn heel realistisch en sterk geschreven. Na twee keer zeer te spreken te zijn over een auteur kan ik met zekerheid zeggen dat een volgend boek ook wordt gelezen.

    7.
    De combinatie is prima. Zeker met het soort onderwerpen waar Michiel over schijft is 100% werkelijkheid denk ik ook niet realistisch. Het is wel lastig om in te schatten wat nu allemaal waar is van het verhaal, dit doet echter geen afbreuk aan hoe het boek geschreven is.

    Gerard Veldhuijs
    Bijdrager
    Aantal berichten: 27

    De karakters
    1. Er zijn meerdere karakters die evolueren in het verhaal. Echter vind ik dat Gunther de grootste verandering meemaakt. Wordt hij in het begin van het boek gekenmerkt als een keiharde commando, aan het einde van zijn missie blijkt hij toch niet geheel gewetenloos te zijn.
    2. Gunther spreekt het meest tot de verbeelding en is hierdoor mijn favoriete personage. Komt nog bij dat hij aan het einde van het boek wat meer te weten komt over de gruwelijkheden van de oorlog en hier naar gaat handelen.
    3. Nee ik zou niets willen veranderen aan de personages, ieder was passend in het verhaal en voldoende uitgewerkt voor de rol die hij/zij in het verhaal had.

    De auteur
    4. De zeer beeldende schrijfstijl is zeker passend bij het verhaal. De hoofdstukken wisselen constant van plaats en personage waarbij de schrijver de gebeurtenissen duidelijk omschrijft, dit zorgt ervoor dat het verhaal leest als een spannende film.
    5. De schrijfstijl is zeker filmisch te noemen, zoals Michiel Janzen zelf al aangaf denkt hij in scenes en dit herkende ik zeker in het boek.
    6. Graag! Ik kijk uit naar een volgend boek.
    7. Voor dit verhaal vond ik de combinatie ware feiten en fictie heel passend. De feiten waren leerzaam en de fictie zorgde ervoor dat het geen geschiedenis boek was maar toch gewoon een spannende en goed leesbare thriller.

    froukje12759
    Bijdrager
    Aantal berichten: 6

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe? Gunther zeker en dat in maar zo’n korte tijd
    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom? meerdere
    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn? nee ze horen zo bij het verhaal.
    De auteur
    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom? ja hij neemt je echt mee in het verhaal, kon het boek zeer moeilijk aan de kant leggen.
    Kun je de schrijfstijl van Michiel Janzen specifiek beschrijven; bijvoorbeeld filmisch, meeslepend, staccato o.i.d. meeslepend, door willen lezen.
    Ga je na het lezen van Hitlers geheime Ardennencommando de eerdere en volgende boeken van Michiel Janzen ook lezen? Ik lees vooral boeken over de 2de wereld oorlog en enkelt eens een thriller dus als die in die genre door schrijft ja dan zeker weten.
    Michiel Janzen is een schrijver van faction-subgenre. Dat wil zeggen dat het verhaal deels op ware feiten is gebaseerd en deels fictie is. Vind je dat voor dit verhaal een goede combinatie? Kun je je antwoord ook toelichten? Zeker, meestal lees ik de waargebeurde verhalen over de 2de wereldoorlog maar deze heeft mij ook zeer geboeid.

    Sabrina
    Bijdrager
    Aantal berichten: 181

    De karakters

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    De karakters evolueren zeker en vast. Kolonel Moore krijgt meer en meer verantwoordelijkheid en groeit in zijn rol.

    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Niet echt een favoriet. Ik kon meerdere personages wel appreciëren.

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    Ik zou niets veranderen.

    De auteur

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    Ik vind dat de schrijfstijl bij het verhaal past. Ieder hoofdstuk weet je waar het zich afspeelt en met welke personages. Gemakkelijk te volgen zo. Maar in het begin is het wat doorbijten met de verschillende personages. Maar hoe verder je bent in het boek, hoe meer spanning.

    Kun je de schrijfstijl van Michiel Janzen specifiek beschrijven; bijvoorbeeld filmisch, meeslepend, staccato o.i.d.
    Filmisch, karakters mooi uitgewerkt en de landschappen ook.

    Ga je na het lezen van Hitlers geheime Ardennencommando de eerdere en volgende boeken van Michiel Janzen ook lezen?
    Ik heb eigenlijk nog niet gekeken wat hij nog geschreven heeft. Maar misschien lees ik er wel nog.

    Michiel Janzen is een schrijver van faction-subgenre. Dat wil zeggen dat het verhaal deels op ware feiten is gebaseerd en deels fictie is. Vind je dat voor dit verhaal een goede combinatie? Kun je je antwoord ook toelichten?
    Ik vond het een goede combinatie voor dit verhaal. Het valt niet echt op wat waar is of wat fictie is.

    MarianneIL
    Bijdrager
    Aantal berichten: 351

    De karakters

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    Vooral Gunter Schmidhuber evolueert door wat hij ziet en meemaakt op zijn reis naar Eisenhouwer.

    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Gunther, waarschijnlijk omdat hij een heel prominente rol speelt in het verhaal. De manier waarop hij zich inzet voor waar hij in gelooft en uiteindelijk toch tot inkeer komt.

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    Nee, allemaal heel goed gekarakteriseerd.

    De auteur

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    Zeer zeker, een spannend verhaal met veel achtergrondinformatie. En daar houd ik van.

    Kun je de schrijfstijl van Michiel Janzen specifiek beschrijven; bijvoorbeeld filmisch, meeslepend, staccato o.i.d.
    Beeldend en spannend.

    Ga je na het lezen van Hitlers geheime Ardennencommando de eerdere en volgende boeken van Michiel Janzen ook lezen?
    Ja, ik heb “De aanslag die moest gebeuren” al op mijn te-lezen lijstje gezet.

    Michiel Janzen is een schrijver van faction-subgenre. Dat wil zeggen dat het verhaal deels op ware feiten is gebaseerd en deels fictie is. Vind je dat voor dit verhaal een goede combinatie? Kun je je antwoord ook toelichten?
    Een heel goede combinatie. Geen “droog” oorlogsverhaal, maar een verhaal waarin mensen en gebeurenissen tot leven komen.

    Marjo Jacobs
    Bijdrager
    Aantal berichten: 267

    De karakters
    1.Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    Gunther Schmidhuber heeft wat mij betreft de grootste ontwikkeling doorgemaakt. Hij is er door Otto Skorzeny met een speciale opdracht op uit gestuurd. Hij wordt gevreesd. Hij gaat voor zijn doel en wijkt naderhand van zijn eigen doelstelling af.
    2.Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Gunther is mijn favoriete personage. Onder zijn pantser blijkt menselijkheid te zitten. Bastian vind ik ook stoer. Hij heeft zich zelfs voor Gunther opgeofferd.
    3.Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn? De personages zijn goed uitgewerkt. Deze zou ik zo laten.

    De auteur
    4.Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee,
    De schrijfstijl past prima bij het verhaal, beeldend. Ik zou het fijn vinden als dit boek verfilmd zou worden.
    6.Ga je na het lezen van Hitlers geheime Ardennencommando de eerdere en volgende boeken van Michiel Janzen ook lezen?
    Ik ben fan! Ik ga absoluut voorgaande en toekomstige boeken van Michiel Janzen lezen.
    7.Michiel Janzen is een schrijver van faction-subgenre. Dat wil zeggen dat het verhaal deels op ware feiten is gebaseerd en deels fictie is. De Vind je dat voor dit verhaal een goede combinatie? Kun je je antwoord ook toelichten?
    Ik vind de combinatie van historie en bijna-echt ontzettend goed. Is heel goed toegepast in dit verhaal.

    XKellllllyyyyyy
    Bijdrager
    Aantal berichten: 186

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    Ja, je leert de personages beter kennen naargelang het verhaal vordert

    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom? Gunther. Altijd positief om verder te blijven gaan in zijn tocht

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    Nee hoor
    De auteur

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    Het pas erbij. Het is niet moeilijk om te lezen ondanks de verschillende karakters
    Kun je de schrijfstijl van Michiel Janzen specifiek beschrijven; bijvoorbeeld filmisch, meeslepend, staccato o.i.d. meeslepend en perfect voor een film

    Ga je na het lezen van Hitlers geheime Ardennencommando de eerdere en volgende boeken van Michiel Janzen ook lezen? Sowieso. Het leuk om zijn boeken te lezen
    Michiel Janzen is een schrijver van faction-subgenre. Dat wil zeggen dat het verhaal deels op ware feiten is gebaseerd en deels fictie is. Vind je dat voor dit verhaal een goede combinatie? Kun je je antwoord ook toelichten? Ja, het moet niet altijd negatieve teksten zijn een beetje fictie voor het leuk te houden

    coenraad
    Bijdrager
    Aantal berichten: 412

    De karakters

    De karakters ,en het zijn er best wel veel,worden in het begin goed beschreven de belangrijkste personages ontwikkelen zich goed tijdens het verhaal

    Günther en Bastiaan zijn mijn favoriete personages je leert ze steeds beter kennen door de verhalen die ze tegen elkaar vertellen. Later is Eisenhouwer flink in beeld en ondanks dat hij pas veel later in het verhaal naar voren komt is hij toch ook een belangrijke sleutel in het geheel . Tevens is hij een zeer boeiende man.

    De auteur

    Zijn schrijfstijl vind ik fantastisch. Hoe hij je mee kan nemen in het verhaal bijzonder knap. Tijdens het lezen merk je dat het verhaal je steeds meer in de ban heb. Soms zo erg dat ik weleens vergat dat het om de tweede wereld oorlog gaat. Michiel Janzen heeft een vlotte pen en zeer beeldend geschreven.
    Faction is een genre wat best moeilijk is omdat feiten en fictie moeten samenwerken en het moet zo kloppen dat je als lezer soms gaat afvragen is dit nu echt of niet . Dit heeft Michiel Janzen zeer goed gedaan.

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 15)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.