Home Forums VOLTOOIDE LEESCLUBS NR’S 051 t/m 100 Leesclub 077: Het negende gebod Het negende gebod, Na het lezen #1

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 16)
  • Auteur
    Berichten
  • Cees van Rhienen
    Sleutelbeheerder
    Post count: 1775
    #14470 |

    Vragen ThrillZone leesclub Het negende gebod 

    Na het lezen #1

    Het onderdeel Na het lezenis in 2 delen gesplitst die met een tussenpoos van ongeveer 1 week geopend zullen worden. Hier worden de deelnemers over geïnformeerd. Bij de opening van # 2 wordt ook het onderdeel Beoordeling geopend.

    De karakters

    1. Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    2. Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    3. Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?

    De auteur

    1. Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    2. Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van  Chris Houtman vergelijkbaar?
    roodkapje
    Bijdrager
    Post count: 220

    Esther zie je veranderen, naarmate ze meer over het Plinius project te weten komt, oneenste instantie hield ze de boot af, maar dan gaat ze ervoor en realiseert Ze zich steeds meer wat een leegleven ze heeft Mn mbt tot de liefde. Ze gaat om Heleen geven. Naira heeft iedereen ophet verkeerde been weten te zetten. Een slinkse oude dame, die je heel langzaam leert kennen en je dan toch weet te verrassen.Odile heeft de grootste verandering, van een bange vrouw, verandert ze in iemand die weet wat ze wil en de zaak naar haar hand weet te zetten en denkt ze te slim af te zijn. Ze ruilt loyaliteit in om levens te redden en voor geld. Kiest voor verraad en wordt uiteindelijk verbitterd.
    Esther is wel mijn favoriete personage, nieuwsgierig op de juiste manier, ondernemend en laat iets er niet gauw bij zitten
    Ik zou niets aan de personages willen veranderen, lekker verschillend voor een goede tegenhang in het verhaal.
    Deschrijfstijl past goed bij het verhaal, onderzoekend en historisch en theologisch onderbouwd.
    Tsja, je kunt het met Dan Brown vergelijken, door de speurtocht naar de Codex, maar of dit terecht is?

    Christy
    Bijdrager
    Post count: 67

    De karakters

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?

    Dat gevoel heb ik zeker, omdat eigenlijk alle karakters wel een verrassende wending laten zien in het verhaal. Naira vindt ik het meest complexe karakter, omdat je als lezer maar heel mondjesmaat informatie over haar verleden en drijfveren krijgt en daardoor af en toe verrassend slinks en meedogenloos uit de hoek komt.

    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Toch Esther. Ze maakt bewuste keuzes en staat voor wat ze belangrijk vindt. Tenminste op werk-gebied. In de liefde twijfelt ze wat mij betreft te lang. Ik zie haar wel als een sterke vrouw die haar eigen boontjes kan doppen, maar ook niet bang is om hulp te vragen/aan te nemen wanneer nodig. Ze is slim, standvastig en een doorzetter. En een tikkeltje eigenwijs zoals blijkt uit het einde van het boek.

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    Deze vraag vind ik lastig, omdat een auteur personages schept zoals hij ze bedoelt, dus nee, ik zou niets veranderen.

    De auteur

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    Ja zeker. De auteur bouwt de spanning heel mooi op. Daarnaast wordt er vrij uitgebreid uitleg gegeven over historische zaken waardoor je het verhaal goed in een context kunt plaatsen.

    Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van Chris Houtman vergelijkbaar?
    Qua thema en het hoge “speurtocht-gehalte” zou je natuurlijk Dan Brown kunnen noemen. Maar eerlijk gezegd vond ik dit boek leuker om te lezen, omdat ook het hele proces van het maken van een film werd opgenomen in het verhaal, een mooie bonus!

    nathalieb
    Bijdrager
    Post count: 47

    De karakters evolueren zeker. Esther twijfelt eerst of ze mee wil werken aan het plinius project maar uiteindelijk wil ze toch meewerken aan het project.
    Mijn favoriete personage is Esther omdat ze toch heel veel meemaakt in een korte tijd.
    Ik zou niks willen veranderen aan een personage.
    Het is het meest vergelijkbaar met Dan Brown.

    kareltje
    Bijdrager
    Post count: 247

    De karakters

    De karakters evolueren zeker. Dan heb ik het niet over diegenen die vroegtijdig overlijden. Die maken we maar kort mee. Esther ontwikkelt zich, maar ze spreekt me sowieso aan, omdat ze ondanks het gevaar zich hard wil maken voor de strijd die Helene en Naira voeren. Ze stelt zich open voor hen verhaal, maar ook voor Helena die zo ziek is. Daarnaast gaat ze gedreven op zoek naar het restant van de brief en raakt ze verbonden met Mulligan. Mulligan spreekt me ook aan. Hij heeft al zoveel meegemaakt vanuit zijn training en oorlogservaring en revalidatie na zijn verwonding. Ik vind hem een doorzetter maar het is ook leuk om te lezen hoe zijn ervaring hem scherp houdt op momenten dat dat nodig is en hoe hij gedreven is geworden als het om kunst en historische waarde gaat. De ontwikkeling van Naira is niet zo zichtbaar. Zij lijkt steeds hetzelfde, al doet de ziekte van haar dochter haar veel. Het plot rondom haar is verrassend.

    En nee, ik zou aan niemand iets willen veranderen. Dan zou ik afbreuk doen aan het verhaal en dit boek. Daar heeft Chris al voldoende over nagedacht. Ook de personen met jaloezie of die zelfs aansporen tot moord horen in dit verhaal.

    De auteur

    De schrijfstijl is goed en van niveau. Geen korte zinnen of heel eenvoudig taalgebruik. Dat past ook wel bij dit boek, omdat je ook over de ontwikkelingen en historische context moet blijven meedenken. Wat ik leuk vind aan dit boek in combinatie met de schrijver is dat hij veel van zijn eigen context verwerkt. Zo heeft hij ooit in een vergelijkbaar antiquariaat gewerkt, zo heeft hij een jaar theologie gestudeerd, wat eveneens zichtbaar is en heeft hij zelf scenario’s geschreven voor serie/film net als de hoofdpersoon. Zo’n veelzijdig boek betekent dus dat we met een veelzijdig schrijver te maken hebben. Compliment. Bij Dan Brown zitten er meer kunstvormen, geheime codes en speurtochten in zijn boeken, maar dat is wel de schrijver waarmee ik Chris Houtman o.g.v. dit boek vergelijk.

    Elsa Bakker
    Bijdrager
    Post count: 121

    De karakters evolueren zeker als het gaat om Esther, maar ook Naira en Helena. Esther groeit in haar menselijkheid en doorzettingsvermogen. Helena is al heel krachtig in hoe ze omgaat met haar ziekte, wat ze nog graag wil bereiken maar in het loslaten ontwikkeld zij. Dit komt mooi naar voren in de gesprekken die zij voert met haar moeder en Esther. Ook Naira ontwikkeld, al een zeer krachtige vrouw die vecht voor haar doelen maar haar dochter leert ook haar loslaten. Karel (Kareltje) heeft hierboven ook alles heel mooi omschreven, waar ik mij bij aansluit.

    Ik vind alle karakters wel wat hebben en bijzonder in wie ze zijn. Mulligan vind ik een erg tof personage, doet mij denken aan iemand in mijn eigen omgeving. Hij komt sterk over ondanks zijn handicap, is een Engelsman (altijd goed 😉 en hij heeft een functie in het museum waar ik ook voor opgeleid ben lang geleden. Naira vind ik ook erg interessant, haar feminisme werkt inspirerend en tegelijkertijd doet ze mij ook denken aan de Sister Act films.

    Allen zijn gewoon goed zoals ze zijn en passen in het gehele verhaal!

    De schrijfstijl past zeker bij het verhaal. Ergens is het enigszins filmisch/scenario stijl geschreven (wellicht door Chris Houtman zijn achtergrond?) waardoor het vaart blijft houden en de spanning erin blijft.

    Cliché matig zoals ik al eerder aangaf Dan Brown, maar dit boek deed mij ook denken aan ‘De Gaudi Sleutel’ en andere boeken die ik in het verleden gelezen heb. Qua schrijfstijl vergelijken met een Nederlandse auteur vind ik heel lastig. Ik zou het dan echt niet weten. Chris heeft met dit verhaal wel iets heel eigens neergezet.

    Jolfri
    Bijdrager
    Post count: 20

    Alle karakters in het verhaal evolueren; je leert ze steeds beter kennen en begrijpen.

    Mijn favoriete personage is Esther. Het is een sterke, nuchtere vrouw die niet bang is en van aanpakken weet. Ze is ondernemend en ondanks haar sterke karakter heeft ze ook zo haar twijfels zo nu en dan; heel menselijk dus!

    Eigenlijk zou ik geen enkele personage willen veranderen, maar het karakter van Odile kan ik niet helemaal rijmen in het boek. Ze verandert van een bang vogeltje in een naar de voorgrond tredende vrouw. Zo’n karakterswitch lijkt me onlogisch is zo’n korte tijd.

    De schrijfstijl van de auteur past bij het verhaal. Het verhaal is vlot geschreven.
    Maar ik zou niet weten met wie ik de auteur kan vergelijken. Iedere auteur heeft zijn/haar eigen schrijfstijl, vind ik.

    Wilma
    Bijdrager
    Post count: 190

    De karakters

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe? Ja zoals de personen worden door alle gebeurtenissen anders, volwassener in relaties en dergelijke
    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom? Niet echt een favoriet. Ik leefde erg mee met Anthony Mulligan. De ontwikkeling van Esther vond ik wel heel mooi beschreven
    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn? Denk dat het allemaal goed in elkaar zit en bij elkaar past, veranderen zou dat evenwicht verstoren denk ik.

    De auteur

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom? De schrijfstijl is duidelijk makkelijk te lezen maar toch voldoende diepgang om het verhaal te begrijpen dus ja het past prima.
    Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van Chris Houtman vergelijkbaar? Hij heeft zijn eigen stijl maar heeft wat wel wat weg van Dan Brown en dan van het begin.

    LJ1976
    Bijdrager
    Post count: 58

    De karakters
    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    Ja, eigenlijk alle karakters wel. Ze groeien mee in het verhaal op hun eigen manier. Maar het karakter van Naira verraste mij het meeste door het sluwe spel dat ze speelde.

    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Esther, omdat ze eerst wat sceptisch reageerde mbt het verhaal en de verfilming van de gevonden Plinius Codex. Toen ze eenmaal in de gaten had wat voor verhaal erin zat, ging ze er volledig voor met gevaar voor eigen leven.

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    Met ieder z’n eigen karakter, ideeën en (geloofs)overtuiging wordt het verhaal zoals het nu is. En dat is goed. Dus nee, ik zou niets willen veranderen aan een bepaald personage.

    De auteur
    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?

    Ja absoluut. Zit veel spanning in het verhaal door de speurtocht naar de verdwenen tweede Plinius codex. Dit wordt afgewisseld met historische feiten. Allemaal geschreven in een prettige, vlotte schrijfstijl wat de vaart erin houdt.

    Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van  Chris Houtman vergelijkbaar?
    Vind deze, buiten Dan Brown om, wel vergelijkbaar met Steve Berry, David Hewson en de Nederlander Jeroen Windmeijer.

    I'm a bibliophile.... Relax...., it just means I love books!

    AnneB
    Bijdrager
    Post count: 15

    De karakters: Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    Zeker, het mooie is ook dat er getoond wordt dat er een dunnen lijn zit tussen goed en kwaad: Naira blijkt een sluw spel te spelen, Odille verandert van kant, …

    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Misschien nog het meest de conservator van het British Museum, Anthony Mulligan. Hij is in eerste instantie enkel geïnteresseerd in de historische waarde van de documenten. Hij heeft geen ander doel buiten het pure wetenschappelijke.

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    Odile komt niet helemaal geloofwaardig over, vind ik. Wanneer je voor grote uitdagingen staat, ga je inderdaad beslissingen nemen zoals zij gedaan heeft. Maar ze keert zich volledig af van de groep rond Esther op een heel uitdagende manier. Nochtans was de relatie in het begin van het verhaal goed tussen die twee. Odile was daar het hulpbehoevende meisje, later wordt ze één van de grootste tegenstanders.

    De auteur
    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?

    Ja, de schrijfstijl past er zeker bij. Het boek leest heel vlot, soms net iets te vlot.

    Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van Chris Houtman vergelijkbaar?
    Ik las nog niet zo lang geleden ‘Darwin dilemma’ van Han Thomas. Hun schrijfstijl is zeker vergelijkbaar.

    Tommy
    Bijdrager
    Post count: 129

    Bij de meeste karakters komen we gewoon meer te weten naargelang het verhaal vordert, maar een aantal personages evolueert echt. Odile gaat van verliefde assistente tot een egoïstisch kreng vol haat dat over lijken gaat. Dan is Anthony Mulligan mij veel sympathieker: van archivaris in het British Museum tot pure action-hero om een uniek document veilig te stellen.
    Mulligan is dan ook mijn favoriete personage. Zijn job als archivaris, zijn gedrevenheid voor zijn werkgever, zijn rustige karakter, moed en standvastigheid, hoe hij met zijn handicap omgaat…
    Ik had graag de tegenstelling tussen kerk (dus per definitie slecht) en de meeste personages rond Esther, (pocos vol met fake news, dus goed) wat minder zwart/wit gezien. Maar goed, dat is ook duidelijk het standpunt van de schrijver, dus het zal waarschijnlijk niet anders kunnen.

    De schrijfstijl past absoluut bij dit soort verhaal. Het gaat over het scenario voor een film en het boek is volledig in die stijl geschreven – veel visuele effecten en decorbeschrijvingen. Een draft (iets dat Esther ook schrijft) om er een echt scenario van te maken. Een soort kruising van actiefilm en roadmovie.

    Alle schrijvers in dit genre brengen een mengeling van feiten en fictie, bouwen daar een – liefst spannend – verhaal rond en staan dan voor het probleem hoe er een geloofwaardig einde aan te breien zonder direct door de mand te vallen. De één slaagt daar al wat beter in dan de andere. In mijn ogen valt Chris Houtman hier door de mand door vooral zijn wereldvisie te promoten en als geloofwaardig einde enkel een lege doos aan te bieden.

    Renate
    Bijdrager
    Post count: 36

    Je leert de hoofdpersonen gaandeweg het boek beter kennen.
    Esther vind ik sympathiek en ik leefde erg met haar mee. De spanning in het verhaal rond e film en de Pliniusbrieven, maar ook haar keuze tussen ‘de mannen’…
    Nadia groeide van iemand met geld en een doel tot iemand met een geschiedenis waar een gedrevenheid achter vandaan kwam. Haar toevlucht tot ‘grof geschut’ vond ik minder sympathiek…
    Anthony vond ik een aardige man, zou ik graag mee samen werken en zeker vrienden mee kunnen worden.
    Ik vond het sneu voor Helena wat haar allemaal overkwam, misschien ietsje te zielig? Dat had van mij minder gekund.
    Odile ging ik steeds onaardiger vinden, maar dat lag er ook wel dik bovenop. Dat had van mij iets minder gemogen.

    Ik vond het een fijn boek om te lezen. Doordqt personen uitvoerig werden beschreven maar ook situaties, omgevingen en veel oog voor details en geschiedenis. Het maakte me nieuwsgierig naar zaken waar ik voorheen nauwelijks iets van af wist.

    Ik vind de schrijfstijl vergelijkbaar met die van Dan Brown. Heb net zo van dit boek genoten als van die nvan hem…

    Marjon van Oostenrijk
    Bijdrager
    Post count: 79

    De karakters
    Het karakter van Esther evolueert zeker in het verhaal. Ze heeft eerst een afwachtende houding t.o.v. de film die gemaakt gaat worden, maar ze raakt steeds meer betrokken en fanatieker om de film ook daadwerkelijk te maken. Anthony Mulligan ontwikkeld zich naar mijn mening van iemand die de Plinius brieven alleen maar graag wil bemachtigen voor het museum tot iemand die er alles voor over heeft dat het verhaal van de brieven wereldkundig wordt. Odile ontwikkelt zich van een onschuldige assistente in een fanatieke tegenstander van Esther en de film.
    Ester is mijn favoriete personages, omdat zij de hoofdpersoon van het verhaal is. Maar ook Anthony Mulligan heeft mijn hart gestolen. Vond het echt jammer dat hij “uitgeschakeld” werd.
    Ik zou niets aan personages willen veranderen, want dat zou het verhaal teveel veranderen.

    De auteur
    Chris Houtman heeft een hele fijne schrijfstijl, is echt filmisch geschreven. Zie er zo een film van komen. Past uitstekend bij het verhaal.
    De schrijfstijl van Chris Houtman vind ik te vergelijken met Dan Brown en David Hewson, alleen schrijft Chris meer filmisch (wel logisch eigenlijk voor een scenarioschrijver)

    coenraad
    Bijdrager
    Post count: 368

    De karakters

    De karakters ondergaan wel degelijk een verandering. Hoe verder je het verhaal in komt des te meer denk je dat je ze begint te kennen maar toch weten ze je te verassen. Ze hebben allemaal een doel bewust op hun einddoel af en onderweg zie je beetje bij beetje hoe ieder dit op hun eigen slinkse wijze doen.
    Nee ik zou niets aan de karakters veranderen. De auteur heeft volgens mij een heel duidelijk beeld gehad van hoe de personages eruit moesten zien en elkaar aanvullen. Wat mij betreft zijn de personages zeer goed neer gezet.

    Ik heb niet zo zeer een favoriet personage. Gedurende het verhaal hebben ze allemaal wel iets interessants om voor dat moment als favoriet door te gaan. Kortom het wisselt.

    De auteur

    De schrijfstijl pas zeer goed bij het verhaal. De drie verschillende stijlen/aspecten ( geschiedenis,godsdienst en feminisme) komen duidelijk naar voren.
    In eerste instantie denk je aan Dan Brown maar als je eenmaal verder in het verhaal zit laat je dit los en heb ik gemerkt dat ik dit veel makkelijker en prettiger vind lezen. Denk dat het met name aan de mooie uitleg en het omschrijven ervan ligt.

    MissyP
    Bijdrager
    Post count: 159

    De karakters
    Gedurende het verhaal leer je de personages beter kennen, tenminste dat denk je. Vooral Naira Riquelme heeft een verborgen agenda die langzamerhand steeds duidelijker wordt.
    Mijn favoriete personage is Esther van Baerle, de Nederlandse scenarioschrijfster. Voor mijn gevoel is dat ook de bedoeling van de schrijver, want zij heeft de grootste rol in het boek en je leest het meeste vanuit haar gezichtspunt. Zij heeft ook geen verborgen agenda, zij wordt gevraagd de film te maken en probeert dit ook zo goed mogelijk te doen en zij wil de wereld de waarheid laten zien middels de film.
    Ik zou aan geen enkel personage iets willen veranderen. Enerzijds omdat ik niet in de schoenen van de auteur zou willen gaan staan, maar ook omdat ik vind dat de auteur iedereen goed heeft uitgewerkt. Dit zou ik zeker niet beter kunnen!

    De auteur
    Ik vind de schrijfstijl heerlijk! Doet mij erg denken aan Dan Brown en daar houd ik ook erg van! Heerlijk spannend verhaal, maar ook persoonlijke stukken erin, zoals de ziekte van Helena en de liefdesperikelen van Esther. Door het onderwerp Christendom en geheimzinnigheid daaromheen en de gevaarlijke fanatici plaats Chris Houtman voor mij wel in dezelfde hoek als Dan Brown en Marianne en Theo Hoogstraaten. En, zoals al geschreven: ik vind dit genre geweldig!!!

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 16)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.