Home Forums VOLTOOIDE LEESCLUBS NR’S 051 t/m 100 Leesclub 072: Het Darwin dilemma Het Darwin dilemma, Na het lezen #1

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 15)
  • Auteur
    Berichten
  • Cees van Rhienen
    Sleutelbeheerder
    Post count: 1775
    #13775 |

    Vragen ThrillZone leesclub Het Darwin dilemma

    Na het lezen #1

    Het onderdeel Na het lezen is in 2 delen gesplitst die met een tussenpoos van ongeveer 1 week geopend zullen worden. Hier worden de deelnemers over geïnformeerd. Bij de opening van # 2 wordt ook het onderdeel Beoordeling geopend. 

    De karakters

    1. Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    2. Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    3. Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?

    De auteur

    1. Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    2. Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van Han Thomas vergelijkbaar?
    Erpi
    Bijdrager
    Post count: 101

    De personages leer je steeds beter kennen: je leert meer achtergronden kennen. Dat ik erg prettig om het verhaal, alle ontwikkelingen goed te begrijpen. Je leert de beweegreden van bv Walter Beany kennen, maar ook van anderen. Verder zie je ook dat de personages na gaan denken over de keuzes die ze gemaakt hebben
    Favoriete personage: wss Michelle of Vincent. Heerlijk/ interessant om zo dicht bij een wetenschappelijke doorbraak betrokken te worden? Sommige personages zijn wel een beetje naïef

    Ik vind dat de schrijfstijl bij dit soort verhaal past, omdat het deels heel beschrijvend is (maar dat is nodig omdat je alles moet snappen en omdat het ook logisch in elkaar moet zitten zodat het geloofwaardig is); daarnaast is het deels actie; dit maakt het verhaal heel aantrekkelijk, dynamisch en niet saai.
    Het verhaal is vergelijkbaar met een Dan Brown: een wetenschapper die op het punt van een spraakmakende doorbraak staat of de gevestigde orde omver gaat werpen. Dit alles doorspekt met de nodige actie. Wat ik erg leuk vond: er spelen 2 verhaallijnen die helemaal apart beginnen, maar uiteindelijk heel mooi samenkomen.

    DennisScheerman
    Sleutelbeheerder
    Post count: 24

    De karakters

      Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?

    • Zeker, vooral hoe een Walter Beaney zich ontwikkeld vond ik erg mooi, van iets onschuldigs doen voor een vrouw waar je gek op bent en geld tot grote stappen en daarna vertwijfeling over wat je aan het doen bent en waarom sprak me erg aan.
      Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?

    • Pfoeh, ik vond veel personages erg interessant, Michelle en Vincent droegen voor mij echt het verhaal. Maar Mark Enquist zorgt ervoor dat het verhaal leeft en je de achtergrond beter leert kennen. Daarbij was Walter een van de meest fijne personages om over te lezen omdat hij zich het meeste ontwikkelt.
      Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?

    • Niet zo zeer veranderen, wel verbaasde me het af en toe hoe actie gericht Michelle is. Als journalist snap ik dat je het gevaar opzoekt voor je scoop maar soms leek ze meer de actie te zoeken voor de actie dan voor haar verhaal.

    De auteur

      Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?

    • Zeker, ik vond het een erg fijne schrijfstijl. Bij een verhaal als deze heb je toch vaak informatie dumps omdat je anders het verhaal niet snapt of de problemen waar de hoofdpersonen mee moeten dealen. Door de gekozen schrijfstijl begrijp je de achtergrond van hetgeen waar ze naar opzoek zijn. Het is belangrijk om te snappen waarom een ontdekking dat de pyramides 12.000 jaar oud zijn een grote impact heeft op ons denken en dat wordt door de schrijfstijl goed uitgewerkt en toegelicht.
      Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van Han Thomas vergelijkbaar?

    • Absoluut Dan Brown, de manier waarop geschreven is, de manier waarop het verhaal is uitgewerkt en het gekozen onderwerp herken je Dan Brown in. Erg fijn om te lezen.
    • </ul

    Pierre MG Peeters
    Bijdrager
    Post count: 81

    De karakters
    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?

    Alle karakters evolueren in het verhaal. Gaandeweg leer je de achtergrond van allen kennen. Zoals zo vaak geldt ook hier dat niets is wat het lijkt? Personages worden gebruikt, misbruikt, voorgelogen, gemanipuleerd in naam van…God, de liefde…

    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Walter Beany omdat hij steeds fijn de dans weet te ontspringen.
    Ook journaliste Michelle die eigengereid is en toch nog haar scoop zal weten te bemachtigen.

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    ik zou de personages laten zoals ze zijn. de auteur heeft ze zo neergezet en weet ook waarom hij dit heeft gedaan.

    De auteur
    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?

    Ja het is een mooie beschrijvende schrijfstijl, die op gepaste tijdstippen ook duiding geeft bij het verhaal, zodat jezelf ook wat kan gaan nadenken en reflecteren over het onderwerp.

    Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van Han Thomas vergelijkbaar?
    Met Dan Brown, Kate Mosse en ook wel met Umberto Ecco.
    Allen benaderen ze hun boeken, verhaal vanuit het wetenschappelijk perspectief, geven er de nodige schwung aan zodat het verhaal spannend en begrijpbaar is.

    Christy
    Bijdrager
    Post count: 67

    De karakters

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    Ja ieder karakter heeft zijn eigen ontwikkeling in het verhaal. Met name het steeds verder gaan om het eigen doel te bereiken vond ik opvallend bij meerdere karakters.

    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Michelle: tot het uiterste gaan om je ambities te bereiken maar ook een zekere loyaliteit ontwikkelen naar de wetenschappers. En toch kritisch durven blijven op hun werk. Een intelligente en store vrouw als een van de hoofdpersonen vind ik mooi.

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    Nee hoor, als de auteur ze zo bedacht heeft, dan moeten ze zo zijn.

    De auteur

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    De verschillende verhaallijnen die aan het einde bij elkaar blijven te passen, daar past een degelijke schrijfstijl in mijn ogen wel bij.

    Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van Han Thomas vergelijkbaar?
    Zoals al aangekondigd was is het vergelijkbaar met Dan Brown. Zelf het onderwerp is vergelijkbaar met het laatste boek van Brown.

    AnneB
    Bijdrager
    Post count: 15

    De karakters

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    Grote evoluties zitter er niet in de karakters in vind ik. Je leert ze beter kennen, maar daarom veranderen ze nog niet. Maar dat moet in een boek als dit niet echt. Uiteindelijk is de verhaaltijd niet heel lang en in zo’n eerder korte periode verander je niet echt.

    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Voor mij sprong er niet echt een personage uit. Wanneer ik toch iemand moet noemen, is het Michelle, omdat ik het toch wel bewonder hoe een journalist zich in een bepaald onderwerp kan verdiepen en een hele studie rond dat onderwerp kan doen. Daar ben ik eigenlijk een beetje jaloers op 🙂

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    De personages komen dikwijls heel naïef over. Dit komt denk ik ook doordat informatie dikwijls een paar keer herhaald werd of doordat er net iets teveel details werden beschreven.

    De auteur

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    Ja, de schrijfstijl past hier zeker bij: de verschillende theorieën worden heel eenvoudig en duidelijk uit de doeken gedaan. Voor mij als wetenschapper soms iets te eenvoudig. Maar sommige theorieën kende ik niet en in vele boeken kan het dan zijn dat je alles 3 keer moet lezen om iets te begrijpen. Dat was hier niet het geval. In tegendeel, zoals ik eerder al zei: voor mij werd er echt teveel herhaald en te veel in details gegaan.

    Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van Han Thomas vergelijkbaar?
    Ik denk dat je Dan Brown bedoelt? Maar ik vind Dan Brown toch iets straffer. Zijn boeken leven meer vind ik. Ik vond dit boek te lang en te langdradig. Ik heb uiteindelijk verschillende paragrafen overgeslagen.

    BeJa
    Bijdrager
    Post count: 65

    De karakters
    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    Alle karakters evolueren in het verhaal. Gaandeweg het boek leer je de achtergrond van de karakters kennen

    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Michelle de journaliste vanwege haar eigengereidheid
    .

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    ik zou de personages niet willen veranderen. De auteur heeft ze gemaakt zoals hij wilde dat ze zouden zijn.

    De auteur
    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    De schrijfstijl past wel bij het verhaal,vanwege het soort boek/verhaal dat het is.

    Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van Han Thomas vergelijkbaar?
    Ik heb geen idee,er wordt gezegd met Dan Brown,maar die zijn boeken vind ik vel fijner om te lezen. Dit boek vond ik lastig om door te komen en erg langdradig

    Ant
    Bijdrager
    Post count: 71

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?

    Absoluut. Alle personages groeien gedurende het verhaal. Het zijn geen grote veranderingen maar de wijze waarop ze het onderzoek aangaan maakt dat ze met het verhaal evolueren.

    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Mijn favoriet was ook Michelle. Zo lekker naief en door willen zetten. Toch vond ik Walter een favoriet. Hij heeft natuurlijk de “boevenrol” op zijn schouders hangen.

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?

    Nee. Ik wil geen personage veranderen. Ik denk dat dit het verhaal niet ten goede zo komen. Ik kreeg het gevoel dat de auteur overwegingen heeft gemaakt hoe de personages neer te zetten. Dit zou ten koste gaan van de kracht van het verhaal.

    De auteur

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?

    Ik heb genoten van de schrijfstijl. Het is op een begrijpelijke wijze geschreven en houdt de spanning goed vast. Dan Brown zijn boek heeft mij meer moeite gekost om door de inhoud te komen. (1 gelezen van hem)

    Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van Han Thomas vergelijkbaar?

    Het kan niet anders dan Dan Brown. Ik lees doorgaans niet snel dit genre. Ik heb geen auteur die ik verder ken als vergelijksmateriaal.

    Brigitta Dielman-Bleeker
    Bijdrager
    Post count: 85

    De karakters
    1.Ja de karakters evolueren. John Gallagher die vanuit het niets ineens zware criminele activiteiten gaat doen, maar toch ook wel erg naïef blijft. En eigenlijk geldt hetzelfde voor Walter Beaney die zich overal toe laat overhalen voor het grotere doel.
    2.Ik vond niemand er echt heel erg uitspringen maar Michelle vond ik wel intrigerend omdat zij met haar wetenschappelijke studie toch richting de media is gegaan en zo aardig wat voor elkaar krijgt.
    3. Ik vond alle personages wat naïef. Volgen het grote geheel zonder over de gevolgen na te denken waardoor ze in problemen komen die niet hadden gehoeven. Ik zou met name Walter wat slimmer hebben gemaakt dan had hij veel meer rottigheid kunnen veroorzaken. Maar de schrijver heeft de karakters gemaakt en zo is het verhaal gekomen.

    De auteur
    4. Ik vind de schrijfstijl bij het boek passen. Het leest makkelijk weg, echter wel heel veel cliffhangers…
    5.Er werd aangekondigd dat het boek beter was dan die van Dan Brown. Hier ben ik het absoluut niet mee eens. Bij Dan Brown zijn boeken is het moeilijker inkomen maar als je doorzet dan grijpt het verhaal je en lees je het in een ruk uit. Dit had ik bij “Het Darwin dilemma” niet Het leest makkelijker weg maar ik vond het echt niet spannend.

    Wilma van Klompenburg
    Bijdrager
    Post count: 51

    De karakters

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    Alle karakters evolueren. Zowel Walter Beaney en John Gallagher die beide voor een vrouw de criminele setting in gaan.
    Heb je een favoriete personage?
    Michelle omdat ze zo gewaagd onderzoeken doet om achter de oplossing van de ontvoering te komen.
    De auteur

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    De schrijfstijl past helemaal bij het verhaal.
    Het is de stijl van Dan Brown

    Tommy
    Bijdrager
    Post count: 129

    Walter evolueert in mijn ogen als enige.
    Ik zie haast geen evolutie in de rest van de karakters (je leert ze wel steeds beter kennen in de loop van het verhaal), maar in dit boek is dat ook totaal niet nodig. Het zou maar afleiden van de hoofdzaak, de twee verhaallijnen, schijnbaar zonder verband, maar die uiteindelijk samenkomen. In dat mysterie zit wel een voortdurende evolutie waarbij je als lezer steeds meer te weten komt en tegelijkertijd je gezichtspunt mee verandert.

    Als man van de wetenschap gaat mijn voorkeur raar genoeg uit naar de vrouwelijke reporter Michelle die een wetenschappelijk doorbraak op het moment zelf op de voet volgt.Zij krijgt de lusten zonder de lasten van de arbeid om tot daar te geraken.

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    Nee, probeer niet iets te repareren wat niet stuk is.

    De schrijfstijl past zeker bij het soort verhaal. Al erger ik me toch wel aan de vele cliffhangers. Dat schept enkel verwarring omdat er steeds een ander hoofdstuk tussenkomt en dat breekt de concentratie en het verwachtingspatroon. Goeie afwisseling van achergrondfeiten, wetenschap en aktie.

    Ik vind de schrijfstijl wel vergelijkbaar met andere mysterie-schrijvers al verloopt het verhaal hier toch wat langzamer en is er meer plaats uitgetrokken voor de (pseudo)wetenschappelijke verklaringen van achtergronden, gebeurtenissen en naar voren geschoven therieën. Binnen deze groep vind ik nog het minst van al gelijkenis met Dan Brown, die is veel meer aktie- en sensatiebewust en verwijst de wetenschap meer naar de achtergrond.

    tazzylovesbooks
    Bijdrager
    Post count: 6

    De karakters evolueren wel. Stapje voor stapje leer je ze beter kennen. Het gaat langzaam, waardoor ik niet echt een band met een personage kon krijgen. Dus een favoriet heb ik niet. Ik zou ze meer diepte hebben willen geven. Nu vond ik er een aantal nogal naïef en begon me te irriteren aan ze. Zo zie je maar dat lezen voor iedereen anders is.

    De schrijfstijl past bij het onderwerp. Maar de theorie en uitleg had wat minder gemogen. Of juist levendiger mogen zijn. Ik kan de auteur niet vergelijken met een andere auteur. Ook niet met Dan Brown. Brown maakt zijn uitleg op een levendige manier boeiend. In dit boek had ik het idee dat ik droge stof uit een lesboek aan het lezen was, Zo nu en dan. Dat is heel jammer. Het verhaal eromheen was wel spannend. Maar te veel herhaling haalde de vaart eruit. Waardoor ik niet meer met plezier las.

    Saskia
    Bijdrager
    Post count: 168

    De karakters
    1. Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    Er zijn maar twee karakters die ontwikkeling tonen en dat zijn Walter Beany en John Gallagher. Ze ontwikkelen zich ten kwade en ik vind ze niet helemaal geloofwaardig.
    Ze vallen voor een vrouw die geen seks met ze heeft en waarbij enkel een kus en een belofte voldoende is om ze tot de meest verschrikkelijke dingen aan te zetten. Daarbij is Beany nog wel iets geloofwaardiger omdat hij twijfelt aan wat hij moet doen. Wanneer er plotseling gedreigd wordt om zijn dochtertje iets aan te doen, verdenkt hij wonderbaarlijk genoeg niet de vrouw waarop hij zogenaamd verliefd is. Hoe naïef kun je het krijgen. Ik zou het geloofwaardiger vinden als deze mannen verstokte fanaten waren, of in ieder geval wanneer een van beiden dat was geweest. Want zoveel tijd voor hersenspoeling door de vrouw in kwestie was er niet. Ze hebben elkaar maar weinig gezien.
    De rest van de personages blijven hetzelfde. Wel leren we veel over wat ze gedaan hebben en hoe ze zijn. Dat wordt gedetailleerd beschreven.

    2. Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Vincent en Michelle vind ik de meest sympathieke personages. Ze lijken ook het meest aan bod te komen en maken het verhaal. Ze komen ook het meest normaal over en zijn degenen waar de meeste actie van uitgaat.

    3. Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    Ik zou die twee sukkels van mannen graag wat anders zien. In mijn ogen zijn het ontzettend naïeve domme sukkels. Ik weet niet eens of ik nou moet zeggen dat het verhaal ge-emancipeerder of ge-evrouwcipeerder zou moeten. De mannen zijn oftewel sukkels wiens verstand op heuphoogte verloren gaat, oftewel ze hebben geen schuld omdat ze slachtoffer zijn van een kwaadaardige vrouw. Voor mij zijn deze daders niet echt overtuigend. Ik vind ze zielig en zeker niet eng.

    De auteur
    4. Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    Ja gedeeltelijk wel. Het verhaal is zeer gedetailleerd en dat vind ik passend wanneer het gaat om de wetenschappelijke theorieën en de gesprekken tussen de wetenschappers. De gedetailleerdheid is echter ook te vinden in de actiestukken en eigenlijk overal. Ik vind dat dat de vaart uit het verhaal haalt en de spanning ondermijnt. Het boek is bedoeld als een thriller, dus diepe filosofische of psychische kwesties zitten er niet in. Was dat wel het geval geweest dan had de gedetailleerdheid nog enig nut gehad.

    5. Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van Han Thomas vergelijkbaar?
    Tsja niet echt Dan Brown, die is een stuk spannender en ook minder gedetailleerd. Die zou meer gedetailleerd mogen wat betreft het wetenschappelijke en het historische.
    Ik kan geen andere auteur bedenken die zo schrijft.

    Jeanine1201
    Bijdrager
    Post count: 29

    Het verhaal bevat karakters die zich gedurende het verhaal ontwikkelen. Je leert hun geschiedenis kennen en hun beweegredenen waarom ze bepaalde keuzes in hun leven hebben gemaakt. Helaas zijn deze beschrijvingen te lang en bevatten ze onnodig veel onnodige details. Maar ook andere scènes hadden een stuk korter gemogen.

    Een aantal personages worden ook erg cliché neergezet, zoals professor Patrick Laurent, het hoofd van de faculteit voor natuurwetenschappen: “Vanonder zijn warrige krullen keek hij haar vriendelijk aan. Het bruine colbert was net een maatje te groot, zijn overhemd hing bijna uit zijn broek en aan zijn voeten had hij sandalen.”

    Vincent Albright, documentairemaker voor National Geographic Channel spreekt mij het meeste aan, ik vond dit een sympathiek karakter.

    Wat ik zou beranderen is de beschrijving van de geheimzinnige organisatie. Ik zou dat iets mysterieuzer hebben gehouden.

    Het Darwin Dilemma worsr vergeleken met boeken van de schrijver Dan Brown. Beide schrijvers schrijven inderdaad boeken die behoren tot het genre fact fiction(faction), waarbij een verzonnen verhaal wordt verteld met een historische en wetenschappelijke achtergrond. Het grote verschil met Han Thomas is dat Brown een passie heeft voor codes, symbolen en complottheorieën en geïnteresseerd is in cryprologie. Han Thomas daarentegen gebruikt wetenschap, religie, politiek, geheime genootschappen en ethische vraagstukken om een verhaal neer te zetten.

    Helaas haalt Han Thomas mer dit verhaal niet het niveau van de boeken van Dan Brown

    lianeem
    Bijdrager
    Post count: 50

    Ik vrees dat ik totaal niet enthousiast over dit boek ben. Dat heeft echt met structuur, plot, verteltechniek, karakterontwikkeling, etc te maken. Het idee van het verhaal leek mij heel leuk. Tot ik mezelf moest dwingen om dit verhaal uit te lezen. Hier komen de antwoorden op de vragen:

    De karakters
    1. Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?

    Nee, er gebeurt van alles, en er wordt van alles uitgelegd aan de lezer over de karakters, inclusief het verleden. Een informatiedump over karakters geven is alleen niet hetzelfde als karakters laten evolueren. Ook uitleg geven waarom iemand iets doet, geeft geen ontwikkeling aan.

    2. Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?

    Geen. Ik vond ze allemaal oppervlakkig en hol. En ik vond de uitspraken van de wetenschappers in dit boek tenenkrommend en vooral heel ongeloofwaardig.

    3. Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?

    Ik heb geen ambitie om één bepaald personage te veranderen. Wat dacht je van allemaal? Ik vond dit een boek waarbij de redactie te kort is geschoten. Op alle vlakken. Iets wat in potentie best een aardig verhaal had kunnen worden, wordt daardoor een worsteling om uit te lezen. Als ik niet aan deze leesclub deelgenomen had, had ik het boek gewoonweg niet uitgelezen.

    De auteur

    4. Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?

    Het had kunnen werken als… Nee, ik vond het Darwin Dilemma echt een drama om doorheen te komen. Cliffhangers volgen elkaar ongeveer hoofdstuk na hoofdstuk op, wat irritant is. Een cliffhanger kan goed werken, maar niet zoals het in dit verhaal gebruikt wordt. Dan heeft het een averechts effect op een spanningsboog.
    De lezer wordt te veel verteld wat karakters voelen, denken, informatiedumps uit het verleden, hele redenaties waarom iemand tot iets komt worden verteld, op momenten waarbij ik denk ‘show!!! Ga in de actie!!!’ Volkomen onlogische acties van personages worden niet uitgelegd, ik bedoel, wie rent in godsnaam een verlaten woestijnvlakte op, als je hotel bewaakt wordt en je juist dan de bewaking op moet zoeken als je jezelf wil beschermen. Dat was afhaakmoment nummer zoveel.

    5. Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van Han Thomas vergelijkbaar?

    Gelukkig met niemand.

    Het spijt me overigens oprecht dat ik niet positiever kan zijn over dit verhaal.

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 15)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.