12 berichten aan het bekijken - 31 tot 42 (van in totaal 42)
  • Auteur
    Berichten
  • Alex Van Damme
    Bijdrager
    Post count: 78

    @Alex: dat langsheen (en meer van zulke “vreemde” woordkeuzes), is volgens mij echt typisch Vlaams. Ik ben er ook een aantal tegengekomen en de eerste paar keer had ik er zeker mijn vraagtekens bij en moest ik zinnen herlezen omdat ik het niet snapte. Maar langzaam maar zeker kwam ik in het taaltje denk ik, want later vond ik het niet meer zo erg.

    Oja, ik moest de vragen ook nog beantwoorden natuurlijk :). Bij deze!

    1. Opmerkelijke citaten e.d.
    Niet in het bijzonder, alleen de Vlaamse woorden vielen me nogal op. Evenals dat de Vlaamse taal blijkbaar net een andere zinsopbouw heeft dan de Nederlandse taal. Was even wennen, maar met de gedachte dat ik een boek van een Vlaamse auteur las, zakte dat naar de achtergrond.

    2. Ontwikkelt de verhaallijn zoals verwacht?

    Ik had geen idee wat ik had moeten verwachten, omdat ik dit genre niet zo vaak lees. Kan hier dus niet zo goed antwoord op geven omdat ik geen verwachtingen had, haha. Ik had trouwens níét verwacht dat een personage zo grof in de mond zou zijn. Weet niet waarom, maar Belgen staan mij bekend als netjes en beschaafd(er dan Nederlanders) en daardoor had ik dit dus denk ik niet verwacht..

    3. Spelfouten, minder goede zinsopbouw e.d.
    Zie antwoord bij vraag 1. Is niets verkeerds aan, alleen vreemd voor mij als Nederlander.

    lianeem
    Bijdrager
    Post count: 50

    Het verhaal leest vlot. Ik moest zelf wel enorm wennen aan de Vlaamse uitdrukkingen in het boek. Niet aan het Vlaams op zich, maar omdat ik nu een verhaal dat voor mij logischerwijs in België plaatsvindt vanwege het taalgebruik alsnog naar de VS moest verplaatsen. Waarom??? vroeg ik me tijdens het lezen af. Ik heb ondertussen in de vragen al gelezen waarom Johan Deseyn deze keuze heeft gemaakt.

    In het begin zat het verhaal als los zand in elkaar, waarbij ik letterlijk niet goed wist hoe ik de verschillende verhaallijnen aan elkaar moest plaatsen. Wat ik heel tof vond, was dat ik zelf de gepubliceerde verhalen niet super geschreven vond, waar de auteur gelukkig ook een bedoeling mee had. Wat dat betreft vind ik Cassius heel naïef. Ook vond ik het aantal verhalen dat hij geschreven had in zijn leven weinig in verhouding met zijn enorme schrijflust. Als de verhalen er dringend uit moeten, dan verwacht ik honderden verhalen, niet nog geen twintig.
    Het verhaal ontwikkelt tot nu toe wel zoals verwacht. In ieder geval de deal zelf. Ik mag nog zestig pagina’s van het verhaal genieten, dus ik hoop op nog een spannende wending! Of in ieder geval een meer uitgebreidere verklaring waar de deal nu precies vandaan komt en het waarom erachter.

    Andere spelfouten dan die hier al genoemd zijn, zijn me niet opgevallen. Het is ook onmogelijk een boek foutloos te schrijven. Zolang het zoals in dit boek het geval is af en toe voorkomt, is het prima. Dan is het gewoon fijn dat het verhaal vlot leest.

    karinhazendonkauteur
    Bijdrager
    Post count: 32

    Ik heb nog een 100 pagina’s te gaan en de eerdere, grote hoeveelheid opgevoerde personages beginnen hun plek in het verhaal te krijgen. Ik heb wel een hele vreemde zin gevonden die misschien in een volgende druk aangepast zou kunnen worden:
    Pagina 229 – 230 – Polly Minter kwam in 1999 ter wereld, kort nadat Eric Harris en Dylan Klebold op de Columbine Highschool in twaalf medeleerlingen en een leraar dood schoten en vervolgens pleegden.
    Ik denk dat er achter in een plaatsnaam moet staan en achter vervolgens zelfmoord.

    karinhazendonkauteur
    Bijdrager
    Post count: 32

    1. Ik ben geen opmerkelijk citaten tegengekomen. Wel een grappige: “zo gek als mijn schoonmoeder”. Daar kan ik dan de humor wel van inzien.
    2. Ik had wel een bepaalde verwachting van dit boek, namelijk dat het onder mijn huid zou kruipen en ik het van spanning niet weg zou kunnen leggen. Het is op zich een prettig leesbaar boek, maar de werkelijke suspense ontbreekt wat mij betreft wel.
    3. Ik ben redelijk veel schrijffouten tegengekomen. Er zijn er al een aantal genoemd en ik bemerkte dat mijn vorige post ook overbodig was, omdat een andere lezer die fout ook al had genoemd. Mijn excuus daarvoor.
    De Vlaamse stijl van schrijven is anders dan de Nederlandse. Eenmaal daaraan gewend is het geen probleem meer om het verhaal vlot te lezen. Het enige waaraan ik mij enigszins stoor is het veelvuldig gebruik van wou als verleden tijd van willen. Het is niet fout en wat ik heb begrepen wordt er in België vaker gebruik van gemaakt dan in Nederland. Is dan een persoonlijk dingetje.

    Johan Deseyn
    Bijdrager
    Post count: 33

    Ik heb nog een 100 pagina’s te gaan en de eerdere, grote hoeveelheid opgevoerde personages beginnen hun plek in het verhaal te krijgen. Ik heb wel een hele vreemde zin gevonden die misschien in een volgende druk aangepast zou kunnen worden:
    Pagina 229 – 230 – Polly Minter kwam in 1999 ter wereld, kort nadat Eric Harris en Dylan Klebold op de Columbine Highschool in twaalf medeleerlingen en een leraar dood schoten en vervolgens pleegden.
    Ik denk dat er achter in een plaatsnaam moet staan en achter vervolgens zelfmoord.

    Hey Karin, je hebt volledig gelijk. Ik heb mijn origineel manuscript bekeken en blijkbaar ‘spookt’ het, want daarin staat effectief: …in Colorado twaalf… en … en vervolgens zelfmoord pleegden. Hoe het mogelijk is dat dat tijdens de opmaak verdwenen is, is een raadsel.
    Om op jouw reactie terug te komen in verband met ‘onder de huid kruipen’… ik heb Deal? niet geschreven met de bedoeling een razend spannend verhaal uit te brengen. Suspense aanhouden over een kleine 500 bladzijden lukt trouwens moeilijk. Het was vooral mijn bedoeling een duistere sfeer te scheppen in een duistere stad, grauw, net als de inwoners, net als de hoofdfiguren. Ik wou ook geen bombastisch, explosief einde (zoals in bepaalde van mijn andere romans). Ik vind dat je als schrijver niet altijd het bijna identieke scenario als het vorige boek kan hanteren. In bepaalde van mijn andere romans zal je ongetwijfeld meer of explicietere horrorscènes vinden, en/of zal je (inderdaad) door de opgebouwde spanning verder willen lezen. Deze keer heb ik inderdaad voor een andere opmaak gekozen. Het aanhouden van de geschapen karakters, het behouden van de ‘donkere’ toestanden alom… waren voor mij in Deal? het belangrijkst.
    Zoals ik eerder schreef: je kan een boek van 500 bladzijden (net geen 600 bij Dolmen) niet vullen met ‘enkel’ gruwelscènes, suspense… het uitbouwen en onderhouden van de protagonisten en het logische verloop van het verhaal zijn even belangrijk én noodzakelijk. Een boek moet, volgens mij toch, één coherent geheel vormen, bestaande uit verschillende onderdelen. Elk onderdeel apart dient behoorlijk te worden onderhouden. Om alle bovenvermelde redenen werd het genre dat ik schrijf aanvankelijk omschreven als ‘Psycho-Horror’, een omschrijving die ik niet zelf had ontworpen. Hoger heb ik reeds vermeld waarom we dat hebben ‘moeten’ wijzigen. De ‘psycho’ verwees naar mijn protagonisten, gewone mensen met een eigen verleden en een hoop op een bevredigende toekomst. Eenvoudige mensen met verlangens. Ik liet (en laat) hen babbelen, reflecteren en nadenken over het leven. Mijn boeken zijn niet ‘enkel’ thrillers of horrorromans. Groetjes.

    malakh ahavah
    Bijdrager
    Post count: 22

    Ik kan me goed verplaatsen in het hoofdpersonage, Cassius, hij is van dezelfde leeftijd en worstelt een beetje met dezelfde vragen.
    Verder vind ik de dialogen zeer goed, ze zijn zeer natuurlijk.
    De proloog was zeer beloftevol, al ben ik wel blij dat het niet in de ik-persoon beschreven werd. In tegenstelling tot sommige anderen hier vind ik dat er wel al het één en ander is gebeurd (ik zit aan pagina 100), maar ik mis voorlopig nog de relevantie met het hoofdverhaal… Dat mag in ieder geval beginnen nu.
    De schrijfstijl vind ik vrij Vlaams, en als Vlaming leest dat wel prettig.

    EdwinB
    Bijdrager
    Post count: 16

    Vreemd. Ik heb hier gisterenochtend een lange post geplaatst met mijn bevindingen en die is hier nooit verschenen.

    EdwinB
    Bijdrager
    Post count: 16

    Mijn post hier is blijkbaar nooit verschenen, dus ik probeer opnieuw…

    Ik zit nu bijna 300 pagina’s ver. Enkele opmerkingen…

    Eerste indruk
    Eerder las ik al ‘Yellowmoon’ en ‘Dolmen’ van deze auteur. ‘Deal!’ is een heel ander boek en heeft weinig van de apocalyptische gruwel van die romans. Daarin spatten van in het begin het bloed, de ledematen en ingewanden al van de pagina’s. Heel anders hier. Ingetogen en traag opbouwend hoofdverhaal; het zijn de verhalen tussendoor die voor het horror-/thrilleraspect zorgen.
    Echt spannend vind ik het niet; wel intrigerend en het zet me aan om verder te lezen.

    Taal- en spelfouten
    Ik heb er wel een aantal opgemerkt. Meestal gaat het om foutjes van het type andere/anderen, ontbreken van komma’s … Verder zijn er hier en daar wat woorden ogewisseld of ontbreken er woorden of letters.

    Woordkeuze
    In de vorige boeken van de auteur had ik al opgemerkt dat de auteur soms vreemde/foute woordkeuzes maakt (zo meen ik mij te herinneren dat in een van die boeken iemand een autosleutel in het stopcontact steekt). Ook in ‘Deal!’ heb ik zo enkele voorbeelden gevonden (bv. “Het was ook niet goed… maar het leven was verdraagzamer” – ik neem aan dat de auteur hier ‘draaglijker’ bedoelt.)

    Bloopers
    In ‘Yellowmoon’ en ‘Dolmen’ stonden wel enkele gigantische bloopers. Hier ben ik voorlopig nog niet zulke grote fouten tegengekomen. Wel enkele kleinere foutjes (type omwisseling van naam).

    Taal/stijl
    Vreemd. Sommige stukken klinken echt Vlaams, terwijl andere dan weer letterlijk lijken vertaald te zijn uit het Engels. Ik vraag me af of de auteur in het Engels denkt wanneer hij schrijft. Het veelvuldige en ongepaste gebruik van ‘aanhalingstekens’ stoort me wel.

    Personages
    In vergelijking met de vorige boeken komen de personages veel beter tot hun recht (vooral Cass dan). Toch heb ik het gevoel dat je als lezer vooral OVER hem leest, i.p.v. in zijn personage te kunnen inleven.

    Bedenking
    Cass krijgt een contract bij een uitgeverij, waarbij hij voor een kortverhaal 2500 dollar krijgt en per keer dat op de website wordt aangeklikt 15 dollar. Ik heb geen idee wat de gangbare prijs is in de VS, maar dat lijkt mij een onwaarschijnlijk hoog bedrag.

    Al bij al heb ik een positief gevoel bij deze roman. Veel meer dan bij ‘Yellowmoon’ en ‘Dolmen’.

    chantalvl
    Bijdrager
    Post count: 103

    2
    Na er even in te zitten heb ik me laten meevoeren door het verhaal,en dan verwacht je dat de lijntjes bij elkaar komen en dat was inderdaad het geval hier!

    3
    Wat ik echt storend vond was het woord bureel wat echt wel te pas en te onpas werd gebruikt. Ook met wat minder was het duidelijk waar de mensen zich bevonden.

    Op blz.231 dubbelop ontwapenen van zijn vrouw.

    Ergens staat stiptheid van Damarus, als van precies wanneer afgesproken tijd,
    Dan is een half 10 in plaats van 10 uur wel erg vroeg.

    Op blz. 334 staat op onderste zin “het stappen duurde inderdaad ongeveer 5 min. “
    Staat er nergens eerder volgens mij.

    Ook met als bij de andere de rest opgemerkt, maar goed dat is al gezegt.

    Het boek is uit en heb op zich mezelf er best mee vermaakt!

    maria
    Bijdrager
    Post count: 383

    Het gekke is dat ik probeerde om het “onwerkelijke” toch een soort te verklaren, dan wel een beetje naar de achtergrond te laten verdringen. Ik vind het tot nu toe leuk dat de schrijver de verhalen op een andere wijze terug laat komen en wil eigenlijk niet dat het boek gaat eindigen waardoor ik van mij zelf maar één hoofdstuk mag lezen. Je krijgt een aanwijzing als lezer (waar ik mij tot dan toe nog niet mee bezig had gehouden) voor de verklaring van hetgeen telkens toch weer gaat gebeuren maar weet nog niet of dat de plot is en ik hoop ook niet dat dat de plot is.

    malakh ahavah
    Bijdrager
    Post count: 22

    Toch een noot van kritiek: de redactie had beter gekund… Er staan verschillende vooral zinsbouwkundige fouten in het boek die er gemakkelijk uit gehaald hadden kunnen worden en die het heel wat ontsieren.

    maria
    Bijdrager
    Post count: 383

    Ondanks het feit dat het niet geheel reeel was vond ik het een leuk boek om te lezen vooral de besefwording van de schrijver hoe hij op anderen was overgekomen, zijn armzalig bestaan en de gewetenswroeging. In het begin waren de hoofdstukken iets te lang. In het Vlaams is er sprake van iets andere zinsconstructies en woorden waar je snel aan went bv op blz 14 dat Chucky zo groot niet was ipv dat Chucky niet zo groot was of blz 123 iets wat je best niet deed i.p.v iets wat je beter niet kon doen of blz 254 er een tiental minuten zitten naar kijken i.p.v.een tiental minuten naar zitten kijken. Althans ik denk dat dat vlaams is
    blz 159 Iemand die in de hoeken zit, zoekt stilte en duisternis op, is iemand die zaken te verwerken heeft en dat liefst in zijn eentje doet is in die bar een juiste en mooie constatering.
    Een bekende en toepasselijke zin is ook die op blz 211 aanvaarden wat je niet kan wijzigen en veranderen wat niet kan aanvaarden afkomstig van geef mij de moed om te wijzigen wat ik kan veranderen en de wijsheid om te accepteren wat ik niet kan veranderen.
    Andere zin blz 379 die waarheid is: doe enkel waar je je goed bij voelt, anders wreekt het zich.
    ik vond het fijn dat op blz 212 Sao de waarheid zei tegen Cass en bij blz 293 e.v.: wat lijkt mij dat fijn om te schrijven zonder fouten vanzelf voortkomend uit je handen etc.
    Voor een herdruk wil ik een paar puntjes naast hetgeen al aangegeven is opmerken.
    de afkortingen zijn geen enkele keer voluit geschreven en volgens mij mag je nooit verwachten dat iedereen ze kent vandaar bijvoorbeeld:
    blz 7 de afkortingen CIA,FBI en op blz 8 CEO
    blz 11 wordt eerst beschreven het glas ronddraaien in de natte cirkel op het blad en onderaan de blz natte cirkels op het glas. Misschien beter op het glazen blad omdat het niet helemaal duidelijk is.
    blz 13 ze durfden ook nadenken over : durfden na te denken over?
    blz 22 eenzelfde tas,hoezo een tas?had geen tas, werkt waar hij geen tas nodig heeft.
    blz 41 waar hij dat verdiende of waar hij dat aan verdiende.
    blz 44 de nummerplaat die Cass noemt is 4U en niet inovereenstemming met de voorkant van het boek UR in tegenstelling tot blz. 189
    blz 63 Rowan had …al meerder keren op gewezen dat hij best iets aan zijn manier van leven veranderde of dat hij best iets aan zijn manier van leven kon veranderen?
    blz 87. daar zijn ze beginnen liegen of te liegen?
    blz 87 Mel bij de deur gaat weg en gelijk laars tussen de deur. En wat doet Mel dan??????
    blz 100 gevezen moet zijn geschreven?
    blz 92 Samuel en blz 122 Rael was al volgens mij door anderen ook geconstateerd.
    blz 215 hij wist wat hem te toen stond of wat hem te doen stond?
    blz 226 hall met dubbel l?
    blz 230 School in twaalf mededeleerlingen . In behoort er niet te staan?
    blz 427 onderaan laatste zin die overgaat in blz 428 Je weet ik dat ik niet gek ben of ik weet dat ik niet gek ben?

12 berichten aan het bekijken - 31 tot 42 (van in totaal 42)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.