Home Forums VOLTOOIDE LEESCLUBS NR’S 051 t/m 100 Leesclub 100: De stille patiënt De stille patiënt, Na het lezen #1

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 17)
  • Auteur
    Berichten
  • Cees van Rhienen
    Sleutelbeheerder
    Post count: 1950
    #18728 |

    Vragen ThrillZone leesclub De stille patiënt

    Na het lezen #1

    Het onderdeel  Na het lezen is in 2 delen gesplitst die met een tussenpoos van ongeveer 1 week geopend zullen worden. Hier worden de deelnemers over geïnformeerd. Bij de opening van # 2 wordt ook het onderdeel  Beoordeling geopend.

    De karakters

    1. Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    2. Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    3. Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?

    De auteur

    1. Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    2. Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van Alex Michaelides vergelijkbaar?
    3. Is het lezen van De stille patiënt  voor jou aanleiding om eventuele volgende boeken van deze auteur ook te gaan lezen?
    Sander83
    Bijdrager
    Post count: 109

    De karakters
    1.
    Een aantal karakter veranderen enigszins doordat het verhaal een andere wending neemt. Aan zowel Alicia als Theo zie je die verandering af. Gebeurtenissen hebben invloed op hoe ze zich voelen en op de beslissingen die ze nemen.

    2.
    Moeilijk om een echte favoriet aan te wijzen, Dan denk ik toch Alicia omdat ze ondanks de situatie waarin ze zit toch genoeg bij de les is Theo te herkennen. Geknakt door wat om haar heen is gebeurt.

    3.
    Als je iets zou veranderen zou dat zijn door anderen een grotere rol te geven. Maar ik betwijfel op het verhaal sterker zou zijn als een Christian, Kathy of Gabriel nadrukkelijker aanwezig zouden zijn. Door de toespeling op Alicia en Theo en de verdieping in deze twee personages is het juist sterk binnengekomen. Dus nee, geen veranderingen..

    De auteur
    1.
    Vaak raak ik bij een boek in de ik vorm de weg snel kwijt. Mooi dus om te kunnen zeggen dat ik bij dit boek van begin tot eind in het verhaal zat. De suggererende schrijfstijl plaatst je bijna in het hoofd van de hoofdrolspelers waardoor je meeleeft met wat er gebeurt. In dit geval past het perfect bij een psychologische thriller waarbij je als lezer meegevoerd wilt worden in de psychische problemen waar men mee te maken heeft.

    2.
    Goede psychologische thrillers hou ik wel van. Verhalen waar de hoofdzaak de gedachte van personages is komen genoeg voor. Maar helemaal in lijn met Michaelides schiet me er niemand te binnen. De witte kamer van Samantha Stroombergen is een stuk milder en Bernard Minier/Sebasitan Fitzek/Marc Raabe gaan toch meer naar het psychisch gestoord zijn.

    3.
    Absoluut. De schrijfstijl is heel aangenaam en rustig. Je wordt langzaam meegenomen in wat er speelt en waar dit door komt. Een sterke wijziging in het plot zorgt voor een onverwacht eind dat naar meer smaakt.

    vick
    Bijdrager
    Post count: 41

    De karakters

    Ik heb niet het gevoel dat de karakters evolueren. Je komt stap voor stap meer over hen te weten, en de karakters blijken niet helemaal te zijn wat je in het begin denkt. Maar deze karakters zijn al van het begin aanwezig, je komt het gewoon later pas te weten.

    Mijn favoriete personage is Ruth, de therapeute van Theo. Zij is een oprecht persoon, ik vind de manier waarop ze met haar patiënten omgaat bewonderenswaardig: ze laat hen gewoon in stilte zitten als ze willen, om zo de onuitgesproken gevoelens en gedachten op te pikken. Niet iedereen kan dit, en ik vond het een zeer vernieuwende manier van met mensen omgaan. Op deze manier had ik nog nooit aan een stilte gedacht.

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    Ik zou aan Theo willen zeggen: neem je verantwoordelijkheid in handen, je laat anderen opdraaien voor je eigen verdriet en voelt je niet eens schuldig?

    De auteur

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past.
    Het was heel duidelijk wanneer het Theo was die sprak, en wanneer het Alice was. Het was nooit onduidelijk wie er aan het woord was en het boek las heel erg vlot. Amper 2 dagen heb ik nodig gehad om heel het verhaal te lezen. Wel mocht het misschien wat donkerder geschreven zijn. Als het verhaal uit is, en blijkt dat Theo niet zo’n onzelfzuchtig vriendelijke man is, dan klopt het plots niet meer. Tijdens het lezen vond ik niet dat er een donkere kant aan hem was. Het werd wel eens subtiel vermeld, maar door de schrijfstijl wordt een verkeerd beeld van hem neergezet, vind ik. Misschien is dit expres zo gedaan om niet te veel van het einde weg te geven, maar het klopt niet voor mij.

    Is het lezen van De stille patiënt voor jou aanleiding om eventuele volgende boeken van deze auteur ook te gaan lezen?
    Dat zal ik zeker doen. Elk boek dat bij mij een emotie losweekt, eender welke, vind ik een goed boek. Nadat ik het boek uit had was ik oprecht boos: ik vind Theo absoluut geen bewonderenswaardig man en heb geen greintje begrip voor zijn lafheid.

    LoisC
    Bijdrager
    Post count: 63

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    In het begin van het verhaal weet de lezer weinig over Theo en Alicia. In de loop van het verhaal leer je deze personen beter kennen. Voor Alicia komt dit via haar dagboek en Theo leren we kennen door zijn handelingen en gedrag. Hij blijkt niet alleen psychotherapeut maar ook nog amateurdetective te zijn. Dit wil echter niet zeggen dat de karakters veranderen.

    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Zowel Alicia als Theo zijn nogal wonderlijke personages. Michaelides weet ze prima neer te zetten, waardoor je geboeid raakt. Toch is het niet zo dat ik affiniteit met deze personen had tijdens het lezen. Een favoriet heb ik dus niet, maar ik maakte wel kennis met twee boeiende personages.

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    Beslist niets veranderen. Het zit zo goed in elkaar dat bij verandering afbreuk aan het verhaal zou worden gedaan.

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    De schrijfstijl past prima bij het verhaal. Door Theo in de eerste persoon zijn verhaal te laten doen en tegelijkertijd Alicia haar verhaal in dagboekvorm te laten vertellen heeft de auteur een ingenieuze mix gemaakt die uiteindelijk tot een verrassende, maar toch logische ontknoping komt. En, alhoewel het verhaal bepaald niet overloopt van flitsende actie – hetgeen bij thrillers vaak wel het geval is – boeit het verhaal van het begin tot het eind.

    Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van Alex Michaelides vergelijkbaar?
    Ik zou het niet weten; Michaelides heeft een unieke schrijfstijl.

    Is het lezen van De stille patiënt voor jou aanleiding om eventuele volgende boeken van deze auteur ook te gaan lezen?
    Ja, zeker. Ik houd het in de gaten wanneer zijn volgende boek verschijnt. Ik kan niet wachten.

    foxlake
    Bijdrager
    Post count: 99

    De karakters worden in de loop van het boek verder uitgediept.Ik vind niet dat zij evolueren.
    Het karakter wat mij het meest aanspreekt is Ruth,het is een wijze rustige vrouw die iedereen in zijn of haar waarde laat.Ook gunt zij iedereen die bij haar komt de tijd om zelf te ontdekken hoe het verder moet in het leven.
    Voor mij hoeft niemand te veranderen want dat zou het boek dan ook teveel veranderen.

    De auteur

    De schrijfstijl past prima bij het verhaal.Door Theo het verhaal te laten vertellen uit zijn optiek en de dagboek fragmenten van Alicia vormt het verhaal een geheel.

    Eigenlijk las ik tot op heden weinig tot geen psychologische thrillers dus een vergelijking gaat nu nog niet op.

    Door het lezen van “De stille patiënt” ga ik zeker meer boeken van deze schrijver lezen.Ik vond het een heel goed boek en ben reuze benieuwd naar volgende boeken van deze schrijver.

    leentje
    Bijdrager
    Post count: 94

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    evolueren weet ik eigelijk niet , wel leer je de personen beter kennen is de loop van het verhaal.

    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Ruth ik zou willen dat ze mijn therapeute was ze laten mensen hun eigen zijn geen zin om te praten wordt er niet gepraat.
    ze laat de mensen in hun waarden. komt mijn over als een heel rustige heel wijze vrouw die heel goed weet waar ze mee bezig is.
    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    waarom zo ik als lezen van zo een goed boek wat zeg ik buiten gewoon goed boek iets willen veranderen?

    De auteur

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    De schrijfstijl was heel goed het nog geen 2 dagen nodig gehad m het uit telezen en wist heel goed wie wanneer aan het woord was

    Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van Alex Michaelides vergelijkbaar?
    hier kan niet niet op antwoorden gebeurt niet vlug ik zo vlug een boek uit lees.

    Is het lezen van De stille patiënt voor jou aanleiding om eventuele volgende boeken van deze auteur ook te gaan lezen?
    ik kijk al uit naar zijn volgende boek en hoop het even goed gaat zijn. als deze.

    Tilak
    Bijdrager
    Post count: 165

    De karakters in het boek evolueren naar mijn mening niet. Wel wordt de lezer langzaam meer duidelijk over de persoonlijkheid van de karakters.
    Een favoriet personage had ik niet in dit boek. Dit komt waarschijnlijk doordat je het hele verhaal eerst gelezen moet hebben wil je de personages daadwerkelijk kennen.
    Ik zou niets aan de personages willen veranderen, zij passen allen uitstekend in het verhaal. Alhoewel ik het wel wat onvoorstelbaar vind dat Theo als therapeut ook voor detective kan spelen en familie en bekenden kan “ondervragen”.

    De schrijfstijl is perfect voor het soort verhaal. De belevenissen van Theo in combinatie met het dagboek van Alicia houden het spannend, zonder dat het een actie thriller wordt. Het is een verhaal wat blijft boeien mede door de schrijfwijze.
    Ik kan zo niet een bekende auteur opnoemen welke mij aan de schrijfstijl van Alex Michaelides doet denken.
    Na het lezen van dit boek ben ik zeker benieuwd geworden naar een eventueel volgend boek, mits dit ook een thriller is. Dit is echt zo’n boek wat wel even blijft hangen dus een volgend boek is zeker welkom.

    MariekeLeest
    Bijdrager
    Post count: 200

    De karakters

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    Volgens mij is er inderdaad ook geen evolutie. De karakters staan al op voorhand vast. Als lezer weet je alleen nog niet wat de karakters elk verborgen houden.

    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Indira en Ruth omdat zij volgens mij ‘echt’ zijn en geen verborgen agenda hebben.

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    Nee niks, is goed zo.

    De auteur

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    Ja, de ik-vorm wordt aangehouden. Daardoor kom je slechts te weten wat de hoofdpersoon wil lossen.

    Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van Alex Michaelides vergelijkbaar?
    Niet echt de schrijfstijl maar type thriller doet me denken aan Cody (bernice berkleef), het stel van hiernaast (Shari Lapena), Achter gesloten deuren (BA Paris). Je bent voortdurend in het ongewisse.

    Is het lezen van De stille patiënt voor jou aanleiding om eventuele volgende boeken van deze auteur ook te gaan lezen?
    Ja, ik zou zeker meer lezen.

    roodkapje
    Bijdrager
    Post count: 243

    De karakters

    Tijdens het lezen ontpopt Theo zich tot een soort amateur detective om zo achter het verleden van Alicia te komen. Ik vind dit wel een evoluatie. Hij groeit, doordat hij kans ziet Alicia in beweging te krijgen. Je ziet steeds meer hoe Theo zijn eigen jeugd (verdriet) vergelijkt met wat Alicia heeft meegemaakt.
    Heb je een favoriete personage? Ruth, de wijze therapeute. Ze straalt rust uit en geeft Theo het gevoel de moeite waard te zijn en alles in zijn tempo te doen. Hij moet zelf de beslissingen nemen.
    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn? Nee, ik vond de personages allemaal goed.
    De auteur

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past? De schrijfstijl past goed bij het verhaal. De lezer wordt goed bij het verhaal betrokken, doordat het vanuit Theo verteld wordt. Via de dagboeken komt de aanvullende informatie over Alicia.
    Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van Alex Michaelides vergelijkbaar? Hier heb ik geen gedachten over.
    Is het lezen van De stille patiënt voor jou aanleiding om eventuele volgende boeken van deze auteur ook te gaan lezen? Ja, dat ben ik zeker van plan!

    Liane
    Bijdrager
    Post count: 45

    De karakters:
    1.
    Ik zie bij Theo toch wel verandering. Van psychotherapeut naar “geobsedeerde stalker”…nou ja, een soort van. Ik zag hem halverwege in ieder geval niet echt meer als therapeut.
    2.
    Als ik heel eerlijk ben, sprak geen van de personages mij echt aan.
    3.
    Ik wil nooit personages veranderen. Ze zijn zoals ze door de auteur worden neergepend. Dat kan spannend, saai, vlak etc zijn. Maar het is niet aan de lezers om karakters te veranderen.

    De auteur:
    1.
    Ik moest erg wennen aan de schrijfstijl. Persoonlijk houd ik er niet echt van. MAAR het past uitstekend bij het verhaal. Je wordt door Theo eigenlijk misleid. En pas aan het einde snap je bepaalde passages. Dat was knap gedaan.
    2.
    Ik vind het moeilijk om de auteur te vergelijken met een collega. Misschien B.A. Paris? Achter gesloten deuren. Ik was overigens geen fan van dat boek. Maar het deed me er enigszins aan denken.
    3.
    Ik weet niet of ik nog een boek van hem zou lezen. Ik zit in een soort spagaat. Aan de ene kant vond ik het best traag en miste ik de nodige actie. Maar aan de andere kant is het einde zo slim bedacht. Ik houd van het onverwachte……

    mar
    Bijdrager
    Post count: 26

    De karakters

    1. Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    Ik vind niet dat ze evolueren of groeien. De lezer leert ze stap voor stap beter kennen. 

    2. Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    In het begin van het boek Theo, ik had met hem te doen ….
    Ruth was het meest sympathieke personage, zo een verstandige en rustige vrouw.
     
    3. Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    Nee, het was perfect.

     
    De auteur

    4. Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    Ik vond de schrifstijl prima passen bij het boek! Door de ik-vertelvorm van Theo en de dagboekfragmenten van Alicia was er voldoende afwisseling. Hoe de levens van Theo en Alicia vergelijkbaar zijn en stilaan verweven worden is heel mooi gedaan.
     
    5. Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van Alex Michaelides vergelijkbaar
    Nee , niet echt, geen vergelijking met andere auteurs 

    6. Is het lezen van De stille patiënt  voor jou aanleiding om eventuele volgende boeken van deze auteur ook te gaan lezen?
    Ja, zeker weten ! Ik heb genoten van het boek en zal dus deze auteur zeker volgen …. Prachtig debuut!

    dees2307
    Bijdrager
    Post count: 38

    De karakters
    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe? Ja alicia en Theo veranderen gedurende het verhaal: theo wordt een stakker en alicia wordt steeds onzekerder.

    Heb je een favoriete personage? Nee zowel Theo als alicia hebben mijn aandacht.

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn? Nee is zo goed voor het verhaal.

    De auteur
    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom? Ik heb van deze auteur eerder geen boeken gelezen, dus kan dit niet vergelijken.

    Met welke voor jou bekende auteur is de schrijfstijl van Alex Michaelides vergelijkbaar? Op sommige aspecten lijkt het op de stijl van B.A. Paris.

    Is het lezen van De stille patiënt voor jou aanleiding om eventuele volgende boeken van deze auteur ook te gaan lezen? Zeker wel, de schrijfstijl en het verhaal spreekt mij erg aan.

    vangrol
    Bijdrager
    Post count: 139

    De karakters

    Ik heb niet het idee dat de karakters evolueren. Wel kom je steeds meer te weten over de verschillende personen.
    Ik heb geen favoriet personage. Ik vond gewoon het hele verhaal met de diverse personages ongewoon boeiend.
    Ik zou aan geen enkele persoon wat willen veranderen.

    De auteur

    De schrijfstijl past prima bij het verhaal. Het verhaal in de ik-vorm en de dagboekfragmenten wisselen elkaar prima af.
    Ik zou niet kunnen noemen met wie ik de schrijfstijl van Michaelides kan vergelijken.
    Ik ben erg te spreken over dit boek en zal verdere boeken van hem zeker lezen.

    Ruby
    Bijdrager
    Post count: 18

    De karakters

    Natuurlijk evolueren de karakters, met elke zin die geschreven wordt kom je meer en meer te weten over de personages. Met Theo heb je eerste medeleven: slechte jeugd, dan toch geluk met Kathy, dan weer bedrogen echtgenoot, en tot slot *slik*
    Alice natuurlijk ook in de mate dat ze zwijgt en dan toch begint te praten.

    Mijn favoriete personage was Joeri – omdat hij mij oprecht leek en het goed bedoelde met iedereen. Maar toen kwam het fragment waar Theo hem met Elif zal drugs dealen. (Of hoe je je kan vergissen :-))

    De personages vond ik goed in elkaar zitten! Zou er niets aan veranderen.

    De auteur

    De schrijfstijl vond ik zeer prettig. Door de flashbacks met het dagboek van Alice en de flashbacks naar het verleden van Theo krijgt het verhaal een extra niveau.

    Ik heb zeker nog verhalen gelezen die op deze manier in elkaar zitten, maar kan niet dadelijk een auteur bij naam noemen. Hier kom ik nog op terug.

    Ik zou naar aanleiding van dit boek zeker opnieuw iets lezen van Alex Michaelides! Vond dit een zeer goed debuut. Zat goed in elkaar, leuk plot en leest vreselijk vlot weg.

    Rebecca
    Bijdrager
    Post count: 16

    De karakters groeien en veranderen in het verhaal. Heel prettig om te lezen, je leeft mee met alle hoofdpersonen in het verhaal.
    Ik heb geen favoriet personage. Doordat de personen veranderen leef ik de ene keer meer met de ene mee, voel ik een sterke drang om een ander te helpen en ben ik boos op een derde persoon.
    Hierdoor zal ik niets aan het verhaal veranderen. Heerlijk!

    Het verhaal is spannend zonder eng te zijn. Ik hou ervan. Ik heb dit genre niet vaak genoeg gelezen om het te vergelijken met andere schrijvers. Ik zal zeker nog een ander boek lezen van deze schrijver!

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 17)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.