Home Forums VOLTOOIDE LEESCLUBS NR’S 101 t/m 150 Leesclub 123: De fluisterman De fluisterman, Tijdens het lezen

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 19)
  • Auteur
    Berichten
  • Cees van Rhienen
    Sleutelbeheerder
    Aantal berichten: 2077

    Tijdens het lezen komen andere punten onder de aandacht, hieronder staan een paar aandachtspunten, die je kunnen helpen.

    1. Kom je opmerkelijke citaten tegen, plaats ze op deze plek en vermeld erbij waarom jij ze opmerkelijk vindt.
    2. Ontwikkelt de verhaallijn zich zoals je ook verwacht?
    3. Natuurlijk kunnen spellingfouten en een minder goede zinsopbouw ergeren tijdens het lezen en de aandacht afleiden van het verhaal. Kom je ze tegen, plaats er dan enkele als voorbeeld in dit onderdeel. Een eindeloze opsomming wordt niet op prijs gesteld.
    4. Voorkom het plaatsen van spoilers. Spoilers zijn stukken tekst over een boek waarin teveel van de verhaallijn wordt weggegeven. Niet doen! Dit wordt door je collega lezers niet op prijs gesteld!

     

    Alice1812
    Bijdrager
    Aantal berichten: 147

    Op pagina 12, Hij droeg altijd afleggertjes. (Ouderwets woord voor afdankertjes?)
    Op pagina 16, die dan de kop opstaken en hem een Unheimisch gevoel gaven, woord unheimisch ken ik persoonlijk niet.
    Op pagina 34 gebruikt de schrijver het nog een keer, maar het had ook iets unheimisch
    Verder zat ik teveel in het boek en zijn me geen rare dingen opgevallen!
    De verhaallijn ontwikkeld zich verder prima, erg spannend en intrigerend, je blijft maar doorlezen… ik had het boek dan ook in twee dagen uit 😊

    Those who don't believe in magic will never find it.

    apgschoon
    Bijdrager
    Aantal berichten: 14

    Hierbij mijn bevindingen tijdens het lezen:
    1. De auteur gebruikt af en toe lange zinnen met meerdere bijzinnen. Normaal gesproken leest dat niet makkelijk, maar de auteur heeft hieraan aandacht besteed. Een mooi voorbeeld (p. 98): Het was alsof Carter buiten deze muren nooit een kwaadaardig, levensgevaarlijk monster was geweest dat in oorlog was met de wereld, maar alsof hij toen eenmaal achter de tralies zat en een sterrenstatus genoot, compleet met een kliek van hielenlikkende bewonderaars, eindelijk een niche had gevonden waarin hij zich kon ontspannen. Let ook op de alliteraties.
    2. Ja, tot nu toe wel. Ik ben nu op de helft van het boek.
    3. Volgens mij ontbreekt de interpunctie in de zin (p. 93): Nou, dacht ik rondkijkend. U wordt bedankt, mevrouw Shearing. Volgens mij is correcter: ‘Nou,’ dacht ik rondkijkend, ‘U wordt bedankt, mevrouw Shearing.’

    Patty Jansen
    Bijdrager
    Aantal berichten: 34

    Ik ben geen opmerkelijke citaten tegen gekomen tijdens het lezen van De Fluisterman.

    Op de achterkant van het boek staat een vermelding van A.J. Finn : “Eerst is het heel spannend. Dan is het eng. Daarna is het ronduit beangstigend. En dan… lees je verder op eigen risico”. Om eerlijk te zijn vind ik het boek niet super spannend en zit ik niet op het puntje van mijn stoel zoals ik verwacht had. Het verhaal is goed geschreven en zorgt ervoor dat de lezer geboeid blijft, maar de spannende momenten komen bij vlagen en zijn jammer genoeg niet constant aanwezig. Ook loopt de spanning niet op zoals ik had gehoopt. Ik heb het boek De Fluisterman in drie dagen uitgelezen en ondanks het feit dat ik het niet super spannend vond, heb ik wel van het boek genoten.

    Ik ben geen spellingsfouten tegengekomen en ook geen vreemde zinsopbouw. De schrijver maakt wel gebruik van lange zinnen, maar dat doe ik zelf ook, dus is voor mij geen probleem. Wat ik wel prettig vind zijn de korte hoofdstukken, dat maakt het lezen gemakkelijker.

    Nancy Lutz
    Bijdrager
    Aantal berichten: 123

    Ik “moet” nog 100 bladzijdes lezen. Het verhaal vind ik niet echt spannend maar ik zit wel vanaf de eerste bladzijde in het verhaal gezogen.
    Alex North heeft een fijne schrijfstijl en het verhaal verveelt nergens. Geen inzakkers en af en toe een kleine cliffhanger aan het einde van een hoofdstuk.
    Ik ben geen vreemde of opmerkelijke zinnen tegen gekomen.

    Kaatje
    Bijdrager
    Aantal berichten: 155

    Ik ben geen aparte of vreemde woorden/zinnen tegen gekomen tijdens het lezen. Ik moet zeggen dat ik er ook niet echt op gelet heb omdat ik werd meegesleurd in het verhaal.
    Het is een fijne schrijfstijl en alhoewel het verhaal niet nagelbijtend spannend is, boeit het zodanig dat het niet aan de kant te leggen is. Wel wordt er gebruik gemaakt van hele lange zinnen maar is dit totaal niet storend.

    ovar
    Bijdrager
    Aantal berichten: 104

    Ik ben op 125 pagina’s voor het einde. Het is een vlot lopend, boeiend verhaal. Het is wel jammer dat de kreten op de cover (van A.J. Finn) verwachtingen wekken die niet worden waargemaakt. Nu zou je dat van Finn bij nader inzien mogen verwachten, want zelf is hij ook al door de New Yorker ontmaskerd omdat hij niet de waarheid vertelde.
    Het verhaal is veel minder spannend, totaal niet eng of beangstigend. Dit neemt niet weg dat het een goed verhaal is dat je met plezier leest. Het kan echter wel een ster minder opleveren doordat verwachtingen niet worden waargemaakt.

    Overigens schrijft Alex North heel beeldend, getuige bijvoorbeeld deze passage:
    Aan één kant stonden oude stoelen en tafels schots en scheef op elkaar gestapeld, als houten puzzelstukjes. Tegen de achterste wand stond een oud matras, bezaaid met theekleurige vlekken, waardoor het op de landkaart van een onbekende wereld leek.

    Anita
    Bijdrager
    Aantal berichten: 76

    Op dit moment ben ik al goed opgeschoten in het verhaal. Ik moet mezelf echt overtuigen om af en toe te stoppen met lezen. Niet dat het verhaal zo spannend is, maar omwille van de dreiging die constant in het verhaal aanwezig is, het gevoel van naderend onheil, de geheimzinnigheid en het mysterie dat rond het plaatsje en de personages hangt. De schrijver besteedt ook veel zorg aan de opbouw van het verhaal: hoofdstukken lopen naadloos in elkaar over (p. 14 hfdst 1: Hij stapte geruisloos achter de bosjes vandaan en fluisterde de naam van de jongen. -> p. 15 hfdst 2: Neil. Neil. Neil. Rechercheur Pete Willis liep behoedzaam over het veld en hoorde de agenten om hem heen om de zoveel seconden de naam van de vermiste jongen roepen.).
    De schrijver heeft een heel fijne schrijfstijl. Ik kan echt genieten van de mooie vergelijkingen, van het gebruik van tekende woorden en uitdrukkingen.
    Het verhaal beantwoordt zeker aan mijn verwachtingen. ‘Eng, lezen op eigen risico’, …, nou ja … Wat op de cover wordt vermeld kan een lezer al of niet warm maken voor een boek, het is telkens ook maar de mening van een individu en meningen verschillen nu eenmaal, maar ik kies ervoor om eerder onbevangen een boek in te duiken en mijn eigen mening te vormen. Ik verwachtte mij aan een goed boek, eventueel spannend, wel, ik vind het een goed geschreven verhaal.
    Deze versie is vertaling van het originele boek, dus vertaald door iemand die normaalgezien de Nederlandse taal zou moeten beheersen, vandaar dat er ook, gelukkig, geen noemenswaardige fouten zijn op te merken al had ik op p. 12 i.p.v. ‘hun’ ‘hen’ gebruikt.

    yv87
    Bijdrager
    Aantal berichten: 155

    Ojee, ik heb het boek in een zitting uitgelezen, dus ik kan niet echt spreken van een “tijdens het lezen”.

    Spelfouten zijn me niet echt opgevallen, ik zat lekker in het verhaal en als dat zo is, vallen taalfoutjes me meestal niet zo op. Wel ben ik een aantal vreemde woorden tegengekomen, maar niet dusdanig vreemd dat ze me uit het verhaal haalden of me stoorden.

    Over de spanning kan ik hier niet zoveel zeggen, omdat ik bang ben dat ik dan dingen ga verklappen.

    denboets
    Bijdrager
    Aantal berichten: 17

    Het verhaal blijft boeien ondanks dat het niet super spannend is. Verder lezen op eigen risico? Dat risico is er niet.
    De schrijver gebruikt lange zinnen, maar dat vind ik persoonlijk lekker lezen.
    Ben overigens geen rare woorden of zinnen tegengekomen.

    1958wilma
    Bijdrager
    Aantal berichten: 150

    Hierbij mijn bevindingen tijdens het lezen:
    1. De auteur gebruikt af en toe lange zinnen met meerdere bijzinnen. Normaal gesproken leest dat niet makkelijk, maar de auteur heeft hieraan aandacht besteed. Een mooi voorbeeld (p. 98): Het was alsof Carter buiten deze muren nooit een kwaadaardig, levensgevaarlijk monster was geweest dat in oorlog was met de wereld, maar alsof hij toen eenmaal achter de tralies zat en een sterrenstatus genoot, compleet met een kliek van hielenlikkende bewonderaars, eindelijk een niche had gevonden waarin hij zich kon ontspannen. Let ook op de alliteraties.
    2. Ja, tot nu toe wel. Ik ben nu op de helft van het boek.
    3. Volgens mij ontbreekt de interpunctie in de zin (p. 93): Nou, dacht ik rondkijkend. U wordt bedankt, mevrouw Shearing. Volgens mij is correcter: ‘Nou,’ dacht ik rondkijkend, ‘U wordt bedankt, mevrouw Shearing.’

    voor wat betreft je laatste opmerking, ik twijfel of je gelijk hebt, hij zegt het niet tegen haar, maar praat in zich zelf. Moet er dan interpunctie plaats vinden?

    1958wilma
    Bijdrager
    Aantal berichten: 150

    Ben op bladzijde 213, dus net over de helft. Ben erg druk geweest de laatste paar dagen, dus moest ik het boek met spijt aan de kant leggen. Ben nog geen woorden tegengekomen die ik niet ken. De zinnen lopen lekker, ook de lange zinnen. Vindt het niet echt een thriller, haha dat wordt ook niet gemeld op de cover. Maar we lezen hem wel in de Thrillzone leesclub. Maar er zitten zeker spannende elementen in, maar ook het bovennatuurlijke speelt af en toe mee. Verder lezen op eigen risico, is een leuke kreet, maar gaat voor mij niet op. Ga hem dit weekend zeker uitkrijgen.

    Anita
    Bijdrager
    Aantal berichten: 76

    Op dit moment ben ik al goed opgeschoten in het verhaal. Ik moet mezelf echt overtuigen om af en toe te stoppen met lezen. Niet dat het verhaal zo spannend is, maar omwille van de dreiging die constant in het verhaal aanwezig is, het gevoel van naderend onheil, de geheimzinnigheid en het mysterie dat rond het plaatsje en de personages hangt. De schrijver besteedt ook veel zorg aan de opbouw van het verhaal: hoofdstukken lopen naadloos in elkaar over (p. 14 hfdst 1: Hij stapte geruisloos achter de bosjes vandaan en fluisterde de naam van de jongen. -> p. 15 hfdst 2: Neil. Neil. Neil. Rechercheur Pete Willis liep behoedzaam over het veld en hoorde de agenten om hem heen om de zoveel seconden de naam van de vermiste jongen roepen.).
    De schrijver heeft een heel fijne schrijfstijl. Ik kan echt genieten van de mooie vergelijkingen, van het gebruik van tekende woorden en uitdrukkingen.
    Het verhaal beantwoordt zeker aan mijn verwachtingen. ‘Eng, lezen op eigen risico’, …, nou ja … Wat op de cover wordt vermeld kan een lezer al of niet warm maken voor een boek, het is telkens ook maar de mening van een individu en meningen verschillen nu eenmaal, maar ik kies ervoor om eerder onbevangen een boek in te duiken en mijn eigen mening te vormen. Ik verwachtte mij aan een goed boek, eventueel spannend, wel, ik vind het een goed geschreven verhaal.
    Deze versie is vertaling van het originele boek, dus vertaald door iemand die normaalgezien de Nederlandse taal zou moeten beheersen, vandaar dat er ook, gelukkig, geen noemenswaardige fouten zijn op te merken al had ik op p. 12 i.p.v. ‘hun’ ‘hen’ gebruikt.
    Bovendien heb ik wel gemerkt dat er af en toe een woord ontbreekt:bv. p. 70: ‘de twintig (jaar) oude moordzaak’.

    Anjavee
    Bijdrager
    Aantal berichten: 72

    Alhoewel ik van in het begin in het verhaal zat is het boek tot nu toe, ik zit op pagina 125, niet razend spannend. De twee verhaallijnen, nl. het onderzoek van Pete en de verhaallijn rond Jake en zijn vader bouwen netjes naar elkaar op. Dus ik hoop dat hiermee ook de spanning wordt opgebouwd.

    Tot nu toe vind ik ‘lezen op eigen risico’ niet echt toepasselijk. Wel is het zo dat ik datgene wat rond Jake wordt verteld nu en dan wel een beetje ‘eng’ vind.

    Waar ik wel heel benieuwd naar ben: Wie is de mysterieuze man die de vader van Jake aan zijn huis ontmoet, op pagina 90?

    vick
    Bijdrager
    Aantal berichten: 41

    Een quote die me oprecht aansprak, ben ik jammer genoeg niet tegengekomen. De schrijfstijl is vlot leesbaar, het verhaal vlot goed en wordt wel spannend. Nagelbijten zit er jammer genoeg niet bij. Het verhaal is zeker niet slecht, maar stelt teleur, omdat de beloofde spanning uitblijft.

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 19)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.