Home Forums VOLLEDIG AFGERONDE LEESCLUBS Z Leesclub 123: De fluisterman De fluisterman, Na het lezen #1

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 17)
  • Auteur
    Berichten
  • Cees van Rhienen
    Sleutelbeheerder
    Post count: 1528
    #22339 |

    Vragen ThrillZone leesclub De fluisterman                                       

    Na het lezen #1

    Het onderdeel  Na het lezen is in 2 delen gesplitst die met een tussenpoos van ongeveer 1 week geopend zullen worden. Hier worden de deelnemers over geïnformeerd. Bij de opening van # 2 wordt ook het onderdeel  Beoordeling geopend.

    De karakters

    1. Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    2. Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    3. Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?

    De auteur

    1. Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    2. Kun je de schrijfstijl van Alex North specifiek beschrijven; bijvoorbeeld filmisch, meeslepend, staccato o.i.d.
    3. Ga je na het lezen van De fluisterman  de volgende boeken van  Alex North  ook lezen?

     

    Patty Jansen
    Bijdrager
    Post count: 15

    Ik heb zeker het gevoel dat de karakters evolueren. In het begin van het verhaal lijkt Jake een buitenbeentje, maar wanneer hij met zijn vader is ontpopt hij zich als een kind dat al jong volwassen is geworden en voor zijn leeftijd dus behoorlijk wijs is. Dat zal ook later in het verhaal tot uiting komen wanneer Jake in een situatie belandt waar hij op zichzelf is aangewezen.
    Ook de vader van Jake vind ik gedurende het verhaal veranderen. In het begin lijkt hij nog in een eigen wereldje te leven en denkt niet een goede vader te zijn voor Jake. Gedurende het verhaal ontwikkelt hij zich meer en meer als vader en durft hij meer emoties te tonen en durft hij zich meer open te stellen.
    De verdachte man die reeds vast zit vind ik in het begin een verschrikking omdat er eigenlijk nauwelijks iets uit de gesprekken met hem komt. Hij geeft soort van “hints” die de mede personages en ook de lezer niet meteen helpen om op het juiste spoor te komen, maar naarmate het verhaal vordert kun je zijn eerdere verklaringen wel volgen.

    Mijn favoriete personage is Jake. Zelf had ik als kind zijnde ook “vriendjes” die voor anderen onzichtbaar zijn. Het betrof een molen die naar me lachte en zwaaide ( het bewegen van de wieken weet ik nu ). Ik denk dat deze onzichtbare vriendjes in de beleveniswereld van een jong kind heel normaal zijn, maar bij Jake lijkt het om een bepaald paranormale ervaring te gaan, wat het tegelijk ook heel bijzonder en mooi maakt.

    Ik zou geen enkel personage willen veranderen, ik vind dat er heel duidelijk diverse personen neer zijn gezet met een eigen karakter en daarover is duidelijk goed nagedacht.

    Ik vind De Fluisterman goed geschreven, leest gemakkelijk en vlot. Ook al lopen er af en toe verhaallijnen door elkaar, het is goed te volgen en terwijl je een verhaallijn leest, vraag je je af hoe het ondertussen met de andere verhaallijn verder kan gaan. Heerlijk vind ik dat. Eerlijk gezegd vind ik het boek niet ontzettend spannend, ik heb niet echt op het puntje van mijn stoel gezeten, maar het is wel zo dat ik graag verder wilde lezen om te weten waar het verhaal naar toe zou gaan en hoe het uiteindelijk zou aflopen.

    Ik vind de schrijfstijl van Alex North lekker direct, er staat eigenlijk niets in wat overbodig is en weggelaten had kunnen worden zonder dat er iets zou missen. Ook vind ik het realistisch, omdat het volgens mij best een verhaal is wat op werkelijkheid zou kunnen berusten.

    Als Alex North met een nieuw boek zou komen denk ik wel dat ik het ga lezen, ook al is het voor mij misschien niet super spannend. Het feit is wel dat ik wil blijven lezen en dat ik zowel van het verhaal als de schrijfstijl geniet.

    apgschoon
    Bijdrager
    Post count: 14

    Hierbij de beantwoording van de vragen:
    1. Ja, ik vind zeker dat de karakters evolueren. Dat merk ik vooral bij Tom, die eerst enorm ‘in zichzelf’ zit vanwege het sterven van zijn vrouw Rebecca. De interactie met zijn zoon krijgt meer vorm, meermaals spreekt hij uit dat hij van Jake houdt. Ook vind ik een ontwikkeling van karakter bij Pete terug; voornamelijk nu hij een ‘nieuwe’ rol krijgt. Eerst was Pete een aan alcohol verslaafde inspecteur van politie, nu krijgt hij – ook – een andere rol, namelijk als grootvader van Jake.
    2. Mijn favoriete personage in het verhaal is Pete; op een gegeven moment komt hij voor zichzelf op als hij Tom een en ander uitlegt over het beeld wat Tom van hem heeft (nl. de pleger van huiselijk geweld – het gooien van glas naar Sally). Het feit dus dat hij voor zichzelf opkomt, en zichzelf daarmee verdedigt tegen ‘onrecht’.
    3. Ik vind dat Amanda Beck wel iets meer ‘kleur’ mag krijgen.
    4. Ik vind de schrijfstijl zeer bij het verhaal passen. Er worden geen ingewikkelde zinnen gebruikt, de woordkeuze is passend.
    5. Ik vind de schrijfstijl filmisch. Ik kan me levendig voorstellen waarom de filmrechten zijn verkocht en in mijn hoofd zie ik passages ook al uitgewerkt in filmmateriaal!
    6. Ja, ik ben enorm benieuwd naar de volgende boeken van Alex North. Ik begrijp dat het een anonieme auteur betreft, die een pseudoniem heeft. Ik vind de auteur vergelijkbaar met M.J. Arlidge; vandaar dat ik geinteresseerd ben in verdere werken van North.

    ovar
    Bijdrager
    Post count: 79

    De karakters

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    Er zit zeker ontwikkeling in de karakters. Tom is in het begin een behoorlijk onhandige vader die na de dood van zijn vrouw niet weet om te gaan met zijn zoon. In de loop van het verhaal krijgt hij er meer grip op en lukt het hem aanzienlijk beter om contact met zijn zoon te leggen.
    Of Jake evolueert, vind ik moeilijk te zeggen. Aan het eind komt hij vrij volwassen voor zijn leeftijd over, als hij gekidnapt wordt; maar eigenlijk is hij vanaf het begin al vrij zelfstandig.

    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Mijn favoriete personage is Jake. Hij is een ongewoon kind, hij is slim, heeft geen vrienden en wordt op school gepest. Vooral de scènes tussen Tom en zijn zoon Jake worden door North prachtig beschreven. Tom is niet de perfecte vader en dat heeft hij zelf goed in de gaten. Jake weet daar goed mee om te gaan.

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    De karakters van Tom en Jake zijn heel goed uitgewerkt; daaraan moet beslist niets veranderd worden. Ook oud-inspecteur Pete Willis wordt goed neergezet. Over het karakter van de baas van het onderzoek, inspecteur Amanda Beck, krijgt de lezer erg weinig informatie. Hier had meer in gezeten.

    De auteur

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    North hanteert een hele goede schrijfstijl die boeit en de lezer in het verhaal trekt. Dit past heel goed bij het verhaal. Ik heb me alleen behoorlijk gestoord aan de teksten op de cover die suggereren dat het een superspannend boek is tegen de horror aan. Dat is het verhaal in het geheel niet, maar daar is het zeker niet minder om, want het is een heel goed geschreven, boeiend verhaal. Een goed verhaal hoeft niet heel spannend te zijn en dat maakt North het ook niet. Zo weet de lezer al ver voor het einde wie de slechterik is.

    Kun je de schrijfstijl van Alex North specifiek beschrijven; bijvoorbeeld filmisch, meeslepend, staccato o.i.d.
    Meeslepend kan ik het wel noemen; het boeit van het begin tot het eind.

    Ga je na het lezen van De fluisterman de volgende boeken van Alex North ook lezen?
    Ik zal zijn volgende boek zeker gaan lezen. Naar ik heb begrepen wordt het een psychologische thriller over een gewelddadige moord en een verdwijning van jaren eerder.

    yv87
    Bijdrager
    Post count: 134

    De karakters
    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    Nee, dat niet zozeer want aan het eind van het boek zijn het nog steeds dezelfde personages als aan het begin. Wel hebben we meer informatie over ze gekregen en is duidelijk geworden dat Tom de opvoeding en het contact met zijn zoon aan het verbeteren is. Maar omdat het een flink proces is, wil ik nog niet echt van een evolatie spreken.

    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Jake. Hoewel ik kinderen helemaal niet leuk vind, vind ik de simpelheid en eerlijkheid ervan wel leuk. En dat is precies wat Jake is.

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    Niet perse veranderen, maar ik had wel wat meer informatie over Rebecca en het verleden tussen Tom en zijn vader willen lezen.

    De auteur
    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    Ja. De schrijfstijl is niet echt bijzonder te noemen, maar het las vlot weg en werd nergens ingewikkeld dus wat mij betreft prima.

    Kun je de schrijfstijl van Alex North specifiek beschrijven; bijvoorbeeld filmisch, meeslepend, staccato o.i.d.
    Ik denk dat boeiend voor mij het goede woord is. Het is namelijk nergens uitzonderlijk, maar wist me toch het hele boek geïnteresseerd te houden.

    Ga je na het lezen van De fluisterman de volgende boeken van Alex North ook lezen?
    Absoluut! Hoewel dit zeker niet het spannendste boek is dat ik heb gelezen, wist het toch constant mijn aandacht vast te houden. De paar cliffhangers aan het eind van sommige hoofdstukken waren erg fijn en ik ben dus ontzettend benieuwd met welk volgend verhaal hij me kan verblijden :-).

    Kaatje
    Bijdrager
    Post count: 138

    De karakters

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?

    Tom is in het begin een onhandige vader die zijn zoon best wel lastig vindt. Hij weet niet goed hoe hij met hem moet omgaan omdat voorheen zijn vrouw zich het meeste om hem bekommerde. Nu zij is overleden moet hij de rol van vader op zich nemen en zorgen voor Jake. Gaanderweg het verhaal krijgt hij steeds meer begrip voor Jake en groeit hij in zijn rol als zorgzame vader.

    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?

    Dat is ongetwijfeld Jake. Omdat hij een speciaal kindje is: slim en gevoelig.

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?

    Ik zou Jake meer een kind laten zijn. Soms zijn de woorden die hij gebruikt erg volwassen en niet passend bij zijn leeftijd. Ook zijn observaties lijken soms op die van een volwassene.

    De auteur

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?

    North heeft een prettige schrijfstijl zonder overbodige woorden en beeldend geschreven. Ik vind het dus passend bij het verhaal.

    Kun je de schrijfstijl van Alex North specifiek beschrijven; bijvoorbeeld filmisch, meeslepend, staccato o.i.d.

    Zijn schrijfstijl vind ik boeiend en vlot lezend.

    Ga je na het lezen van De fluisterman de volgende boeken van Alex North ook lezen?

    Ik ga zeker zijn volgende boeken lezen, ben er erg benieuwd naar.

    1958wilma
    Bijdrager
    Post count: 121

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    Ja, dat had ik zeker wel, Tom is in het begin heel onzeker over zijn vaderschap, maar later wordt dit beter. De andere karakters komen niet echt uit de verf. Heel soms wordt er naar hun verleden gewezen, maar dat had van mij wel wat meer gemogen.

    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Ja, Karen. Ze is journalist, maar wel heel integer omdat ze het verhaal van Tom niet tegen hem gebruikt en zonder een moment na te denken stelt ze haar huis voor hem beschikbaar.

    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    Ja, ik had Rebecca meer uitgediept willen hebben. Ze woonde in haar jeugd in het zelfde huis als waar Tom en Jake nu wonen. War heeft zij daar mee gemaakt? En Jake is wel erg wijs voor zijn leeftijd. Dat had wat minder gemogen.

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    Ja de schrijfstijl is prettig, soms een beetje duister maar dat past goed bij het bovennatuurlijke.

    Kun je de schrijfstijl van Alex North specifiek beschrijven; bijvoorbeeld filmisch, meeslepend, staccato o.i.d.
    De schrijfstijl is helder, lange zinnen soms, die toch goed lopen. De kreten: lezen op eigen risico, eng en beangstigend vond ik overdreven. Het boek leest lekker weg, maar ik vond nergens dat ik het even weg moest leggen om te laten bezinken.

    Ga je na het lezen van De fluisterman de volgende boeken van Alex North ook lezen?
    Ja ik ga zeker volgende boeken ook lezen, de schrijfstijl is prettig.

    Nancy Lutz
    Bijdrager
    Post count: 86

    De karakters

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe? Ik vind de karakters vanaf het begin al goed neergezet. Jake is een zielig jochie, dat niet begrepen wordt door zijn vader. Als het echter nodig is, is het een dapper jongetje.
    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom? Nee, echt favoriete personages heb ik niet. Ze hebben allemaal iets aantrekkelijks.
    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn? Nee, niets veranderen.

    De auteur

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom? Ja, het is bij vlagen een beetje paranormaal en de schrijfstijl is af en toe wat “zwevend” in de vorm van mooi opgebouwde zinnen.
    Kun je de schrijfstijl van Alex North specifiek beschrijven; bijvoorbeeld filmisch, meeslepend, staccato o.i.d. Ik denk dat ik het als filmisch zou omschrijven. Ik zag alles voor me.
    Ga je na het lezen van De fluisterman de volgende boeken van Alex North ook lezen? Ja zeker. Ik kijk uit naar zijn volgende boek.

    Alice1812
    Bijdrager
    Post count: 120

    De karakters

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    Door het overlijden van de moeder en vrouw van Jake en Tom lijken de twee in het begin van het boek totaal niet met elkaar om te kunnen gaan, naar mate het boek vordert leren ze elkaar meer te vertellen en groeien ze daardoor ook meer naar elkaar toe. Of dit echt evolueren is durf ik niet te zeggen, wel zit er groei in de relatie van de twee.
    Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Tom sprak mij toch net iets meer aan, het klunzige vaderschap en het twijfelen over of hij het wel goed doet kon ik me heel goed voorstellen.
    Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    Ik zou aan niemand iets veranderen, alle verhalen brengen het tot een geheel.
    De auteur

    Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    De schrijfstijl verraste me een beetje, de wisselende karakters leek me eerst verwarrend maar dat was het totaal niet. Het maakte het juist extra spannend en hierdoor bleef ik nieuwsgierig naar het verhaal.
    Kun je de schrijfstijl van Alex North specifiek beschrijven; bijvoorbeeld filmisch, meeslepend, staccato o.i.d.
    Ik vond het wel een meeslepend boek, heb het in twee dagen uitgelezen.
    Ga je na het lezen van De fluisterman de volgende boeken van Alex North ook lezen?
    Als die er komen ga ik ze zeker lezen!

    Those who don't believe in magic will never find it.

    vick
    Bijdrager
    Post count: 33

    De karakters
    De karakters evolueren niet, de karaktereigenschappen liggen op voorhand vast, en blijven zo. Wat ook wel normaal is, gezien het verhaal zich in een korte tijdspanne afspeelt, waardoor het eerder vreemd zou zijn als de karaters in zo’n korte periode zouden veranderen.
    Karen vind ik het aangenaamst als personnage:ze is journalist die serieus kan profiteren om naambekendheid te bekomen, door een man die ze nog maar enkele dagen geleden heeft leren kennen te verraden, maar beslist toch dit niet te doen.

    De auteur
    De schrijfstijl was aangenaam leesbaar, maar mocht net een iets donkerder zijn, dat had het verhaal misschien wel een stukje spannender gemaakt. Het verhaal zelf bevat genoeg spanning, maar de spanning kwam toch niet helemaal tot zijn recht.
    De schrijfstijl was vooral beschrijvend, verhalend. Het verhaal las eerder als een dagboek van iemand, er waren veel details waardoor het verhaal duidelijk was, maar dat maakte ook de spanning wegnemen.
    Als ik terug een boek van Alex North tegenkom, zal ik deze lezen, maar ik ga niet vol spanning afwachten op zijn volgende boek.

    penningf
    Bijdrager
    Post count: 46

    De karakters

    Ik vind dat de karakters wel evolueren. Tom verandert in zijn houding naar zijn vader. Hij wordt steeds vergevings gezinder en wordt daardoor ook een prettiger persoon in het verhaal. Ook zijn vader Pete komt op het eind beter in zijn vel te zitten. Jake verandert niet erg als karakter.

    Ik heb niet echt een favoriete personage in het verhaal. Daarvoor staan de karakters wat te ver van mij af. Wel heb ik respect voor Tom met al zijn twijfels en onzekerheden. Als het er op aan komt dan gaat hij toch tot het uiterste.

    Ik denk dat het verhaal vooral voor wat betreft de psychologische diepgang minder tot zijn recht zou komen als bepaalde karakters anders neer gezet zouden zijn. Ik zou dan ook niks aan de personages willen veranderen. Ze passen zo goed in het verhaal.

    De auteur

    Ik vond het een prettige schrijfstijl en een prettig leesbaar boek. Volgens mij houdt dat dan automatisch in dat voor mij deze schrijfstijl goed bij het verhaal past.

    Alex North heeft wel een meeslepende schrijfstijl. Zijn schrijfstijl zorgt er voor dat je door wil blijven lezen en irriteert nooit. Er zaten genoeg delen in het boek die niet echt spannend waren, maar toch wil je door. Meeslepend dus.

    Ik hou wel van boeken waar een beetje suspense en mysterie bij komt kijken, zoals bij Stephen King of Dean Koontz. Als de volgende boeken van Alex North dus weer dezelfde belofte hebben als dit boek dan is de kans groot dat ik die ook ga lezen.

    ivonne
    Bijdrager
    Post count: 6

    Ik vind het karakter van Jake het meest veranderen tijdens het verhaal. In het begin is het een introvert jochie zonder vrienden, terwijl tijdens het verhaal andere kanten van hem te voorschijn komen waardoor zijn gedachten en acties duidelijker worden. Het boek leest makkelijk weg, grote letters en korte duidelijke zinnen. Wat betreft spanning dat viel wat tegen, ik had gehoopt dat het gefluister aan het raam wat meer aan bod zou komen.

    saartje
    Bijdrager
    Post count: 39

    De karakters
    1 evolutie: Ik vindt zeker dat de karakters een evolutie doormaken in dit boek vooral Tom die eigenlijk in het begin weinig tot bijna geen band heeft met zijn zoon. Tom groeit enorm als vader gaat zijn zoon steeds meer aanvaarden zoals hij is en opkomen voor Jake, hem liefde tonen en zelfs trots voelen voor jake. Pete verandert van een man met zelfmedelijden die het beter vond om geen vader te zijn in een man die blij is dat hij zijn zoon en kleinzoon leert kennenen en ook echt in hun leven wil zijn. Ook is hij trots op zijn zoon Tom hoe die zijn zoon Jake heeft opgevoed. Ook Amanda maakt door de zaak van de fluisterman een evolutie door van gedreven en proberen haar emoties te verbannen naar een vrouw die meer integer en emotioneler is.

    2 Favoriet: Jake is absoluut mijn favoriet personage. Wat een moedige jongeman. Ja hij verwerkt zijn eigen trauma’s op zijn manier met denkbeeldige vriendjes of geesten of zoals je ze wilt noemen maar naar zijn papa toe is hij erg moedig maar soms ook zo triest als hij denkt dat hij een last is voor papa en dan maar sterk zal zijn voor Tom en hoe moedig hij is tijdens de ontvoering sterk en gehoorzaam en de trap afdalen om zijn eigen leven te redden. Jake is ook zo enorm beleefd en lief voor iedereen maar niemand is echt lief voor hem. Amanda vond ik ook een leuk bijkomend personage hoe zij een heel team moed inpompt en iedereen dat extra zetje geeft om iets goed met de toekomst te doen ook als ze er zelf door zit is bewonderenswaardig.

    3 Veranderen:als ik iets kon veranderen aan de personages zou ik zowel Pete als Tom meer zelfvertrouwen geven en hen van in het begin betere vaders laten zijn voor hun zonen.

    Auteur:
    4 schrijfstijl bij verhaal: ja absoluut het is een erg spannend verhaal waar je graag doorheen wilt vliegen en dat lukt ook door de korte hoofdstukken met cliffhangers die erg gemakkelijk geschreven zijn zonder moeilijke woorden. Ook door de dreiging hoog te houden blijf je lekker doorlezen.

    5 schrijfstijl beschrijven: zijn schrijfstijl is spannend, dreigend, meeslepend door alle cliffhangers en dreiging en wendingen. Maar evengoed vind ik het filmisch beschreven ik kon me dit verhaal zo voorstellen als film en het zou echt een goede movie-adaptation kunnen worden.

    6 meer boeken: de fluisterman had me in zijn greep van in het begin tot het eind en ik ga zeker volgende boeken lezen van Alex North.

    Anita
    Bijdrager
    Post count: 21

    De karakters

    Heb je het gevoel dat de karakters evolueren. Zo ja, hoe?
    Ja, ik vind dat de karakters evolueren. Hierbij denk ik dan vooral aan Tom, Jake en Pete.
    Tom is bij aanvang een onzekere papa, gekweld door het onverwerkte verlies van zijn vrouw Rebecca en overtuigd van zijn onkunde om te kunnen communiceren met zijn zoontje: hij schrijft dingen neer omdat hij ze niet kan zeggen. We leren later dat het eigenlijk een uitvloeisel is van zijn eigen slechte band met zijn vader. Op het einde van het boek wint hij aan daadkracht en komt op voor zijn zoon en geeft toe dat hij hem graag ziet.
    Jake is prominent aanwezig in het verhaal van bij het begin. Hij is een introvert jongetje die het ook moeilijk vindt om te communiceren met anderen; hij lijkt opgesloten in zijn eigen wereldje met denkbeeldige gesprekspartners. Uiteindelijk vindt hij de moed om zijn kidnapper te trotseren en op te komen voor zichzelf.
    Pete vecht bij aanvang tegen de drankduivel. Je hebt telkens het gevoel: nu gaat hij toegeven aan de drankduivel, maar de kennismaking met Tom en vooral met Jake, maken dat hij een ander mens lijkt te worden. Over de fles wordt niet meer gesproken; hij heeft genoeg aan het contact met Tom en vooral met Jake.

    2. Heb je een favoriete personage? Zo ja, wie spreekt je het meest aan en waarom?
    Mijn favoriete personage is Jake. Wat een straf klein aandoenlijk mannetje. Ook al kampt hij persoonlijk met zoveel problemen, toch is hij altijd bang een ander persoon te belasten. Hij is zo bang en toch houdt hij dit voor zichzelf. Mijn hart brak een aantal keer voor het kereltje: het gemis van zijn mama, het feit dat hij geen vriendjes heeft, de strenge juf die hem op oranje, op rood zet, de pestkoppen die hem een slechte tijd bezorgen … En dan de moed die hij uiteindelijk toont om toch de aandacht van zijn papa te trekken, als zevenjarig jochie, knap hoor!

    3. Zou jij aan een bepaald personage iets willen veranderen en wat zou dat zijn?
    Hoewel ik sympathie voor Tom kan opbrengen, ik vind dat de overgang tussen de fase dat hij niks van zijn vader moet weten en hem negeert en de fase dat hij hem lijkt te beginnen waarderen nogal abrupt verloopt. Het kan toch niet dat als je al zoveel decennia lang een wrok hebt gekoesterd tegen iemand, hier zijn vader, dat het dan door heel weinig een een enorme wending neemt. Ik weet wel dat hij in hem de Nachtmeneer herkent, maar toch …

    De auteur

    4. Vind je dat de schrijfstijl bij het soort verhaal past, zo ja of nee, waarom?
    Prima schrijfstijl! Korte hoofdstukken houden de vaart in het verhaal. Door de perspectiefwissels ben je het ganse verhaal op de hoogte van waar elk personage op elk moment in het verhaal mee bezig is. Gewoon taalgebruik, geen moeilijke woorden of zinnen, de nadruk ligt op het verhaal: de schrijver wil zichzelf zeker niet op de voorgrond brengen, hij laat het over aan zijn personages om het verhaal te brengen.

    5. Kun je de schrijfstijl van Alex North specifiek beschrijven; bijvoorbeeld filmisch, meeslepend, staccato o.i.d.

    Zoals ik hierboven reeds heb vermeld, staat de schrijfstijl in functie van het verhaal. De taal, de perspectiefwissels, … dienen om het verhaal te brengen. Ik zou de stijl van Alex North meeslepend (bv. hoofdstuk 2 volgt naadloos op hfdst 1) wat maakt dat, ook al is een hfdst afgelopen, je het boek niet kan wegleggen, maar dat je gedwongen wordt om verder te lezen. De stijl is tegelijkertijd filmisch: het verhaal presenteerde zich als een film terwijl ik het boek las; eens ik in het boek zat, was het net of ik voor een beeldscherm zat.

    6. Ga je na het lezen van De fluisterman de volgende boeken van Alex North ook lezen?
    Zeker en vast! Alex North is een naam die ik vanaf nu in het oog ga houden. Ik wil al zijn boeken lezen!

    denboets
    Bijdrager
    Post count: 17

    De karakters

    Alle karakters in het boek maken groei door. e evolueren dus zeker.
    Mijn favoriet is Pete. Hij wil graag goedmaken wat jn het verleden fout is gegaan.
    Jake is wel heel “volwassen” voor een zesjarige. Ik zou hem iets meer kind laten zijn.
    De auteur

    De schrijver gebruikt een vlotte schrijfstijl. Soms wat oubollige woorden, maar dat kan ook door de vertaling komen.
    De auteur gebruikt een verhalende schrijfstijl met goedlopende zinnen.
    Een volgend boek van Alex North zal ik zeker lezen. Alhoewel ik de aankondiging dan wel met een korrel zout neem. Het verhaal heeft me niet op het puntje van mijn stoel gehouden en voor mij was al snel duidelijk wie de dader was.

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 17)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.