Home Forums VOLLEDIG AFGERONDE LEESCLUBS #1 Leesclub 10: Schokgolf Schokgolf, Tijdens het lezen

15 berichten aan het bekijken - 61 tot 75 (van in totaal 76)
  • Auteur
    Berichten
  • Tau
    Bijdrager
    Post count: 10

    @marjon: Bedankt 🙂

    Momenteel zit ik nog maar aan pagina 90, maar toch zal ik al even mijn bevindingen tot nu toe noteren.

    Laat ik eerst met de positieve zaken beginnen.

    Allereerst vind ik het heel tof dat Frank van Zwol hier ook actief aanwezig is in de leesclub en de reacties van de lezers ter harte neemt. De extra info die hij hier geeft, vormt een leuke meerwaarde bij deze leeservaring.

    Een aantal citaten zijn mij opgevallen, namelijk:

    “Ondertussen voelt het alsof een onzichtbare reus een nieuw mineurakkoord aanslaat op de kabels van het bakje let de kraterpijp als klankkast.” (p13)
    Dit vind ik zeer mooi en beeldend verwoord.

    “Wij, IJslanders, zijn op dit eiland gewend om te leven met de grillen van de natuur. Stormen, aardbevingen en vulkaanuitbarstingen, de meest extreme vormen van natuurgeweld zijn hier aan de orde van de dag. Op IJsland kun je zomaar weggevaagd worden. Wij hebben niet de illusie dat we deze natuurkrachten kunnen temmen, we kunnen er hooguit mee samenleven.” (p50)
    “Het is de voor buitenstaanders vaak onbegrijpelijke IJslandse paradox, waarin mensen tegelijkertijd nuchter en dromerig kunnen zijn. Zowel wetenschappelijk als fantasierijk.” (p71)

    Dit geeft de mentaliteit van de IJslanders inderdaad zeer goed weer.

    Tenslotte heb ik al heel wat interessante info kunnen lezen in dit boek, onder andere:

    Het feit dat zich in IJsland de enige magmakamer ter wereld bevindt die je kan bezoeken.
    Toen ik IJsland in 2005 bezocht, kon je nog niet afdalen in de Thrihnukagigur-vulkaan. Verdere opzoekingen op het internet leerden mij het volgende: “In 1974 ontdekte de nieuwsgierige IJslandse oogarts Arni Stefansson de kratermond van de ‘Drie – Kegelige – Krater’. Om te weten hoe diep deze was, gooide hij er een steen in en mat hoelang het duurde voordat de echo klonk. Dit duurde ruim drie seconden, wat ongeveer overeen komt met honderdtwintig meter. Met behulp van een lang touw en begeleid door vrienden, daalde hij af in het zwarte gat. Teleurgesteld omdat de oogarts niets kon zien liet hij zich weer ophijsen. In 1991 keerde hij terug, maar dit keer bracht hij belichting mee. Hij kon zijn ogen niet geloven! In 2011 daalde een cameraploeg van National Geographic af in de krater. De lift lieten ze hangen. Die wordt sinds kort gebruikt om toeristen een kijkje in de vulkaan te gunnen.” (Bron: http://www.metronieuws.nl/extra/2013/11/hoogtepunt-in-buik-van-aarde)

    De korte maar duidelijke uitleg op p70 over infrageluid en het gebruik ervan bij de uitbarsting van de Eyjafjallajökull.
    Opmerking: in de tekst staat er Eyafjallajökull. Er ontbreekt dus een “j” na de “y”.

    De vermelding van polarbröd, waar ik nog nooit van gehoord had.
    Onlangs stond er trouwens een kort artikel in de krant over een broodbakker in IJsland die zijn deeg 24 uur lang onder de grond in de nabijheid van een warmwaterbron stopt. Voor de geïnteresseerden: http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20170103_02655721

    Het feit dat er een duizendtal moslims leven in IJsland en dat ze zelfs hun eigen moskee hebben.
    Tijdens mijn reis naar IJsland ben ik weinig tot geen buitenlanders tegengekomen, ongeacht of ze moslim waren of niet. De gids vertelde bovendien dat het ook niet zo makkelijk is om in IJsland te komen wonen, aangezien je eerst moet kunnen bewijzen dat je werk hebt alvorens je je in dit mooie land mag vestigen (ik weet niet of dit nog steeds het geval is). Zo zorgen de IJslanders ervoor dat het werkloosheidsgehalte in hun land zeer laag ligt. Als je dan leest dat op de 300.000 inwoners toch zo’n 1000 mensen moslim zijn en als je ervan uitgaat dat er ongetwijfeld ook nog heel wat immigranten zijn die niet moslim zijn, dan vind ik dat het totaal aantal buitenlanders toch al behoorlijk groot is ten opzichte van het aantal lokale inwoners.
    Persoonlijk denk ik dat het als buitenlander een enorm groot aanpassingsvermogen vergt om je ginder te vestigen. Tijdens de zomer gaat de zon bijna niet onder en in de winter heb je, naast de barre weersomstandigheden, maar zo’n 3 uur per dag licht. Chapeau voor wie dat aankan!
    De natuur is ginder prachtig en als je ooit de kans hebt om IJsland te bezoeken dan moet je dat zeker doen! Maar ginder permanent gaan wonen is duidelijk een ander paar mouwen…

    Spijtig genoeg heb ik ook enkele opmerkingen, gaande van typfouten tot inhoudelijke inconsistenties.

    Wat mij tot nu toe heel erg is opgevallen, is het wisselend gebruik van de tegenwoordige en verleden tijd van de werkwoorden. Meestal merk ik niet eens in welke tijd de auteur schrijft, vermoedelijk omdat hij/zij dan steeds dezelfde vertelstijl aanhoudt. Eigenlijk is het de eerste keer dat mij dit effectief opvalt. Om mijn uitleg hier niet nodeloos lang te maken, geef ik slechts enkele voorbeelden ter illustratie:

    “Het laatste wat hij verwacht had nadat hij met gevaar voor eigen leven uit de krater geklommen is.” (p41)
    Dit klinkt beter als je het laatste deel ook in het verleden zet (geklommen was).

    “Tom drukt de knop van de contactsleutel in die Berendsen hem had gegeven …” (p44)
    Ofwel “Tom drukt de knop van de contactsleutel in die Berendsen hem heeft gegeven”
    Ofwel “Tom drukte de knop van de contactsleutel in die Berendsen hem had gegeven”
    En aangezien Tom Berendsen nog maar net heeft ontmoet en aangezien de rest van de tekst ook in tegenwoordige tijd staat, is de eerste optie beter.

    “Alle meubels en binnenmuren heeft hij eruit gesloopt.” (p52)
    “Behalve de ligging aan de voet van de Katla, moest het huis van steen zijn, wat op de binnenmuren na het geval is.” (p52)

    Aangezien de binnenmuren reeds gesloopt zijn en er dus niet meer zijn, moet hier duidelijk ‘was’ staan.
    Andere opmerking bij deze zin: “behalve de ligging …” klinkt hier niet correct in de zinscontext.
    Beter was geweest: “Het huis moest niet alleen aan de voet van de Katla liggen, maar het moest ook van steen zijn…”

    _________________________________________________________________________________

    Ook andere elementen in de vertelstijl, verstoorden voor mij het leesritme.
    Zo bijvoorbeeld lees je op p10: “Tom zal snel in actie moeten komen als hij dit wil overleven”. Doordat hier niet vanuit het standpunt van Tom geschreven wordt, maar wel via een commentaarstem, verdwijnt voor mij de betrokkenheid met het personage. Dit zou makkelijk aangepast kunnen worden door te zeggen “Tom beseft dat hij snel in actie zal moeten komen als hij dit wil overleven.”

    _________________________________________________________________________________

    Er worden geregeld Engelstalige termen gebruikt die evengoed in het Nederlands kunnen omschreven worden. Ik lees persoonlijk heel graag in het Engels, maar in een Nederlandstalige tekst lees ik liever de Nederlandstalige variant van een woord. Enkele voorbeelden:
    – ‘karabiner’ (p11) kan vervangen worden door ‘karabijnhaak’, wat voor niet-ingewijden ook al meteen een stuk duidelijker is
    – ‘special forces’ (p16) kan gerust vervangen worden door ‘elitetroepen’ of ‘speciale eenheden’

    _________________________________________________________________________________

    Op vlak van spelling en grammatica lijken er ook geregeld fouten voor te komen. Hierbij enkele voorbeelden:

    De schrijfwijze van de – sinds 2010 – bekendste vulkaan van IJsland is Eyjafjallajökull.
    Doorheen het hele boek wordt het steeds als Eyafjallajökull geschreven (dus zonder “j” na de “y”).
    Spijtig dat iets wat zo vaak in het nieuws geweest is, toch niet correct in het boek opgenomen werd.

    “Hij was zo druk met fotograferen dat…” (p12)
    ‘Druk zijn met iets’ is volgens mij geen correcte uitdrukking.
    ‘Druk bezig zijn met iets’ klinkt beter.

    “… riepen bij Tom het gevoel op als van het binnentreden in een heiligdom …” (p12-13)
    ‘het gevoel als van’ is volgens mij geen correcte verwoording.
    ‘hetzelfde gevoel als wanneer’ klinkt in deze context beter, mits aanpassing van het vervolg van de zin.

    “Precies het hart onder de riem wat je nodig hebt …” (p46)
    Ofwel “Precies het hart onder de riem dat je nodig hebt” (zie: https://onzetaal.nl/taaladvies/wat-dat)
    Ofwel “Precies wat je nodig hebt”

    “We willen graag het gesprek opnemen op de band.” (p47)
    Het woordje ‘de’ mag weggelaten worden.

    “… tot de blaren in zijn handen stonden.” (p53)
    Je kan blaren hebben IN je mond, maar OP je handen of voeten.

    Soms wordt het lidwoord ‘de’ gebruikt wanneer men het heeft over de vulkanen en gletsjers op IJsland, maar soms wordt dit lidwoord weggelaten. Het beste zou zijn dat er een keuze tussen beide gemaakt wordt en dat men zich doorheen het ganse boek consequent aan die keuze houdt (mét lidwoord klinkt het iets vlotter). Enkele voorbeelden:
    – “Vatnajökull … de Myrdalsjökull” (p69)
    – “De Eyjafjallajökull, een van de vulkanen aan de zuidkust van IJsland,…” (p77)
    “… om alsnog de explosieve eruptie van Eyjafjallajökull in gang te zetten.” (p77)

    ‘Oké,’ zegt Hildur. Haar mondhoeken krullen weer omhoog, excuses aanvaard. (p72)
    De laatste twee woorden zouden tussen aanhalingstekens moeten staan.

    “… daarmee lukte zijn laatste tests bij de Herdubreid en de Thrihnukagigur.” (p78)
    Het getal klopt hier niet: het onderwerp (zijn laatste tests) staat in het meervoud, maar het werkwoord niet. Juist is: “… daarmee lukten zijn laatste tests …”

    “… toeristen die hun ontlasting op onmogelijke plaatsten achterlaten bij gebrek aan openbare toiletten …” (p80)
    ‘plaatsten’ moet natuurlijk ‘plaatsen’ zijn

    __________________________________________________________________________________

    Inhoudelijk lijken er ook een heel aantal zaken niet te kloppen.
    Mogelijk interpreteer ik sommige dingen verkeerd en kan Frank mij wat meer duidelijkheid bieden omtrent mijn foutieve denkwijze. Zo niet, kunnen deze foutjes bij een volgende druk uit het boek gehaald worden.

    “De man staat stokstijf en lijkt met zijn massa de liftbak zelfs te stabiliseren.” (p8)
    Dit lijkt mij logisch want door zijn gewicht zal het bakje vermoedelijk meer naar beneden doorhangen en dus minder heen en weer slingeren.
    “De vrouw daarentegen trilt zo mogelijk nog harder dan het bakje, dat nu uitslagen van enkele decimeters naar links en rechts maakt.” (p8)
    Ofwel kan ik hieruit opmaken dat de vorige zin dan toch niet helemaal klopt, want blijkbaar maakt het bakje nu al grote uitslagen en heeft het gewicht van de man toch niet zo’n stabiliserend effect als beweerd wordt.
    Ofwel is er al een beetje tijd verlopen tussen de beide zinnen waardoor het stabiliserend effect al is tenietgedaan. Dit zou dan misschien duidelijker kunnen weergegeven worden in de tekst, want zoals het er nu staat, lijken de drie zinnen binnen eenzelfde tijdspanne plaats te vinden.

    “De uren vlogen voorbij en het was al na zes uur ’s avonds toen Arne riep dat in het basiskamp buiten de kraterrand iedereen al naar huis was en dat het hoog tijd werd om op te stijgen naar het aardoppervlak. Behalve Tom, de gidsen Arne en Raga en de laatste twee toeristen was de vulkaan volledig verlaten.” (p13)
    Het lijkt mij vreemd dat het basiskamp waar bezoekers na hun afdaling aan de vulkaankrater nog iets kunnen eten en drinken (zie: https://insidethevolcano.com/the-tour/detailed-itinerary/), reeds zou sluiten terwijl er blijkbaar nog steeds toeristen aanwezig zijn.
    Ook op vlak van veiligheid, komt het op mij vreemd over dat er niemand meer aanwezig zou zijn. Je weet immers nooit dat een bezoeker zich beneden bezeert en men hulp van bovenaf nodig heeft.

    “Hij voelt en haakt met zijn vinger achter een flinke scherf plexiglas die in zijn schouder steekt.” (p23)
    “Zijn rechterarm, met de snijwond van het plexiglas, doet nauwelijks nog mee” (p28)
    “Uit zijn linkerschouder steken een paar eindjes hechtdraad.” (p38)

    De wond lijkt zich van de ene arm naar de andere verplaatst te hebben?
    Of heeft Tom zich aan beide schouders bezeerd? Dit komt echter nergens in de tekst aan bod.

    “’Maar mijn werk staat erop! … De foto’s uit de vulkaan moet ik volgende week bij National Geographic inleveren,’ protesteert Tom.” (p49)
    “Er is derhalve geen enkel beletsel de camera ter beschikking te stellen van mijn cliënt en uitsluitend de betreffende geheugenkaart als bewijsmateriaal te houden.” (p49)
    “Goed, je krijgt de camera straks terug. De geheugenkaart en je paspoort blijven hier.” (p49)
    “’Bedankt, daar ben ik blij mee’, zegt Tom” (p49)

    Het lijkt mij vreemd dat de politiemannen zich hier verder geen vragen bij stellen.
    Eerst protesteert Tom hevig dat hij die foto’s nodig heeft om aan National Geographic te geven.
    En enkele tellen later heeft hij er precies geen moeite meer mee dat hij enkel zijn camera terugkrijgt, maar de foto’s niet. De lezer ontdekt nadien natuurlijk waarom. Maar als ik bij de politie mocht werken, dan zou ik toch serieuze vraagtekens plaatsen bij zo’n plotse gedragsverandering en mij afvragen wat erachter zit.

    “Veel uren heeft hij besteed aan het dichtmaken van de ramen. De kozijnen sloeg hij met een voorhamer uit de muur. De resterende gaten timmerde hij zowel aan de binnenzijde als aan de buitenzijde dicht met de multiplex platen die hij met draadeinden onderling verbond. Schep voor schep vulde hij de ruimte tussen de platen met beton tot de blaren OP (zie opmerking hierboven) zijn handen stonden.” (p53)
    Hierbij vraag ik mij af hoe hij beton tussen de platen kon scheppen? Waren de gaten niet volledig dichtgetimmerd?
    Aangezien het praktisch gezien niet mogelijk is om zo’n volledige ruimte langs de onder- of de zijkant schep per schep te vullen, veronderstel ik dus dat hij langs de binnenkant bovenaan een strook vrijgelaten heeft? Aangezien in de rest van het boek alles redelijk gedetailleerd beschreven wordt (en soms zelfs verschillende keren herhaald), had dit misschien ook duidelijker uitgelegd kunnen worden.

    “Hierop volgend bedacht hij de gaskanonnen draadloos regelbaar te maken en daarmee lukten zijn laatste tests bij de Herdubreid en de Thrihnukagigur.” (p78)
    Beide plaatsen liggen ver uiteen (minstens een kleine 600 km via de westelijke weg of zo’n goede 800 km via de oostelijke weg en minstens zo’n kleine 8u rijden). Het lijkt mij niet zo’n eenvoudige opdracht om met een 4×4 mét aanhangwagen onopgemerkt zo’n afstand af te leggen. Toegegeven, er wonen niet veel mensen buiten Reykjavik, maar als er zo’n wagen passeert denk ik wel dat dit opvalt bij die enkele lokale bewoners.

    “… en draait zich om, terug naar het restaurant waar hij een grote kop latte bestelt. Aan een tafeltje geniet hij rustig van de welverdiende koffie …” (p63)
    “Sinds hij vanochtend de slang van het infuus uit zijn arm trok, heeft hij niets meer dan een kop koffie gedronken en een broodje gegeten in Perlan” (p79)

    Over dat broodje op p79 werd eerder niets gezegd toen Tom zich in Perlan bevond en dat terwijl zijn hele doen en laten nochtans uitgebreid beschreven werd.

    “De groep … legde een onduidelijke verklaring af over een lawine waar ze in terecht zouden zijn gekomen.” (p81)
    “Bij nadere inspectie van de vulkaan door de autoriteiten konden echter noch de parkwachters, noch de reddingswerkers tekenen van een lawine of aardverschuiving constateren.” (p81)

    De groep die de verklaring afgelegd heeft, moet toch iets meegemaakt hebben waarbij ze bedolven werden. Anders zouden ze het toch niet hebben over een lawine? Dat er bij een nadere inspectie geen ‘oorzaken’ konden gevonden worden, zou wel logisch klinken. Maar dat er geen ‘tekenen’ werden gevonden, lijkt mij vreemd.

    “’Klinkt geavanceerd,’ zegt Tom cynisch.” (p84)
    Hier wordt natuurlijk ‘sarcastisch’ bedoeld in plaats van ‘cynisch’.
    __________________________________________________________________________________

    Hoewel ik niet alles vermeld heb wat mij opgevallen is, ga ik het hier bij laten.
    Mijn reactie is immers al behoorlijk uitgebreid en het wordt tijd dat ik het woord terug aan een ander laat 😉

    FrankvZ
    Bijdrager
    Post count: 36

    Beste Tau,

    Wat een uitgebreide reactie. Voor zover relevant zal ik de opmerkingen zeker ter harte nemen en hopelijk kunnen verwerken in een volgende druk. Kortheidshalve ga ik niet inhoudelijk in op je opmerkingen, ik denk niet dat iemand in de leesclub daar op zit te wachten.
    Wel wil ik kwijt dat een aanzienlijk deel van de vermeende inconsistenties nogal vergezocht is. Daarnaast zijn woordkeus en zinsbouw ‘doorheen het ganse boek’ een keus van auteur en redacteur. Karabiner of karabijnhaak dat is duidelijk ‘een paar andere mouwen’.

    Ik zou zeggen, laat je leesplezier er niet door bederven, de Thrillzone Leesclub is tenslotte een leesclub en geen taalkundig genootschap.

    Veel plezier met de verdere avonturen van Tom!

    Tau
    Bijdrager
    Post count: 10

    @Frank: bedankt voor je reactie 🙂

    Je hebt helemaal gelijk dat het hier geen taalkundig genootschap is.
    Maar als ik een boek lees, dan wil ik zo weinig mogelijk afgeleid worden van het verhaal. Een (bijna) foutloze tekst is dan ook een voorwaarde. In mijn ogen hebben schrijvers en uitgevers een voorbeeldfunctie. Maar wie ben ik?
    De ene lezer is de andere niet en het is nu eenmaal een feit dat sommigen onder ons zich meer laten afleiden door de vorm van de geschreven tekst. Gelukkig voor jou bestaat het merendeel van de lezers uit mensen die over fouten heen lezen 🙂

    Zoals je zegt, zijn woordkeus en zinsbouw doorheen het – ganse of hele, zo je wil – boek een keus van de auteur en redacteur. Daar ben ik het volledig mee eens.
    De meeste opmerkingen die ik gegeven heb, gaan echter niet over de keuzes die gemaakt werden, maar effectief over fouten. Mocht ik het over keuzes gehad hebben, dan zou ik eerder gesproken hebben over het soms Hollandse taalgebruik, over de veelvuldige herhalingen waardoor het lijkt alsof de lezer zelf niet de nodige conclusies kan trekken,… Maar dat doet hier nu niets ter zake.
    Spijtig dat je de behoefte voelt om een lezer vast te pinnen op Belgisch taalgebruik. Maar goed, dat is weer ‘andere koek’ en ik denk niet dat iemand in de leesclub erop zit te wachten dat we hier verder op ingaan.

    Wat de inconsistenties betreft die jij nogal vergezocht vindt, geen probleem. Zoals ik zelf al aangaf, heb ik enkel gezegd wat er naar mijn gevoel niet klopte. Ik heb er ook meteen bijgezet dat het mogelijk was dat ik sommige zaken verkeerd interpreteerde. Als schrijver zou ik het interessant vinden mochten lezers mij aangeven hoe bepaalde dingen op hen overkomen. Maar aangezien onze denkwijzen duidelijk niet overeenstemmen, zal ik mij verder onthouden van elk commentaar 😉

    Marjon
    Bijdrager
    Post count: 166

    @tau,
    Je quote van hieronder kan ik niet terug vinden in de relectie van de auteur op jouw eerdere bevindingen. 😯

    Spijtig dat je de behoefte voelt om een lezer vast te pinnen op Belgisch taalgebruik. Maar goed, dat is weer ‘andere koek’ en ik denk niet dat iemand in de leesclub erop zit te wachten dat we hier y op ingaan.

    Ik wil ook graag kwijt dat ik onderstaande feedback niet helemaal opbouwend vind aan het adres van de auteur én je medelezers van deze leesclub.

    Gelukkig voor jou bestaat het merendeel van de lezers uit mensen die over fouten heen lezen

    En ook ik wil je veel plezier wensen met dit spannende boek, zoals de auteur het heeft bedoeld. Misschien mogen we in de toekomst een prachtig literair werk van jouw hand verwachten. 😂

    coenraad
    Bijdrager
    Post count: 179

    Het boek is gisteravond uit gelezen.

    Ook ik lees wel eens een zin over om het goed tot me door te laten dringen of klopt dit wel zoals ik het lees, maar gelukkig laat dit me niet het leesgenot,waar het boek, voor is bedoeld beïnvloeden.

    Wat ik belangrijk van een boek vind is een aantal zaken:
    – word ik geraakt door het verhaal
    – blijft het me continue prikkelen om door te lezen
    – is er voldoende spanning aanwezig
    – plot
    – zijn er verassende wendingen in het verhaal

    Schokgolf heeft wat mij betreft aan deze zaken zeer goed voldaan.

    Tau
    Bijdrager
    Post count: 10

    @marjon:

    “Dat is andere koek” is de Hollandse variant van “dat is een ander paar mouwen” 🙂

    Het is je volste recht om mij erop te wijzen dat mijn feedback op jou niet opbouwend overkomt.
    Maar het is gewoon een feit dat de meeste lezers over fouten heen lezen. Zoals je hier op het forum kan zien, geven velen dit ook zelf aan. Het betreft dus gewoon een vaststelling en geen punt van kritiek naar de medelezers van deze leesclub toe. Ik zou zelfs zeggen dat het beter is wanneer je tot die groep behoort, want het is enorm storend om (te) veel oog voor detail te hebben. Maar voor de mensen die net zoals ik tot die laatste categorie behoren, is het zeer vervelend om dagelijks geconfronteerd te worden met de achteruitgang van onze taalkennis.
    Dat schrijvers en uitgevers het maar normaal vinden dat er in boeken steeds meer en meer spellings- en grammaticafouten staan, vind ik echter geen goede tendens. Hoe wil men dat kinderen correct leren schrijven als ze het goede voorbeeld niet krijgen? Als je er bovendien rekening mee houdt dat bij de totstandkoming van een boek verschillende mensen de tekst in handen krijgen (schrijvers, proeflezers, redacteuren,…), dan is het dus ook een feit dat er heel wat momenten zijn waarop fouten uit het boek kunnen gefilterd worden. Als dit dan niet gebeurt, is dat een spijtige zaak.

    Tot slot wil ik graag kwijt dat ik je laatste feedback niet helemaal opbouwend vind aan mijn adres.
    Ik heb nooit beweerd dat ik zelf geen enkele fout maak. Zeker wanneer ik moe of gehaast ben, is het best mogelijk dat er een fout in mijn tekst sluipt. Maar dit zijn dan ook gewone forumberichten. Mocht ik ooit een boek schrijven en daar maanden aan werken, dan beloof ik je alvast veel aandacht te besteden aan de vorm zodat iedereen – zowel degenen zonder als degenen met oog voor detail – zich volledig op de inhoud kan richten 😉

    Marjo Jacobs
    Bijdrager
    Post count: 121

    Ik ben inmiddels op blz. 210. Wat een prachtig boek, geweldige beschrijving van het mooie IJslandse landschap. En wat een spanning. Nog nooit eerder gelezen over mogelijke vulkaanuitbarstingen ten gevolge van sabotage. Raadselachtige moorden. Ga snel weer verder lezen.

    Marjon
    Bijdrager
    Post count: 166

    @tau,
    Oké, we hebben beiden ons zegje kunnen doen, fair enough!
    Ik kan natuurlijk best met je meegaan dat het tegenwoordig niet echt goed gesteld is met taalvaardigheid.

    PS. De laatste zin over evt een boek van jou, was humoristisch bedoeld om wat van de lading weg te nemen. Vandaar dat ik afsloot met een emoticon van een lachend gezichtje met lachtranen. Dat is tevens het lastige van geschreven taal. Het juist weergeven van bedoelingen, zonder dat je de kans hebt om iemands gezicht te lezen. Ik heb absoluut niet de bedoeling gehad om je lelijk te bejegenen.
    We gaan in vrede verder met deze leesclub? 😀

    Tau
    Bijdrager
    Post count: 10

    @marjon:
    Natuurlijk gaan we in vrede verder met deze leesclub! Waren we dan in oorlog? 😉
    Het leven zou maar een saaie boel zijn als iedereen dezelfde smaken en meningen zou hebben!
    Ik weet best dat een heleboel mensen het niet met mij en mijn opmerkingen eens zullen zijn en dat maakt ook niet uit. Iedereen heeft immers recht op zijn eigen mening.
    In gevallen zoals deze is het gewoon een kwestie van – zoals de Engelsen het zo mooi weten te zeggen – ‘agree to disagree’ 😀

    Marjon
    Bijdrager
    Post count: 166

    @tau,
    TOP!!! ;-)))))

    Marjon van Oostenrijk
    Bijdrager
    Post count: 45

    Het boek bijna uit.
    Omdat ik IJsland helaas niet ken had ik een overzichtskaartje wel handig gevonden.
    Als je aan het lezen bent dan krijg je wel zin om IJsland een keer te bezoeken, alhoewel al die IJslandse namen wel een struikelblok zijn, maar gelukkig hoef ik ze niet uit te spreken.
    Heel realistisch geschreven.

    Yvonne
    Bijdrager
    Post count: 55

    @tau

    Ik kan me voorstellen dat je het vervelend vind dat je over zoveel dingen gestruikeld bent waardoor je leesplezier verminderd is.
    Mag je ik je dan een eerlijke vraag stellen? Vond je het boek uberhaupt wel mooi? Ik bedoel, ik merk dat als ik dit soort dingen op ga merken in een boek ik het eigenlijk over het geheel gezien niet echt een goed/mooi boek vind. Want in dat soort situaties ga ik op alle fouten letten en alles wat ik lees extra beoordelen en betwijfelen.
    Als ik het boek leuk vind, dan lees ik makkelijker over kleine fouten heen.
    Overigens herken ik sommige taalfouten wel, maar zijn ze me niet opgevallen omdat ik dus vlot gelezen heb en me geamuseerd heb met het verhaal.
    Valt het je op omdat je het boek al niet echt geweldig vond? Of zou het je in ieder boek opgevallen zijn.

    Ik bedoel dit niet verkeerd he, ik deel mijn ervaring van het lezen met jou en ben hier gewoon benieuwd naar.

    Tau
    Bijdrager
    Post count: 10

    @yvonne: Natuurlijk mag je mij die vraag stellen! En ja, het zou me in ieder boek opgevallen zijn 🙂
    Spijtig genoeg heb ik echt wel veel te veel oog voor detail. Dat is soms een voordeel (als er iets moet aangekocht worden, zie ik altijd alle voor- en nadelen van een product en kan ik dus goed vergelijken ;-)), maar meestal is het gewoon enorm vermoeiend.
    Als ik in een boek af en toe fouten tegenkom dan vind ik dat storend, zelfs in een boek dat ik voor de rest enorm goed vind qua plot, personages,…. Afhankelijk van het soort fouten (typ-, grammatica- of inhoudelijke fouten) en van het aantal fouten, zal mij dit in mindere of meerdere mate storen.
    Als ik echter regelmatig fouten tegenkom, dan gaat het lezen van dat boek steeds moeizamer. Vandaar dat ik Schokgolf nog niet uitgelezen heb en momenteel even de voorkeur geef aan andere boeken (ik lees steeds meerdere boeken tegelijk). Wat niet wil zeggen dat ik Schokgolf niet ga uitlezen, helemaal niet. Sowieso lees ik boeken uit, omdat ik een totaalbeeld wil hebben van het verhaal en een eerlijke recensie wil kunnen schrijven.
    Spijtig dat sommigen, waaronder Frank, mijn opmerkingen blijkbaar als een ‘aanval’ beschouwen. Ik zou als schrijver appreciëren dat mensen de tijd nemen om mij hun opmerkingen door te sturen. Mocht ik van mening geweest zijn dat het verhaal helemaal op niets trok, dan had ik niet de moeite gedaan om te reageren. Maar als ik denk dat er duidelijk potentieel zit in een verhaal maar dat sommige dingen misschien voor verbetering vatbaar zijn, dan reageer ik wel. Maar goed, zoals ik al zei: “Iedereen heeft recht op een eigen mening.” 😉

    Marjo Jacobs
    Bijdrager
    Post count: 121

    Na vele uren leesplezier heb ik Schokgolf zojuist uitgelezen. Adembenemend spannend. Schokgolf een echte aanrader!

    Marjon
    Bijdrager
    Post count: 166

    @Marjo Jacobs,

    Voor mij was het laatste deel ook een zinderende, snelle en spetterende finale. Ik ben het boek ook bij mijn leesvrienden aan het promoten. Het is gewoon jammer dat een volgend boek over Tom Brandt nog twee jaar op zich laat wachten. *zucht*

15 berichten aan het bekijken - 61 tot 75 (van in totaal 76)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.