Home Forums VOLLEDIG AFGERONDE LEESCLUBS #1 Leesclub 46: Terug naar Hasselt Verslag leesclub Terug naar Hasselt van Gudrun Bongaerts

1 bericht aan het bekijken (van in totaal 1)
  • Auteur
    Berichten
  • Cees van Rhienen
    Sleutelbeheerder
    Post count: 662
    #8814 |

    Leesclub 46, Terug naar Hasselt – Gudrun Bongaerts

    Inleiding

    Het verhaal: Terug naar Hasselt

    Het verhaal van een lijdensweg, een passie…

    In ‘Terug naar Hasselt’ zit vaart én woede én passie én veel liefde, met op de achtergrond de steeds dreigende dood.

    Dit is een roman die moest geschreven worden, de urgentie ervan is overal tastbaar. Dertig jaar na datum moest een jeugd worden afgesloten, getuigenis worden afgelegd, vindt er een reconstructie plaats.; In ‘Terug naar Hasselt’ wordt gepeild naar een verleden dat overweldigend was, verschroeiend.

    Het gaat over jong zijn, over een coup de foudre, een ménage à trois, over liefde dus en seks en dood. De anekdotiek wordt vlotjes overschreden wat aan deze roman ook het karakter geeft van een tijdsdocument, het testament van een hele generatie die opgroeit in en rond de provinciestad Hasselt in de jaren ’80. Golven van emotie overspoelen mij. Eén daarvan is de angst. Om de intensiteit van dit alles. Onzekerheid, dus. Nee, niet over wat hij voor mij voelt. Daar durf ik nog niet het begin van over nadenken. Golven van ontreddering zijn het. En ik denk, ik kan dit niet aan. Niet nu. Tegelijkertijd schuiven mijn vingers tussen die van hem. Ik balanceer ergens tussen overgave en zelfbehoud, iets wat verder gaat dan hart en rede.

    (Herman Rohaert) Gudrun Bongaerts (1968) uit Hasselt is Germaans filoloog (Vrije Universiteit Brussel, 1991) en geeft op professionele basis Lezingen over Rouwverwerking en Bipolaire Jongeren.

    Bongaerts: ‘Terug naar Hasselt is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Maar het blijft een literaire roman, geen geschiedschrift. Er zijn zoveel jasjes die je die feitelijkheden aan kan trekken en ik ben modegevoelig.’ http://www.gudrunbongaerts.be 

    ********************

    De schrijver: Gudrun Bongaerts

    Gundrun Bongaerts (1 juli 1968) uit Lommel is Germaans filoloog (Vrije Universiteit Brussel, 1991) en tot voor kort docent Nederlands en niet-confessionele moraal in diverse Vlaamse onderwijsnetten.

    Mede naar het overlijden van haar zus en het daaropvolgende rouwproces, heeft ze zich nu volledig toegelegd op haar werkzaamheden binnen de I.G.V. Le Droit Human België.

    De lezers:

    Lezer 1: Boeklovers, 53 jaar
    Ik geef me op voor deze leesclub omdat Cees zo enthousiast over dit boek was, wil ik het ook wel graag lezen.

    Lezer 2: coenraad, 52 jaar
    Na de info gelezen van waar het verhaal over gaat is me één ding duidelijk geworden en dat is dat het een beladen verhaal moet zijn geworden vol met emoties. Als iemand zoveel angsten en onzekerheden heeft gekend dan moet en zal dit vaak een confrontatie en gevecht met jezelf zijn geweest. Door dat het een waargebeurd verhaal is geweest wil ik graag lezen hoe het voor Gundrun moet zijn geweest.

    Lezer 3: Weert, 45 jaar
    Het onderwerp, een terugblik op een jeugd in het Hasselt van vroeger, met de daarbij horende – gecompliceerde – verliefdheden spreekt me aan. Hoe kijkt de auteur terug en wordt haar jeugd geïdealiseerd of juist niet? En hebben de gebeurtenissen invloed op het leven wat daarna kwam?

    Lezer 4: maria burger, 45 jaar
    Nog nooit een autobiografie gelezen en verder komt er psychologie aan bod en twee dochters zijn psycholoog dus genoeg te bepraten als ik het boek mag lezen.

    Lezer 5: Wilma, 54 jaar
    Het verleden kan zo bepalend zijn voor je heden, ik denk als ik terug zou gaan naar plaatsen waar ik gewoond heb er ook goede herinneringen en ook pijnlijke herinneringen naar boven zouden komen, het zou een verwerkingsproces in werking zetten terwijl ik nu denk dat ik het al wel afgesloten heb. Ik ben geen schrijver en kan het dus niet zo mooi op papier zetten. Ik ben benieuwd hoe Gudrun in Terug naar Hasselt heeft verwoord en hoe ze me meeneemt naar haar verleden in Hasselt.

    Lezer 6: Stefanie_R1985, 32 jaar
    Terug naar Hasselt van Gudrun Bongaerts mag dan geen thriller zijn, de korte inhoud maakt het toch wel spannend aanvoelen. Zeer benieuwd naar wat er gebeurd is daar in Hasselt en misschien kom ik zo achter het waarom van het pseudoniem van de auteur!

    Lezer 7: XKelllllyyyyy, 22 jaar
    Ik las de inleiding van de biografie en het sprak mij wel aan. In sommige dingen ga je je zelf herkennen en zo de persoon in kwestie leren kennen dat ze hebben meegemaakt

    Lezer 8: Axelle, 43 jaar
    Alles uit de inhoud schreeuwt emoties. Wat me in dit boek aantrekt, is het feit dat het gaat om iemand die haar jeugd omschrijft in het kader van de jaren 80 en ook ik heb die jaren heel bewust meegemaakt. Ik denk dat het voor mij ook veel dingen gaat oproepen en misschien dingen in ga herkennen en ik het nog meer ga kunnen aanvoelen.

    Lezer 9: lezer, 54 jaar
    Specifiek dit boek omdat het niet altijd pure thrillers moeten zijn, omdat ik me afvraag of opgroeien in Hasselt dan zo verschillend was ten opzichte van opgroeien in Antwerpen en ook nog omdat ik – onrechtstreeks – voeling probeer te houden met de “indoctrinatie” in ons onderwijs. Ook omdat ik uit de vorige leesclubs veel extra leesplezier haalde en ook veel intensiever met het boek bezig ben, al is het maar om geen slechte indruk op de medelezers te maken. Uiteraard kan je zelf enkel rijker worden door een boek over een universeel thema waar we allemaal mee te maken krijgen.

    Lezer 10: ingebrunn, 45 jaar
    Graag maak ik kans op de indrukwekkende roman Terug naar Hasselt van Gudrun Bongaerts. Ben echt enorm benieuwd. Het lijkt me een boek vol met gevoelige onderwerpen. Ik ben dan ook enorm benieuwd naar het verhaal van Gudrun.

    Lezers die met een eigen exemplaar actief hebben deelgenomen:

    ……….

    De Leesclub:

    Deze leesclub bondig en met een knipoog.

    Het zesenveertigste boek dat door de leesclub is gelezen is Terug naar Hasselt, geschreven door Gudrun Bongaerts, uitgegeven door Uitgeverij Kramat en beschikbaar gesteld door Gudrun Bongaerts.

    Een boek dat geen thriller is maar waargebeurd en verteld en op papier gezet door een auteur die het verhaal van nabij heeft gemaakt, nee, nog dichterbij, ze was onderdeel van het verhaal. De nu in Hasselt woonachtige Gudrun Bongaerts was een aantal jaren weg uit haar stad waar ze zoveel herinneringen heeft achtergelaten. Definitief terug, kwamen deze herinneringen spijkerhard naar boven en was het tijd om ze aan het papier toe te vertrouwen. Terug naar Hasselt is geboren en de ThrillZone leesclub leest het.

    ‘Ik geef me op voor deze leesclub omdat Cees zo enthousiast over dit boek was, wil ik het ook wel graag lezen’, dat is een heel goede reden Ingrid, alias Boeklovers. Voor coenraad was het de info van het verhaal dat hem intrigeerde. Voor lezer was de reden anders: ‘Specifiek dit boek omdat het niet altijd pure thrillers moeten zijn, omdat ik me afvraag of opgroeien in Hasselt dan zo verschillend was ten opzichte van opgroeien in Antwerpen en ook nog omdat ik – onrechtstreeks – voeling probeer te houden met de “indoctrinatie” in ons onderwijs’.

    Lijkt de redactie allemaal heel plausibele reden te zijn om dit boek te lezen. Omdat de auteur ook nieuwsgierig was over sommige ervaringen van de lezers heeft Gudrun nog een aantal persoonlijke vragen gesteld waar ze graag eerlijke antwoorden op wil hebben.

    Dus in dit geval niet alleen interessant voor de lezers, maar zeker ook voor de niet-lezers en natuurlijk de auteur.

    De redactie gaat niets verraden en geeft alle lezers van dit verslag de kans er iets van te vinden. Reacties zijn dus welkom…..

    Voor het lezen:

    In deze rubriek wordt aan de lezers gevraagd een verwachting te geven op basis van de cover, achterflap en hun verwachting. Hiermee wordt een beeld gevormd in hoeverre de buitenkant van een boek, lezers kan interesseren.

    Citaat Axelle:
    De cover doet mij een beetje aan Christiane F. denken. Ik vind hem persoonlijk niet zo aantrekkelijk, maar dat neemt niet weg dat ik wel denk dat hij heel goed bij het zwaardere deel van de inhoud van het boek past. Hij heeft zeker een duister kantje. Het boek gaat ook over passie en seks, maar die uitstraling mis ik dan weer. Ik had gedacht dat de kleuren op de achterkant die misschien zouden symboliseren, maar dat was niet het geval.

    Citaat lezer:
    Ik verwacht het contrast en/of de gelijkenissen met dezelfde periode in Antwerpen te kunnen zien. Herken ik mezelf of voegt dit een onbekend brokje geschiedenis toe?
    Op basis van het stukje biografie in de uitnodiging en de tekst op de achterflap verwacht ik een boek dat in een hoog tempo van event naar event springt. En tegelijkertijd emotioneel erg diep graaft waarbij de schrijfster veel van zichzelf blootgeeft om haar verleden te verwerken.

    Citaat Boeklovers:
    Ik had in het verleden ook al eens de gelegenheid om dit boek te lezen en dan twijfelde ik enorm. Naar aanleiding van lovende recensies, heb ik deze keer niet getwijfeld en hoop dat het even goed is als men zegt.

    Citaat Weert:
    Mooie, aansprekende cover met die foto van het meisje uit de jaren 80 met sigaret en de naam van Bowie op de muur achter haar. De achterkant ziet er ook goed uit. Verhaal van een lijdensweg, een passie, ik ben benieuwd, zou het een “zwaar” boek zijn?
    Eigenlijk heb ik geen verwachting, behalve dan de diverse gelezen recensies, die positief zijn.

    Citaat coenraad:
    De cover heeft een uitstraling voor een Young Adult verhaal. Het verhaal speelt zich door terug te gaan in de tijd in de jaren tachtig en daar past dit heel goed in thuis. Op de achterflap in het kort waar het verhaal over gaat en dat het voor de auteur tijd was om een het verhaal naar buiten te brengen zodat ze er een punt achter kan zetten en het goed kan afsluiten. Een zeer korte bio over de auteur en de lezingen die ze op professionele basis geeft daar hoop ik iets van terug te vinden in het verhaal.

    Tijdens het lezen:

    In deze rubriek is aan de lezers gevraagd om hun aandacht te vestigen op opmerkelijke citaten en de zinsopbouw, woordkeuze of andere in het oog springende tekst. Dit zorgt altijd voor leuke discussies.
    We zetten de opmerkelijkste uitspraken voor u op een rijtje:

    Citaat Axelle:
    Dit vond ik wel mooi op pag 54: Haar blik maakt een kermistoertje door de woonkamer om weer als vanouds licht vermanend bij mij terecht te komen

    Citaat Weert:
    Ik ben begonnen in het boek. Het begint met een mooi gedicht. De schrijfstijl vind ik heel plezierig, waardoor het boek niet moeilijk leest. Twee dingen vallen me op:
    Er komen weinig Belgische woorden en uitdrukkingen voor in het boek en ik vind het papier een beetje op kladpapier lijken, op zich niet erg, het belemmert het lezen niet.

    Citaat XKelllllyyyyy:
    Het liedje Ashes to Ashes van David Bowie vind ik wel opmerkelijk. Ja, de verhaallijn ontwikkelt zich zoals ik ook verwacht, soms grappige stukjes erin, dat is leuk.

    Citaat ingebrunn:
    De liedjes van David Bowie vind ik mooi. Ook een beetje jeugdsentiment. De verhaallijn ontwikkelt zich niet echt zoals ik verwacht. Ik ben nog niet zo ver in het boek maar ik vind het allemaal wat warrig. Ook vind ik zoon en dochter vreemd over komen. Geef ze dan een fictieve naam.

    Citaat Stefanie_R1985:
    Er is me niet meteen iets opgevallen, al was het grappig dat haar man haar talenkennis ophemelde omdat ze décapotable enzo uit haar mouw kon schudden, terwijl het vooral komt vanwege haar dialect. Althans zo kwam het over, want ze zat ook in Parijs voor school?! Daarnaast viel David Bowie op en zijn teksten. Komt misschien omdat ik zijn muziek kan appreciëren (ook al ben ik pas van ’85) en omdat ik het zeer passend vond bij het verhaal.

    Citaat lezer:
    Het verhaal speelt zich grotendeels in het verleden af, geen verrassing daar, dat krijg je mee als je eraan begint. De tweede verhaallijn die door de eerste geweven wordt en het verleden met het heden vergelijkt is onverwacht. Zeker gezien de parallellen die getrokken worden door sommige personages te behouden en andere te vervangen door jongeren. Dat had ik helemaal niet verwacht en maakt het verhaal erg persoonlijk. En zinloos om met mijn eigen leven proberen te vergelijken.

    Citaat Boeklovers:
    Ik ben halfweg en voor mij is het een trip to memorylane aangezien mijn eerste relatie ook met een manisch-depressieve man was. Soms herken ik mezelf in Gudrun hoewel zij op dat moment jonger was. Het wisselen tussen tijdzones zorgt voor de nodige luchtigheid in het verhaal.

    Citaat maria burger:
    Voor mij is het geen boek dat ik zou aanbevelen. Weinig spanning en inhoud, geen vaart in het verhaal, soms erg kinderlijk en naief. Werd veel verklapt in het verhaal. Beetje platvloers. Ik vind het knap dat de echtgenoot van de schrijfster de energie heeft gehad om dit te lezen voor haar met al haar ontboezemingen en haar manier van schrijven.

    Citaat coenraad:
    De schrijfstijl is meteen vertrouwd en het leest ook als een speer. De auteur neemt je ook daadwerkelijk mee terug naar haar tijd in Hasselt. Het verhaal leest, zoals het al vermeld stond op de achterkant, dat het geschreven moest worden om een periode goed te kunnen afsluiten. Zo kwam het bij mij althans over.
    Wat mij op viel was dat ze een vrij ruimdenkende ouders heeft gehad en dat ze in haar keuzes die ze maakte geen enkele tegenspraak heeft gekregen.

    Na het lezen:

    In de laatste rubriek wordt openlijk over de inhoud van het verhaal gediscussieerd. Doelstelling is om hier gezamenlijk vast te stellen of de meningen overeenkomen, iedereen het verhaal op een zelfde wijze leest, beleeft en waardeert. Terug naar Hasselt is uiteindelijk door 9 lezers beoordeeld en gewaardeerd. Het krijgt als 46e leesclubboek een gemiddelde puntenwaardering van 7,13 en een welverdiende plek in de HALL of FAME.

    Noot redactie over de bepaling gemiddelde puntenwaardering:

    Door de deelnemers wordt een puntenwaardering over de zes belangrijkste facetten toegekend, over een schaal van 0 t/m 10. Dit geeft een realistischer, vollediger en nauwkeuriger beeld van de totstandkoming van de eindwaardering. Voor Terug naar Hasselt van Gudrun Bongaerts geldt de gemiddelde beoordeling per facet, zoals hieronder is weergegeven.

    1. Spanning: 7,44
    2. Plot: 6,78
    3. Leesplezier: 7,56
    4. Schrijfstijl: 6,78
    5. Originaliteit: 6,78
    6. Psychologie: 7,44

    Gemiddelde puntenwaardering: 7,13

    Wat vindt Gudrun Bongaerts van deze leesclub?

    Zoveel lezers, zoveel meningen.  Dat is voor een Leesclub van ThrillZone niet anders.
    Ik heb met veel interesse de (tussen-) beschouwingen en opmerkingen gelezen. Ik kreeg zelfs 2 hartverwarmende privé- berichten via Facebook. In deze prive- berichten deelden lezers met mij hun eigen jeugdbelevenissen, als met een vriendin. Als Terug naar Hasselt de lezer kan laten weerkeren naar de eigen jeugd, de lezer het gevoel kan geven dat hij/ zij mij kent, is de opzet al voor een groot deel geslaagd, lijkt me.

    Het was fijn om de fragmentjes te lezen die deze lezers eruit pikten als zijnde ‘bijzonder’; het was ook fijn te lezen dat geen van hen zich stoorde aan de vele terzijdes over mijn huidige gezin, dat men de parallellen duidelijk kon trekken. Eén lezer vond het afwisselen wel te snel, te verwarrend, had liever een chronologisch afgelijnd verhaal gezien. Ik zal nooit puur chronologisch schrijven, ik hou van dat beetje verwarring, zie het in een groter plaatje van ‘Ewige Wiederkehr des Gleichen’. Een lezer mag wel een beetje moeite doen ook, vind ik.

    Dit boek valt onder ‘Roman Kramat Litura’, het is geen scenario voor een B- film. Ik zal wel met de opmerking ‘te snel, te verwarrend’ rekening houden in mijn nieuwe manuscript, door de afwisseling in ‘vertelde tijd’ minder snel te laten gebeuren.

    In de commentaren las ik hier en daar tussen de lijntjes een ‘calvinistisch’ moreel vingertje. Ik ben opgevoed tot een vrijdenker, een existentialist, een feminist à la Simonne De Beauvoir. Dus ik vloek, ik probeer, ik twijfel, ik hang enige rationaliteit tot de feiten aan. Die schrijfstijl vloeit voort uit mijn context. Ik ben trots op ‘mijn context’ en dat morele vingertje deert mij niet – ik wil het bij deze wel duiden.

    Wat mij even stoorde was dat een lezer aangaf dat in zijn/haar ‘liefdevolle gezin’ zulke dingen niet hadden kunnen gebeuren. Het gezin waar ik in groot gebracht werd was ook bijzonder liefdevol, mijn ouders en 4 grootouders hebben mijn zus en mij altijd met de grootste liefdevolle aandacht begeleid. Wij waren hun topprioriteit. Men kan ons onze progressieve houding verwijten, maar niet een gebrek aan liefde. Ik vind het spijtig dat zulks op deze lezer niet zo is overgekomen. Ik vind het ook spijtig dat de zovele conservatieven in deze wereld nog steeds denken dat ze met al hun verbodsregeltjes elk probleem, elke situatie voor zullen zijn. Shit happens, opvoeden is intensief begeleiden, niet in een (kleinburgerlijk) doosje wegstoppen. Shit geraakt immers ook door dat doosje heen. Het moge ook, by the way, duidelijk zijn dat die progressieve opvoeding die ik genoot mij wel tot de gelukkige, succesvolle moeder/ echtgenoot/ openbaar spreker heeft gemaakt die ik vandaag ben.

    Terug naar Hasselt is uitgebreid geredigeerd. Er zitten geen spellingsfouten of grammaticale fouten in, of dat is tot nu toch nog niet gebleken. Als ik bijvoorbeeld het woord ‘wakkel’ gebruik is dat niet ‘wankel’.’ Wakkel’ is ook een bestaand woord en ik vind het mooier, poëtischer. Ook de zogenaamde ‘rare grammaticale constructies’ als ‘Daar kwam weer nieuwe zoon van’ zijn niet fout, maar met een zekere literaire humor bedoeld. Zo ook het benoemen met ‘zoon’, ‘dochter’, ‘man’. Het is niet zo dat ik deze benamingen heb gebruikt om mijn gezinsleden anoniem te houden, dan had ik inderdaad pseudoniemen kunnen gebruiken. Ik heb hen zo genoemd omdat ik dat grappig- poëtisch vind. Ook op Facebook doe ik dat vaak zo: ‘Dochter is vandaag jarig’, ‘Man vindt mijn nieuwe halsketting goed bij mijn fornuis passen.’ Het is mijn dingetje, zeg maar. (Maar ik zal nog eens goed over het veelvuldig gebruik van mijn dingetje nadenken.)

    Een Nederlandse lezer stoorde zich aan een aantal afkortingen als CCC en MUG. Het is heel bijzonder dat deze opmerking van een Nederlander komt, want Vlamingen lachen altijd om de vele afkortingen die Nederlanders systematisch plegen te hanteren. De betekenis van deze afkortingen is heel duidelijk binnen de context, wat mij betreft. ‘De CCC pleegt een aanslag op een vestiging van de Zweeds- Amerikaanse multinational…’; ‘Het is geen gewone ambulance maar de MUG die met loeiende sirenes aan komt rijden’. Mocht de lezer de betekenis uit deze context niet kunnen opmaken, vrees ik het ergste voor zijn/ haar interpretatie van moeilijkere passages als ‘de laatste vrijscène’. De CCC staat voor: ‘Cellules Communistes Combattantes’, maar de gemiddelde Vlaming kent dit echt niet voluit. (De afkorting is daarentegen algemeen bekend.) MUG staat voor ‘Medische Urgentiegroep’ en heeft, zoals vermeld in het boek, ook een dokter aan boord, in plaats van enkel een urgentieverpleger.

    Ik dank jullie heel hartelijk voor jullie bijdrage. Fijn dat jullie mijn boek zo intensief gelezen hebben, fijn dat het bij de meesten ook een gevoelige snaar raakte. Meer kan een schrijver niet wensen.

    Getekend: Gudrun Bongaerts.

    Een impressie van de antwoorden die Gudrun Bongaerts gaf op lezersvragen:

    Axelle vraagt:
    Hoi, ik voel veel emoties bij het lezen van je boek. Is het niet ontzettend zwaar om alles opnieuw op te rakelen of geeft het je eerder een goed gevoel nu je alles hebt kunnen neerschrijven? Wat was de voornaamste reden om je verhaal te publiceren?

    Stefanie_R1985 vraagt:
    Je vorige boek, over rouwverwerking, is net zoals dit boek een soort van proces voor jou om dingen te verwerken. Heel erg knap van je, maar is dat niet beangstigend ook? Je geeft jezelf uiteindelijk bloot aan compleet vreemde mensen … Of werkt dit louterend? Is het een aanrader voor anderen?
    Algemener: In welk genre zou je nog een boek willen schrijven?

    Gudrun Bongaerts antwoordt:
    Dag Axelle en Stefanie,
    Terug naar Hasselt is een literaire roman, geen dagboek. Het waarheidsgehalte van het boek is ondergeschikt aan de literaire vorm. Een literaire roman in de ik-persoon gaat altijd over emoties, moet altijd een zekere urgentie van het schrijven uitdrukken, of het verhaal nu volledig fictie (‘verzonnen’) is of niet. Aan dit verhaal uit mijn jeugd heeft een beginnend schrijver als ik een goed houvast; de grote lijnen liggen vast, de details zullen altijd kloppen want zijn authentiek enz… Ook de emoties zijn voor mij als schrijver makkelijker op te roepen dan bij een verzonnen verhaal.

    Ik stel me inderdaad kwetsbaar op, maar is dat niet überhaupt het geval bij het publiceren van een boek? Ik heb gezien dat bij mijn eerste boek Merel en ik de kritiek zonder uitzondering over de vorm ging, nooit heeft iemand kritiek gegeven op mijn persoon, op mijn gedachten of reacties die ik daarin beschrijf. Die kritiek op de vorm kan ook heel hard aankomen, hoor. Een boek schrijven is een heel zwaar proces, het vergt het uiterste van een mens. Als het eindresultaat dan niet gewaardeerd wordt is dat slikken, of het verhaal nu waargebeurd is of niet. (Waarmee ik niet wil zeggen dat jullie niet eerlijk mogen zijn, haha, kritiek is onlosmakelijk verbonden met het vak en dat weet ik als filoloog maar al te goed.)

    Hoe dan ook, Terug naar Hasselt schrijven is het fijnste wat ik in mijn leven al ooit gedaan heb. Het heeft me weer jong doen voelen, heeft me veel inzicht gegeven in mezelf, heeft me hele mooie contacten opgeleverd zoals met familieleden van het personage Serge. Het manuscript waar ik nu aan werk is ook autobiografisch, trouwens.

    In de toekomst wil ik weleens proberen om een bildungsroman te schrijven gebaseerd op zuivere fictie. Ik denk dat dat veel moeilijker zal worden, wellicht heb ik er dan ook minder plezier aan. Ik hoop dat ik hiermee jullie vragen heb beantwoord.

    maria burger vraagt:
    Hoe vond je man het om al je ontboezemingen te lezen. Ik vind het knap dat hij dat deed.

    Gudrun Bongaerts antwoordt:
    Dag maria burger, mijn man heeft elke avond, een jaar lang, elk nieuw stukje van het manuscript nagelezen. Hij beschouwt dit in de eerste plaats als een literair werk, focust zich vooral op de vorm. Hij wist van deze gebeurtenissen uit mijn jeugd af, natuurlijk. Hij is mijn grootste fan.

    Voor alle vragen aan en antwoorden van Gudrun Bongaerts klik hier;

    Citaat Axelle:
    Het is vrij duidelijk dat ze het er nog steeds moeilijk mee heeft. Ik krijg het gevoel dat ze het heel erg vindt dat ze niet tot Serge kon doordringen om met hem een leven op te bouwen. Mijn jeugd speelde zich min of meer in dezelfde periode af, dus dat kan ik herkennen. Ik denk dat het verschil er vooral in lag dat ik nooit te maken hebt gehad met jongens die manisch-depressief waren. Dat drukt sowieso een grote stempel op relaties onderling. Ja, er blijven nog vragen, maar het is jouw verhaal. Misschien zijn er dingen die je liever niet met ons deelt of die je ergens ver hebt weggestopt in je geheugen omdat ze te pijnlijk zijn. In dit geval stoort het me niet. In een fictieverhaal zou het dat wel doen.
    Beoordeling: 7,0

    Citaat Stefanie_R1985:
    Ik ben van de jaren ’90 als tiener, maar ik herken het wel. Bij ons was het meer homo zijn en daar voor durven uitkomen. Althans zo beleefde ik het … Ik had toen ook een vriend met een moeder die manisch-depressief is, nog steeds trouwens, en contact hebben met zo iemand is een rollercoaster. Niet makkelijk om daar zo mee om te gaan zoals zij deed. Ik vind het vooral nogal van hier naar daar springen, maar dat is omdat jij moet herinneringen naar boven halen en soms gaat dat makkelijk en soms moeilijk, omdat je jezelf wil beschermen. Wat je mee wil geven aan de lezers is wel duidelijk. Je laat zien wat je voor hen voelt toen en nu, maar je geeft ons voldoende kans om zelf onze mening te vormen en mee te voelen.
    Beoordeling: 7,00

    Citaat Weert:
    Ja, daar kon ik goed in meegaan. Tieners voelen zich over het algemeen aangetrokken tot rebels gedrag, dat hoort bij de leeftijd. De moeite die Gudrun heeft gedaan om dit boek te schrijven, toont veel betrokkenheid, dus ja, dat is wel echte vriendschap. Nee, die stukken over je kinderen en je huisgezin laten zien hoe je nu bent en gevormd bent door je jeugd. Misschien is dit boek toch meer voor de vrouwelijke lezer, vanwege de vrouwelijke verteller en hoofdpersoon, maar ik denk dat dat ook van het soort mannelijke lezer af hangt.
    Beoordeling: 6,83

    Citaat ingebrunn:
    Ik lees duidelijk dat ze haar gezin beschermt. Deze hebben in het verhaal ook geen namen. Ook gaat ze soms te snel van het verleden naar de toekomst. Een chronologische volgorde leest voor mij makkelijker. Ja het verhaal was voor mij erg herkenbaar. Ik was zelf ook zo. Lastig hoor. Ik denk niet echt dat ik hier lering uit kan trekken. Wel ben ik wat meer te weten gekomen over manisch depressief en dat je weet dat degene lastig te helpen is. Ik vind het niet vervelend dat ik met vragen blijf zitten. Dit is meestal in een biografie. Je kan en wil ook niet alles delen.
    Beoordeling: 6,83

    Citaat lezer:
    Tijdens het lezen kreeg ik al snel de indruk dat Gudrun vertelt wat ze zich echt herinnert. Levensecht, de herinneringen worden – soms – later aangevuld of in een andere context geplaatst. Een beetje ad rem, zoals je dat doet in een verhaal dat je rechtstreeks aan iemand vertelt. Dat laat het boek erg natuurlijk (en echt) overkomen. Bij mij komt de werkelijkheid van Gudrun wel over als een schok omdat mijn werkelijkheid toch heel anders is.
    Beoordeling: 7,67

    Citaat XKellllyyyy:
    Ik kon wel meegaan met de gedachten van Gudrun als tiener en raakte oo betrokken bij haar belevingen. Ik kom vaak in grote steden en snap wat ze bedoelt.
    Dit had in mijn jeugd niet zo snel kunnen gebeuren, ik kom uit een gezien met 4 (moeder vader en een broer) dus dat net iets anders. Ik kan deze vriendschap die ik in het verhaal zie, een beetje als echte vriendschap beschouwen. Ze laten je stikken.
    Beoordeling: 6,83

    Citaat maria burger:
    Wat betreft of het mij ook had kunnen gebeuren, denk ik dat niet. Ik kom uit een warm, gesloten gezin en had dat qua mentaliteit die ons is bijgebracht denk ik niet kunnen gebeuren. Ik had ook ouders die een belangrijke rol speelden. Waarschijnlijk maakt het milieu waar je uit komt ook wel uit. Daarnaast ben ik in mijn jeugd niet echt in aanraking geweest met mensen met biopolaire stoornissen etc maar later wel en weet daarom hoe moeilijk dat kan zijn.
    Beoordeling: 6,17

    Citaat coenraad:
    Mij heeft het geheel niet gestoord dat ze jong zouden sterven het heeft juist mijn nieuwsgierigheid aangewakkerd om er meer over te weten over het hoe en waarom.
    Vindt het wel een gepaste snelheid anders was het waarschijnlijk, voor mij althans, te langdradig geworden. De huidige gezinssituatie is natuurlijk ook heel belangrijk vooral omdat gezien de impact die het op latere leeftijd heeft. Aangezien je nog steeds in de verwerking zit kan dit juist invloed op het dagelijks functioneren invloed hebben en je gezin is daar een groot onderdeel van.
    Beoordeling: 7,83

    Citaat Boeklovers:
    De betrokkenheid met het verhaal was groot omdat ikzelf affiniteit had met iemand met een manische depressie en dit verhaal toch heel dichtbij kwam. Het was niet leuk op voorhand te weten dat de jongens jong zouden sterven maar het geeft zeker een stimulans om verder te lezen. Gudrun heeft me geraakt met haar ‘ontboezemingen’ zodat je niet anders kan dan betrokken te worden bij haar belevingen. Het boek had van mij nog dikker mogen zijn maar er is zeker niet te weinig uitleg gegeven.
    Beoordeling: 8,00

    Lees de onverkorte discussie en de reacties in alle onderdelen van deze leesclub

    Voor het lezen
    Tijdens het lezen
    Na het lezen
    Beoordeling

    ++++++++++++

    Helaas zijn de onderstaande personen voorlopig uitgesloten voor het winnen van een gratis leesexemplaar omdat ze niet of niet volledig hebben voldaan aan de richtlijnen van de leesclub.

    ……….

    Deze uitsluiting kan direct worden tenietgedaan door actieve deelname aan een volgende leesclub met een eigen leesexemplaar.

1 bericht aan het bekijken (van in totaal 1)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.