Home Forums Leesclub 59: In het veld In het veld, Tijdens het lezen

7 berichten aan het bekijken - 16 tot 22 (van in totaal 22)
  • Auteur
    Berichten
  • lianeem
    Bijdrager
    Post count: 21

    Ik verbaas me er over dat Liz zo kort na haar operatie afreist om Orin te zoeken en daarbij allerlei dingen onderneemt, waarbij ze haar tas zelf wil dragen, gaat douchen, etc. En zo weinig ongemak ervaart. Ligt het aan mij (ben ik gewoon een aantal dagen kwijt)? Het leek mij best een ingrijpende operatie. Zijn er meer mensen die zich dit afvroegen?

    lianeem
    Bijdrager
    Post count: 21

    En het viel me ook op dat Christine met baby Kibwota op reis gaat, ze bond hem op haar rug, en daarna wordt er een aantal pagina’s later pas weer aandacht aan de baby gegeven als er al een dag en een nacht voorbij zijn, en er een aantal spannende dingen zijn gebeurd. Oh ja, dacht ik, die baby was mee, toen ze hem van haar rug losmaakte. Een beetje gek moment. Sowieso vind ik het contrast in naamgeving (Kibwota, terwijl alle andere personages meer westerse namen hebben) groot. Is dit anderen ook opgevallen?

    kareltje
    Bijdrager
    Post count: 150

    @lianeem, goed dat je het noemt/vraagt. Dat zet me even aan het denken.
    Christine wilde eigenlijk van de baby af. Uiteindelijk neemt ze wel haar verantwoordelijkheid, maar doet ze er alles aan om (tussen zichzelf en de baby) geen gevoel van binding te creeren. Ik heb het idee dat ze de baby als een soort voorwerp probeert te behandelen. Dan zou, wat jij signaleert, symbool kunnen staan voor hoe Christine met de baby om wil gaan. Dat vind ik dan weer leuk om te ontdekken als de schrijver dit daarmee bewust zo heeft beschreven.
    Haar doel is om de baby weer bij de vader af te leveren. Ze noemt ook de naam van de baby bij de vader, betekende die naam niet zoiets als “achtergelaten” en zegt daarbij dat ze hoopt dat de baby een nieuwe naam krijgt, waarme ze volgens mij bedoelt dat vader zijn kind accepteert en dat de naam dan niet meer klopt. In een westerse naam had ze die betekenis niet kwijtgekund.

    kareltje
    Bijdrager
    Post count: 150

    @lianeem, je opmerking over Liz herken ik. Ik kan me niet voorstellen dat het reeel is om na een dubbele borstamputatie zo snel zo’n avontuur aan te gaan. Maar ja, geschreven door een man? 😉
    Het past wel bij Liz om haar lijf minder te voelen en gedreven door te denderen richting haar avontuur of (in het werk) deadline. Ik lees ook haar “urge” om haar zoon te vinden, vanuit het idee dat de kanker haar zieker maakt. Maar als schrijver had ik iets meer tijd tussen de operatie en haar vertrek naar Afrika laten zitten, om dat stukje geloofwaardiger te maken.

    MissyP
    Bijdrager
    Post count: 87

    Wauw, heftig verhaal, met zeer veel onderwerpen: oorlog natuurlijk, maar ook ziekte, drugs en misbruik.
    Heel goed beschreven allemaal. Aangezien het me allemaal erg raakte heb ik ook rustig aan gelezen, niet in 1 ruk door. Heb het afgewisseld met wat luchtiger verhaal tussendoor. Om zo dit verhaal wat beter te kunnen laten zinken.
    Geen opmerkelijke citaten genoteerd helaas, maar kan me helemaal vinden in de reeds genoemde. In ieder geval natuurlijk de opmerking van Christine over de ontvoerde Paul “Nu hij bij hen is, ben ik niet langer zijn moeder. …Als is hem ooit terugzie, herkennen we elkaar niet. Mijn zoon is dood. Hij loopt nog ergens rond, maar hij is dood.” Zooo heftig, maar ook waar helaas!
    Jesse Loncraine geeft een duidelijk beeld wat oorlog met iedereen doet: kinderen, ouders en de observerende journalisten.

    Saskia
    Bijdrager
    Post count: 69

    Ik ben nu over de helft en lees het ebook. Ik heb de delen Terugval en Misbruik gelezen en ben bezig in Interventie. Maar ik snap de titels niet zo goed. Want de terugval zie ik eigenlijk pas plaatsvinden in het deel Misbruik en het misbruik door de generaal begint pas in het deel Interventie.
    Ik denk ook bij interventie aan de acties van Tom in het deel Misbruik.
    Kortom ik ben een beetje confuus.

    De al genoemde citaten vielen mij ook voor wat betreft die citaten tot en met pagina 116. Ik vond het ook mooi toen er over Christine die in de spiegel keek,gezegd werd: p 77 ‘kwam haar uiterlijk haar vreemd voor. Haar ziel was veranderd… Zo ziet verdriet eruit.’
    En “Elk woord dat je opschrijft is van belang en toch ben je zelf niet belangrijk” p p91/92

    De ontwikkelingen in de verhaallijn zijn anders dan ik verwachtte en boeiend en verrassend. Ik ben er blij mee. Het laat je ook de journalistieke kant zien. Ik ben benieuwd hoe het verder gaat.
    Ik ben ook erg onder de indruk van de wreedheid en uitgekooktheid van de generaal.

    maria burger
    Bijdrager
    Post count: 135

    Het boek al ruim een week uit om even te laten bezinken aleer ik verder wilde reageren. Het was enigzins een verwachte verhaallijn.
    Heftig wat deze moeders meemaken en ook hoe je zoon kan veranderen door zulke omstandigheden zelfs zo dat …
    Ik miste (misschien overheen gelezen ) wat de oorzaak van het “zwijgen van Daniël is, welk trauma?.Alhoewel op blz 85 zegt Christine tegen hem “praat met niemand”??? en op blz 251 zegt hij “ga met haar mee”.
    blz 121 de toevluchtsoord: het bekende “nood leert bidden”
    blz 198 mooi in die context: schepping binnen de vernietiging,schoonheid die voorkomt uit het groteske. Klaprozen op het slagveld. Het was een gevaarlijke esthetiek, een verachtelijke drijfveer..
    blz 200: het goede blijft behouden .Het slechte wordt weggegooid…dan heb je het over producten normaal genomen…
    blz 220 Aparte gedachte:overlijden in hospice omringd door dierbaren met lovend verhaal in de krant. Was ze de slachtoffers niet verplicht om met net zo weing ceremonieel dood te gaan.
    blz 301 “we willen altijd wat we niet hebben”

    elementen waar ik tegen aanliep in mijn ebook
    blz 10Hoe kunnen de dokters van een vrouw die tijdens de oorlog in een laadbak van een vrachtautoligt en aan komt rijden weten dat zij een voorliggende plecenta heeft?
    blz 13 : waarom rende Orin haar na, was volgens mij geen reden toe
    blz 36 afkorting ngo gebruikt zonder uitleg.
    blz 57 “jij ook al” dat klopt toch , het is toch middag?
    blz 65 niet duidelijk in welke stad Tom zit.
    blz 75 Hoe kan zij dat doen als moeder? Lijkt op het verhaal van Mozes met het rieten mandje.
    blz 109 wordt ineens de naam Padjos genoemd (kom je later wel achter)
    blz 145 onderaan: ze ging rechtovereind in bed zitten. maar blz 146 bovenaan ze zat buiten te roken?
    blz 163 Nergens wordt aangegeven dat Daniel mee ging en waarom
    blz 180 walgelijk hoe hij hun drogeert.
    blz 200: het goede blijft behouden .Het slechte wordt weggegooid. Er wordt dan gesproken over een jongen!!?? hoe weerzinwekkend.
    blz 204 als het de enige waarheid was….
    blz 218 waarom denkt hij dat zijn moeder dood is??
    blz 225 waarom naar dat dorp (omdat Christine daar woonde neem ik aan)
    blz 227 op je rug liggen en roken??
    blz 228 vrouw ligt op haar zij in bed,schuift opzij om ruimte te maken voor een volwassen persoon, dan ga je weg van de rand van het bed om ruimte te maken en is je arm tekort om nog iets te pakken maar toch grist de oude vrouw de hand van Liz weg uit haar schoot (ze is blind en met die afstand klinkt niet logisch)
    blz 238 en 239 Daniel zit langss het water, pakt het paard. Daniel verloor zijn strijd tegen de sterke stroming, ze worden meegesleurd. Een eindje verderop strandde het kadaver, sleept Daniel het naar de oever en Christine is gelijk daar zonder dat ze wist dat hij meegesleurd werd etc. als ze dat wel had gezien had ze misschien toch wel gegild dat hij zou verdwijnen.
    blz 243: Morgen gaan we met de baby naar de stad en proberen een lift te krijgen maar ze hadden de voetbrug al bereikt naar de overkant van de rivier en het stadje welke al in zicht was voordat ze de voetbrug bereikten. Waarom dan nog een lift??
    blz 243 het is wel heel toevallig dat net Liz daar staat, er zijn wel meer vluchtelingen dan alleen Christine.
    blz 245 heeft het kind ineens koorts?waar nog niet eerder volgens mij over gesproken was.
    blz 250 Hij zei dat je zwak was, wie is hij
    blz 268 . blz 266 paul was weg, de jongen bleef maar lopen Orin liep mee dan zien ze de land rover. Orin gaat alleen terug naar de auto, en auto start maar niet en dat hij dan toch paul nog kan onderscheiden in het halfdonker en schijnbaar zo ver weg dat hij moest rennen.
    blz 271 waarom ook op een onbekende schieten?
    blz 306 er wordt niet meer geschreven over hoe het afliep in de gevangenis

7 berichten aan het bekijken - 16 tot 22 (van in totaal 22)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.